ASLAN İLE FARE

Bir varmış bir yokmuş. Bir zamanlar, sık sık avcıların geldiği bir ormanda, konuşan hayvanlar yaşarmış.

Ormanda bir gün avdan dönen yorgun bir aslan, bir ağacın gövdesinde boylu boyunca uzanmış. O sırada, kendine eğlence arayan bir fare de aslanı gözetliyormuş.

Fare, ``Hadi uyu aslanım. Uyu da bir yanına geleyim`` diyormuş. Avlandığı için oldukça yorgun olan aslan, çok geçmeden derin bir uykuya dalmış.

Afacan fare, aslanın üzerinde dolaşarak kendini eğlendirirken; Uyuyan aslan birden uyanmış. Fareyi tuttuğu gibi ağzına ataçakmış ki midesinde hiç yer olmadığını hissetmiş. Bizim maceracı fare de artık aslanın duyacağı bir sesle konuşmaya başlamış.

Dur! Dur aslan kardeş, hemen de yiyeceksin bu küçük fareyi.

      -Boyuna posuna bakmadan üstüme çıkmışsın, bir de konuşuyormusun sen?

    -Bak tamam, yaptım bir delilik. Ama çok merak ediyordum seni, ne yapayım? Gel sen beni bırak aslan kardeş. Hadi, bana bir iyilik yap!