Bir zamanlar, ormanların derinliklerinde küçük bir ayı yaşarmış.Bu ayıcık çok yaramaz bir ayıymış.Ailesi ise hemen yoruldukları için onunla uğraşamıyorlarmış.

  Bir gün gelmiş, ayıcık çok sıkılmış.Arkadaşları

onunla oynamıyor,oyunlarda hep hile

yaptığı için oyunlarına da almıyorlar-

mış.Bu yüzden de ayıck çok kızmış.

Ayıcık başka arkadaşlar bulmak 

için evinden uzaklaşmış da uzak-

laşmış.Çok yorulmuş yolda, so-

nunda bir şehre varmış.Ailesi 

 de ayıcığı bir türlü bulamıyor-

muş, çok üzülmüşler.

  Ayıcık da hiç alışık olmadığı bir yere geldiği için üzgünmüş.O an kaybolduğunu anlamış ve ağlamaya başlamış.Kendisi insanlardan, insanlar da ondan korkmuşlar. Hiç de iyi anlaşamamışlar, tıpkı ayıcık ve arkadaşları gibi.

AYI VAR, KAÇIIIN!

Ayıcık bu insanların dilini bilmediği için onlarla iletişim kurup kötü amaçlı şehirde olduğunu anlatamadığı için üzülüyormuş.Onların dilini bilmese de çıkardığı seslerinden, yüz ifadelerinden ve davranışlarından onların korktuğunu anlayabiliyormuş.Ve de

bunu fark ettiği zaman aklına dahiyane

bir fikir gelmiş: İşaret Dili'ni öğrenmek.

Böylece onlarla iletişim kurabilir ve

derdini anlatabilirmiş.Fakat bunu

nasıl yapacağını bilmiyormuş,

neden mi? Çünkü oradaki her

şey onların dilinde, öğrenme-

ye çalışsa bir şey anlamaz ki!

Küçük ayıcık, bunun üzerine bir şeyler bulabilmek için rastgele geziyordu.Sonra da sessiz bir şekilde "Keşke birşey bana yardım edebilseydi.." dedi.O sırada yoldan geçen bir kız onu duyup "Ben sana yardım edebilirim" dedi.

Ben sana yardım edebilirim!

Küçük ayıcık buna şaşırarak "Sen beni nasıl anlayabiliyorsun? Hem sen beni nasıl duydun, sessiz bir şekilde söylemiştim ben!" dedi kıza.Kız ise "Benim kulaklarım iyi duyar, ve ben hayvan dili biliyorum böylece seni anladım" dedi.Küçük ayıcık çok sevinmişti.Kız onu evine davet edince hemen kabul etti.Kız onu yıkadıktan sonra küçük ayıcığa sordu "Söylesene, neden üzgünsün? Dışarıdaki insanlar sana bir şey mi yaptı?" diye.Küçük ayıcık ona "Ben önceden hep oyunbozanlık ve yaramazlık yapardım, hiç kimse beni sevmeyince de yeni bir arkadaş bulmak için buralara kadar dolaştım.Ailemi kaybedince ve herkes benden korkunca da üzülmeye başladım." dedi.