rozdział 1

Dawno , dawno temu za górami , za lasami w małej leśnej chatce mieszkał sobie mały rudy miś o imieniu Bobik. Bardzo lubił miód akacjowy lecz  żadnym innym też nie pogardził.

 Jego ulubionym ubraniem

był przykrótkawy czerwony 

kubraczek.

Bobik był bardzo żywym i radosnym misiem , bardzo lubił spać i figlować. Jako mały miś, gdy jadł miód przed nosem przeleciała mu magiczna wróżka i upuściła butelkę z magicznym płynem teleportacji prosto do jego nosa. Od tego dnia za każdym razem gdy mały misiu kichnął

przenosił się do przeszłości. Po 

upływie godziny przenosił się

z powrotem do leśnej misiowej 

chatki.  

rozdział 2 

Pewnego razu Bobik poszedł do lasu  uzbierać zapas miodu akacjowego, ponieważ już mu się skończył. Po niedługiej chwili usłyszał nad głową ciche bzz , bzz. Misiu podniósł łebek do góry ,a tam wielka dziupla. Pomyślał,

że wejdzie tam od razu. Nie czekał

ani chwili. Szedł , szedł a tu nagle...

Trach. Bobik spadł ,a wraz z nim mały listek,który wylądował prosto na nosie Bobika. Wtedy rozległo się głośne kichnięcie i misiu znikł. Pojawił się w środku żagańskiego lasu. Wstał,przeszedł się kawałek i spotkał olbrzymiego niedźwiedzia, który o dziwo mówił ludzkim głosem. Bobik spytał się go o imię i co tu robił.

Dowiedział się , że rozmawia z misiem Wojtkiem 

który pomagał polskim żołnierzom w wojnie,

przynosił im pociski.

Bobik spytał się czy możne mu pomóc a Wojtuś powiedział:

- Oczywiście, że tak, tylko powiedz mi kim jesteś.

- Jestem Bobik - powiedział Bobik.

- Ubieraj ten kaftan wojskowy i zanieś

to temu panu w dużej czapce.

Bobik posłusznie wykonał polecenie i 

 zaprzyjaźnił się z kilkoma żołnierzami.

Nagle rozległo się ciche puknięcie i 

Bobik wrócił do swego domku. 

rozdział 3

Pewnego razu Bobik postanowił, że obejrzy album ze zdjęciami  z okresu ubiegłej wiosny. Po album musiał zejść do piwnicy. Na jego nieszczęście odpowiedni regał stał w najbardziej zakurzonym miejscu. Rozległo się bardzo  głośne kichnięcie. Bobiczek oczywiście znikł.

Miś cofnął się do niedalekiej przeszło-

sci ,bo do momentu ostatniej wyprawy

 po miód. Teraz ostrożnie wszedł do dziupli. Wsadził do niej nos i skosztował miód. 

- Czy on jest akacjowy - Bobik spytał sam siebie.

- Tak - odpowiedział mu tajemniczy głos z wnętrza dziupli

- Kto, kto mówi - zająkał się Bobik.

- My pszczółki - odpowiedziało już więcej głosów.

Bobik grzecznie przeprosił, że chciał

wejść do ich domu, lecz pszczółki

zaproponowały mu poczęstowanie

się miodem.

 Jak na porządnego misia przystało Bobik nie odmówił. Naładował do garnuszków miodu i serdecznie podziękował pszczółkom. I wtedy powtórzyła się historia Bobik spadł, na nos zleciał mu listek i razem z garnuszkami przeniósł się do swego łóżeczka.