Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kabul saman içinde bir ormanda çok mu çok utangaç bir fil yaşarmış. Bu fil hiç kimseyle konuşmak istemezmiş. Hep tek başına oyun oynayıp tek başına gezermiş. Çünkü ormandaki diğer arkadaşlarının onun kilosu yüzünden dalga geçeceklerini düşünürmüş.

    Tavşan arkadaşlarıyla beraber göl kenarında oyun oynarken filin öylece tek başına olmasına çok üzülürmüş. Tavşan filin de oyuna katılması için arkadaşlarını toplayıp filin yanına gitmiş. Tavşan ve arkadaşlarının geldiğini gören fil heyecanlanmış ve korkmuş. Çünkü daha önce hiç bu kadar kalabalık görmemiş. Ne yapacağını bilememiş ve utancından domates gibi olmuş.

        Daha sonra ne yapacağını düşünürken kaçmak aklına gelmiş ve oradan tavşandan bile hızlı koşarak kaçmış. Filin kaçtığını gören tavşan ve arkadaşları ne olduğunu anlayamamış ve çok şaşırmışlar. Tavşan tek başına bir kenara çekilip düşünmeye başlamış. Fil ile nasıl arkadaş olabilirim diye düşünürken aklına bir fikir gelmiş. Filin su içesi geldiği zamana kadar gölün kenarında beklemeye karar vermiş. Fil susayıp su içmeye geldiği zaman orada onu yakalayıp tanışmaya karar vermiş.

    Tavşan tekrar arkadaşlarının yanına gidip “Hadi arkadaşlar biz oyunumuzu oynamaya devam edelim” demiş. Hep birlikte oyun oynamaya devam etmişler ama tavşan hep fili düşünürmüş. Oyun oynaya oynaya herkes çok yorulmuş ve teker teker herkes evine gitmeye başlamış. Herkes gittikten sonra tek tavşan kalım göl kenarında. O da filin gelmesini beklemiş.