Σε έναν ωκεανό βαθύ, ζούσε η Αθανάσια, μια μικρή χελωνίτσα μαζί με τη μητέρα της Ντίνα-Ντίνα.

,Ήταν χαρούμενες με το σπίτι τους που ήταν κάπου στη Μεσόγειο θάλασσα. Ωσπου μία μέρα συνέβη κάτι τραγικό κι πληγώθηκαν πολύ.

Καθώς πήγαιναν στο σπίτι τους, ξαφνικά πετάχτηκαν χιλιάδες μάσκες και πλαστικές σακούλες, εμποδίζοντας την είσοδο στο σπίτι. Η Αθανάσια αναρωτιόταν τι να συνέβη.

   Η Ντίνα- Ντίνα εκνευρίστηκε με την εικόνα αυτή και αποφασίστηκε να λάβει δραστικά μέτρα, έτσι είπε στην Κόρη της: Μικρή μου Αθανάσια, μην φοβάσαι οι πράξεις των ανθρώπων είναι αυτά που βλέπεις.

      Δεν θα τους περάσει όμως. ΠΑΜΕ να συναντήσουμε την ΤσιπουΡούλα!

 ΤσιπουΡούλα: Μα τα χίλια μου λέπια, τι βλέπουν τα μάτια μου; Ποιο καλό κύμα σας φέρνει εδώ πέρα; 

,

,Ντίνα-Ντίνα: Δεν μπορούμε να μπούμε σπίτι μας, καλή μας φίλη. Γέμισε όλη η γειτονιά με σκουπίδια των ανθρώπων. 

,Μην αγχώνεστε θα φωνάξουμε το γρήγορο χταποδοαπορριματοφόρο να σας σώσει, είπε η ΤσιπουΡούλα.

,

Χταπόδοαπορριματοφόρο είσαι εδώ; Ναι!! Εδώ στο σπίτι, ποιος με ζητάει;

Θέλουμε τη βοήθεια σου απάντησε θλιμμένη η μικρή Αθανάσια. Πρέπει να έρθετε να εξαφανίσετε τα σκουπίδια των ανθρώπων από την πόρτα του σπιτιού μας.

,Ας ξεκινήσει η δουλειά λοιπόν, απάντησε το χταποδοαπορριματοφόρο.Ετσι πήγαν όλοι μαζί στο σπίτι.

,

όλη η γειτονιά ξεσηκώθηκε και τα σκουπίδια μαζεύτηκαν σε γρήγορο ρυθμό.

Ντίνα-Ντίνα: Τώρα τα σκουπίδια τι θα κάνουμε; αναρωτήθηκε

Πρέπει να δώσουμε ένα μάθημα στους ανθρώπους, είπε το χταποδοαπορριματοφόρο

Οδήγησαν όλα τα σκουπίδια από τον βυθό στις ακτές. 

,Τώρα πήραν το μάθημα τους οι άνθρωποι, θα αναγκαστούν να τα πετάνε στους ειδικούς κάδους, είπε αγανακτησμένο χταποδοαπορριματοφόρο.