Ξημέρωσε Κυριακή! Ο ήλιος ξεπρόβαλε και γέμισε φως και χρώμα όλον τον αγρό! Οι δροσοσταλίδες γυάλιζαν στα πέταλα των λουλουδιών και τα πουλάκια κελαηδούσαν χαρούμενα! Γαλήνη και  ευτυχία απλώνονταν σε όλο τον κάμπο! Όμως σε μια μικρή τρυπούλα ένα ποντικάκι, ο Ορέστης, ήταν πάρα πολύ στεναχωρημένο.

Βαριαναστέναζε και ένα μικρό δάκρυ κύλησε στο προσωπάκι του… Ο Ιάσονας, ένα λευκό χάμστερ, είδε πως ο φίλος του o Ορέστης ήταν λυπημένος και η καρδιά του ράγισε...

Στην άκρη του αγρού, σε μια ευρύχωρη ποντικότρυπα ζούσε ο θείος Σωφρόνιος! Στο σπίτι του υπήρχαν πολλά βιβλία και πολύ τυράκι! Όλα τα ποντικάκια περνούσαν καθημερινά για να τον δουν και για να ακούσουν τις υπέροχες ιστορίες του (που πάντα συνοδεύονταν και από ένα νόστιμο τυρένιο κέρασμα!) Ο Σωφρόνιος διάβαζε την εφημερίδα του, όταν του χτύπησαν την πόρτα τα δύο ποντικάκια!

- Καλώς τα παιδιά μου! Ποιος καλός άνεμος σας φέρνει προς τα εδώ;

- Θείε Σωφρόνιε, θέλουμε να μας λύσεις μια απορία που έχουμε... Ξέρεις που πήγαν όλα τα παιδάκια; Έχουμε πολύ καιρό να τα δούμε στο αγροκήπιο..

- Φυσικά και ξέρω.. Εχθές που πήγα στην πόλη για να προμηθευτώ τυράκι είδα σε όλα τα παιδικά δωμάτια να κάθονται παιδάκια μπροστά σε κάτι μεγάλα κουτιά που τα ονόμαζαν ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Κρατούσαν στα χεράκια τους μικρά πλαστικά κουτάκια που έμοιαζαν στο σχήμα με εμάς τα ποντικάκια. "Μάουζ" τα ονόμαζαν!

- Μάλιστα, είπε ο Ορέστης! Ώστε αυτά τα "Μάουζ” έκλεψαν τα παιδάκια… Κάτι πρέπει να κάνουμε! 

- Ναι, πρέπει να δράσουμε αμέσως! απάντησε ο Ιάσονας.

- Ας καλέσουμε όλα τα ποντικάκια σε συγκέντρωση! Όλοι μαζί θα βρούμε λύση στο πρόβλημα! είπε ο σοφός Σωφρόνιος.

Μέσα σε μια ώρα όλα τα ποντικάκια είχαν μαζευτεί κάτω από τη μεγάλη βελανιδιά του αγροκήπιου! Ο Ορέστης είχε φορέσει γκρι πλαστική μπέρτα για να μοιάζει με "μάους”. Πίστευε ότι αν άλλαζε εμφάνιση, τα παιδάκια  θα ερχόταν και πάλι στον αγρό!

Μόλις τον είδαν τα άλλα ποντικάκια έσκασαν στα γέλια! 

- Βρε Ορέστη, μασκαράς ντύθηκες; ρώτησε η κυρία Σάσα, η ποντικίνα.

- Ναι, αφού έχουμε Απόκριες !!! απάντησε ο κύριος Περικλής, ένας γκρίζος αρουραίος.

Ο Ορέστης άρχισε να γελάει με τα σχόλια που άκουγε! 

Ο  Ιάσονας σκέφτηκε κάτι πιο δραστικό!  Σήκωσε το χέρι του και είπε με θάρρος:

ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΑΠΑΝΤΗΣΑΝ:

 - Ναι, ας τρέξουμε!

Τα "Μάουζ" όταν το πληροφορήθηκαν, έτρεξαν να κρυφτούν στα συρτάρια...

- Μα τα χίλια Κλικ! Κινδυνεύουμε! Κρυφτείτε, φίλοι μου, για να γλιτώσουμε! είπαν τρομαγμένα όλα μαζί!

Όταν τα παιδάκια γύρισαν στα δωμάτιά τους, πήγαν να παίξουν ηλεκτρονικά παχνίδια στους υπολογιστές τους... Έψαξαν για τα "Μάουζ" μα δεν τα βρήκαν πουθενά…

Για λίγο έκλεισαν τους υπολογιστές και ζήτησαν να πάνε μια βόλτα αλλά δυστυχώς οι γονείς τους ήταν πολύ απασχολημένοι και δεν τους έδωσαν καμία σημασία...

" ΖΗΤΩ!!! ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ! " Φώναξαν όλα μαζί τα ποντικάκια!