Αυτό το βιβλίο αναφέρεται σε όποιον θέλει να ρίξει τα τείχη των διακρίσεων και να αγαπήσει τον συνάνθρωπό του για αυτό που είναι!

Σε μία γειτονιά στο κέντρο του Ηρακλείου , κάθε απόγευμα συγκεντρώνονται ομάδες παιδιών να παίξουν. Συγκεκριμένα, η Ειρήνη ο Νίκος και ο Βασίλης, βρίσκονται κάθε μέρα έτοιμοι για παιχνιδι. Είναι η αγαπημένη τους στιγμή της ημέρας. Παίζουν χαρωπά, γελούν και είναι ευτυχισμένα.

Ώσπου μία μέρα παρατήρησαν ένα νέο κορίτσι να τριγυρνά στη γειτονιά. Κάπως διαφορετικό στην εμφάνιση από εκείνους και τους έκανε εντύπωση αυτό. Είχε περίεργα χρώματα στα μαλλιά, πολλά σκουλαρίκια και φανταχτερά ρούχα.

 Ειρήνη: Παιδιά δείτε.

Βασίλης: Χαχαχαχα, πως είναι έτσι; 

Νίκος: Εμένα μου αρέσει το στυλ της, είναι ιδιαίτερο.

Ειρήνη: Βασίλη ,δεν πρέπει να συμπεριφέρεσαι έτσι . Σεβόμαστε τον διπλανό μας.

Βασίλης: Δεν με ενδιαφέρει , ντύνεται σαν φρικιό.

Τις επόμενες μέρες ,το νέο κορίτσι σύχναζε σε εκείνη την περιοχή και κάθε φορά που περνούσε έβλεπε τα τρία παιδιά να την παρατηρούν και τον Βασίλη να γελάει.

Νίκος: Ορίστε, είναι εδώ πάλι.

Ειρήνη: Λογικά έχει μετακομίσει στη γειτονιά. 

Βασίλης: Χμμ, κρίμα.

Ειρήνη: Κάθε φορά είναι μόνη της. Φαίνεται να μην έχει φίλους . Ας έρθει να παίξει μαζί μας.

Νίκος: Πάω να τη φωνάξω.

Ο Νίκος κατευθύνεται προς το κορίτσι και κάθεται δίπλα της σε ένα παγκάκι να της μιλήσει.

Νίκος: Γεια σου.

Κορίτσι: Γεια. 

Νίκος: Είμαι ο Νίκος . Πώς σε λένε;

Κορίτσι : Με λένε Νεφέλη.

Νίκος: Χάρηκα. Είμαι με την παρέα μου εδώ και παίζουμε κρυφτό ,μήπως θέλεις να έρθεις μαζί μας;

Νεφέλη: Θα το ήθελα ,αλλά κάθε φορά που περνάω από δίπλα σας , βλέπω τον φίλο σου να γελάει μαζί μου. Δεν είναι ωραίο.

Νίκος: Το ξέρω και συγγνώμη για αυτό. Απλά η εμφάνισή σου του έκανε εντύπωση.

Νεφέλη: Καλά, πάμε.

Έτσι η Νεφέλη  φεύγει με τον Νίκο και πηγαίνουν με τα υπόλοιπα παιδιά. Εκεί γνωρίζονται μεταξύ τους.

Ειρήνη: Γεια σου, Ειρήνη χάρηκα. Μ'αρέσει πολύ το στυλ σου.

Νεφέλη : Νεφέλη, ευχαριστώ και εμένα  μου αρέσουν τα μαλλιά σου.

Βασίλης: Καλησπέρα, εμένα μου φαίνεται περίεργο το στυλ σου και δεν μου αρέσει.

Νεφέλη: Δεν πειράζει, ο καθένας έχει το δικό του γούστο στα ρούχα ,αλλά δεν είναι ωραίο να κοροϊδεύεις τον άλλον.

Τα παιδιά, άρχισαν να συζητούν και να γνωρίζονται. Η Νεφέλη εξήγησε στον Βασίλη τους λόγους που έχει τέτοιο στυλ και φαίνεται αμέσως να έγινε εκείνος πιο δεκτικός.

Όσο περνούσε ο καιρός, τα παιδιά περνούσαν όλο και περισσότερο χρόνο με το νέο κορίτσι . Ο Βασίλης πλέον , αποδέχεται το διαφορετικό χωρίς να χλευάζει και να κρίνει.

Δεν ήξερε γιατί ντυνόταν έτσι η Νεφέλη, αλλά ρώτησε και έμαθε.

Όταν υπάρχει αμάθεια ,υπάρχει και η άγνοια και η διάκριση. Ρωτάμε για να μάθουμε. Σεβόμαστε τον διπλανό μας.