Το βιβλίο βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Ντέιβιντ Μακ Κι

Επιμέλεια

Θεοδόση Αλεξάνδρα

Preview audio:

storyj.mp/abiib3jpmcxj

Ο Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας, κρύφτηκε σε μια σπηλιά ώσπου να περάσει η καταιγίδα. Μαζί του ήταν κι άλλοι ελέφαντες και πουλιά.

Κεραυνοί, αστραπές! Πολύ τέλειο! Συναρπαστικό! Είπε ο Έλμερ.

Και μετά την καταιγίδα μπορεί να δούμε το ουράνιο τόξο.

Όταν η καταιγίδα κόπασε, ο Έλμερ και τα πουλιά βγήκαν έξω από τη σπηλιά. Μικρές σταγόνες έπεφταν στο κεφάλι του Έλμερ.

Ω, ακόμα βρέχει! είπε ο Έλμερ.

Ίσως να είναι το ουράνιο τόξο, που κλαίει! είπε ένα πουλί.

Βγήκε γρήγορα έξω και έχασε τα χρώματά του. Κοίτα!

Στον ουρανό εμφανίστηκε μια σκιά.

Ένα ουράνιο τόξο χωρίς χρώματα! είπε ο Έλμερ. Αυτό είναι τρομερό. Κάτι πρέπει να κάνουμε. Το βρήκα. Θα του δώσω τα χρώματά μου.

Για να το κάνεις αυτό, πρέπει να βρεις το σημείο που αγγίζει το έδαφος, είπε ένα πουλί. Κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται.

Και τι περιμένουμε; ρώτησε ο Έλμερ. Εμπρός. Ας αρχίσουμε να ψάχνουμε. Εσείς πάτε από κει κι εγώ πάω από δω.

Τι ψάχνεις Έλμερ; ρώτησε το λιοντάρι;

Την άκρη του ουράνιου τόξου, είπε ο Έλμερ. Μήπως την είδες;

Ποια από τις δύο άκρες; ρώτησε το λιοντάρι.

Ή τη μία ή την άλλη. Δεν έχει σημασία, είπε ο Έλμερ. Το ουράνιο τοξο έχασε τα χρώματά του. Θα μπορούσα να του δώσω τα δικά μου, αν έβρισκα την άκρη του.

Ένα ουράνιο τόξο χωρίς χρώματα; Αυτό είναι πολύ σοβαρό, είπε ο τίγρης.

Έλα λιοντάρι, σήκω. Καλύτερα να ψάξουμε. Κι εσείς κουνέλια.

Όποιος το βρει να βγάλει μια κραυγή, είπε το λιοντάρι.

Λίγο πιο κάτω ο Έλμερ συνάντησε την καμηλοπάρδαλη.

Έλμερ, υπάρχει κάτι παράξενο στον ουρανό.

Είναι το ουράνιο τόξο, είπε ο Έλμερ και εξήγησε τα πάντα για τα χαμένα χρώματα.

Μήπως εσύ μπορείς να δεις την άκρη του; Το σημείο που το ουράνιο τόξο αγγίζει το έδαφος;

Η καμηλοπάρδαλη τέντωσε το λαιμό της. Μπα, δε μπορώ. Έλμερ, τι θα συμβεί σε εσένα αν του δώσεις τα χρώματά σου; ρώτησε η καμηλοπάρδαλη, αλλά ο Έλμερ είχε κιόλας φύγει.