Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα δάσος μακρινό , πριν πολλά χρόνια ζούσε μια νεράιδα που την φώναζαν Τριανταφυλλένια , την  έλεγαν έτσι επειδή μύριζε τριαντάφυλλα.Η Τριανταφυλλένια λοιπόν ήταν η νεράιδα της φιλίας είχε μαύρα μακριά μαλλιά και αμυγδαλοτά καστανά μάτια που έλαμπαν όταν έβλεπε να γίνονται καλές πράξεις γύρο της .

Γνώριζε δύο φίλες από το χωριόστο οποίο έμενε  που ήταν πάρα  πολύ αγαπημένες , όσπου μια μέρα είχαν τσακωθεί επειδή η μια θύμωσε  με την άλλη και δεν ξαναμίλησαν ποτέ .

Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα να λυπηθεί πολύ η Τριανταφυλλένια και γι΄αυτό δημιούργησε δύο μαγικά φασόλια .Τα φασόλια αυτά είχαν χρώμα ροζ και αν τα φύτευες δημιουργόταν μια τεράστια φασολία που οδηγούσε σε ένα κόσμο παραμυθένιο όπου εκεί όποιος πήγεναι ξεχνούσε τις διαμάχες και ζούσαν όλοι με χαμόγελο .

 Φανταστείτε ένα μέρος όπου όλες οι ευχές πραγματοποιούνται , ένα μέρος σρο οποίο ότι επιθυμει η καρδιά σου γίνεται πραγματικότητα και όπου όλοι ζούνε  ξέχνιαστοι. 

Το  μέρος αυτό  περιλάμβανε χαρούμενες νεράιδες οι οποίες φρόντιζαν το κάστρο

Tεράστιους φιλικούς γίγαντες και πολύχρωμες πεταλούδες.

Το μέρος αυτό ονομαζόταν Ονειρούπολη

Η Τριανταφυλλένια με την δημιουργία των φασολιών αυτών είχε ως στόχο πως αν ποτέ υπήρξε διαμάχη μεταξύ δύο φίλων να φύτεβαν τα φασόλια αυτά για να ξεχαζόντουσαν στην Ονειρούπολη παίζοντας με τους γιγάντιους φιλικούς γίγαντες και κινηγόντας τις πανέμορφες πεταλούδες  . Επίσης , πάντα έλεγε πως <<Αν ποτέ συμβεί κάτι παρόμοιο στο μέλλον να μην χανόταν άδικα μια φιλία >>

Φυσικά  και η αποφυγή λύσης των παρεξιγήσεων δεν είναι η λύση αλλά η Τριανταφυλλένια πάντα έλεγε :

Αν ποτέ νιώσεις θυμό για κάποιον πάρε μια ανάσα και πριν απαντήσεις με μίσος σκέψου αν όντως είσαι θυμωμένος μαζί τους ή με τον εαυτό σου . 

Επιστροφή στο σήμερα :