Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ημέρα Δευτέρα! Πήγαμε το πρωί στο σχολείο και ξαφνικά η κυρία μας είπε να κοιτάξουμε έξω από το παράθυρο. Ήρθε       ένας αρκούδος στο σχολείο ! Το όνομά του ήταν Μάνος και είχε ένα αλλιώτικο αδελφάκι , τον Έλμερ , τον παρδαλό ελέφαντα. Στα χέρια του κρατούσε κάτι. Μας είπε με δυνατή φωνή: "Δεν πάω πουθενά χωρίς το βιβλιοφιλαράκι μου ". Ο Μάνος μας μίλησε για τους κολλητούς του φίλους που ήταν η κουκουβάγια και τα ζώα του δάσους . Όλοι μαζί παίζουν καθημερινά το αγαπημένο τους παιχνίδι που λέγεται " Μην το δένεις κόμπο ". 

Στο τέλος της σχολικής ημέρας, γεμάτος καλοσύνη  και χαρά, μας μάζεψε στην αγκαλιά του και μας διάβασε το βιβλίο που είχε μαζί του " Ο κύριος Μπεν η Μου και τα σκουπίδια ". 

Χαιρετηθήκαμε και πήγαμε όλοι ευτυχισμένοι στο σπίτι μας.

Και φυσικά.... ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!!

4o Νηπιαγωγείο Νέας Ιωνίας  Βόλου

               Νηπιαγωγείο Ροβιών  

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν   Άνοιξη και ένα κουνελάκι είχε χάσει το δρόμο για το σπίτι. Τα λουλούδια ήταν όλα ανθισμένα και πράσινα. Το κουνελάκι είχε ένα πατίνι και ένα καπέλο. Πήγε σε ένα ποτάμι και είδε ότι κάτι είχε αλλάξει. Είχαν πέσει σκουπίδια και είχαν βγάλει το χρώμα τους. Το ποτάμι είχε γίνει   δρακοπόταμος  και είχε αφήσει από το θυμό του. Το κουνελάκι πήγε στο βασιλιά που κοιμόταν στο κρεββάτι του  να ζητήσει βοήθεια. Αυτός φώναξε  τα Ελληνάκια  και αυτά καθάρισαν το ποτάμι. Τι άκουσε η πασχαλίτσα  που ήταν εκεί; Η πασχαλίτσα άκουσε ότι είχαν εργάτες και τους φώναξε να βοηθήσουν και αυτοί. Το κουνελάκι που το έλεγαν Πασχάλη τους μάζεψε όλους και έκαναν μεγάλη γιορτή για την Πάσχα. Και έζησαν αυτοί καλά και μες καλύτερα.

     6ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας-Τμήμα 1

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Γούλφι ,μισός λύκος ,μισός πρόβατο . Ο Γούλφι δεν τον αγαπούσαν αληθινά για αυτό που ήταν ούτε οι λύκοι, ούτε τα προβλήματα. Έτσι, δεν θα συναντήσετε το  Ραφτάκο των λέξεων για να τους ράψει μερικά ρούχα να ζεστάνει η καρδιά τους. Πήρε για δώρο μία   βαλίτσα  που είχε μέσα  κίτρινη καπέλα και  μια κουβέρτα για το διάστημα! Ξεκίνησε λοιπόν να πάει να βρεί το Ραφτάκο των λέξεων ..και τον βρήκε να παίξει το παιχνίδι «Πετάει,  πετάει..ο γάϊδαρος ;» παρέα με το  Τερατάκι των χρωμάτων!

-Γεια σου, Ραφτάκο του είπε δειλά. θέλω  κάποιος να μ ΄ αγαπάει….

-  Να σε κάνω μια αγκαλιά; Ρώτησε ο Ραφτάκος

-Ναι ,είπε ο Γούλφι και άπλωσε τα χεράκια του.

Αυτή  η αγκαλιά που ψήλωνε  ήταν τέλεια ! Ο Γούλφι κατάλαβε πως έπρεπε να τον αγαπούν για αυτό που είναι !

Και έζησαν αυτοί καλά και το  Γκρότλιν ,  ο αλυσοδεμένος ελέφαντας, η  μικρή χελώνα και η θάλασσα και    η Φωτούλα που αγαπούσε τα πλαστικά ακόμη καλύτερα!

6ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας-Τμήμα 2 

Μια φορά κι έναν καιρό    τα λαγουδάκια Φλόψι , που ήταν τα πιο υπνούλικα λαγουδάκια του κόσμου, αποφάσισαν να ταξιδέψουν στο νησί του παππού . Ετοίμασαν τις βαλίτσες τους κι εκτός από τα μαρούλια που τα λάτρευαν πολύ πήρανε μαζί τους και κάτι πελώριο καρότα. Αν θελήσετε να βρείτε ποτέ αυτά τα καρότα μπορείτε να αγοράσετε κι εσείς από τα μαγαζάκια με τα φιλιά , με δώρο άπειρα φιλιά! Σε αυτό το νησί μπορεί κανείς να φτάσει μόνο με παπούτσια που θα είχαν πρώτα μεταμορφωθεί σε βατραχοπέδιλα! Φόρεσαν λοιπόν τα λαγουδάκια Φλόψι τα μαγικά τους παπούτσια και βούτηξαν στη θάλασσα. Κολυμπώντας συνάντησαν τις χελώνες του Βαρώνου , πιο πέρα τον ίδιο τον Βαρώνο και ακόμα πιο πέρα τη Φωτούλα που αγαπούσε τα πλαστικά. Μόλις έφτασαν όλοι μαζί στο νησί του παππού Νις συνάντησαν μπροστά τους την Παραμυθοκεντήστρα. Αυτή τη φορά δεν έπλεκε ένα φανταστικό παραμύθι παρά μόνο μια  ονειροπαγίδα    . Ενθουσιάστηκαν μόλις την είδαν και πήγαν να την αγγίξουν. 

Ο Άνεμος έπιασε σε όλο το νησί, η ονειροπαγίδα άρχισε να κουνιέται πέρα δώθε και ξεκίνησε να αιχμαλωτίζει τα κακά όνειρα του κλέφτη του Βαρώνου. Έβλεπε στον ύπνο του τον  Μεγάλο και τον Μικρό Λύκο  να κυνηγήσει τον  Πινόκιο  για να του δαγκώσει τη μύτη!!Αυτά βέβαια συμβαίνουν μόνο στα όνειρα. Εκείνη τη στιγμή δεν έγινε αυτό που όλοι περιμένατε αλλά...  το κάτι άλλο !! Ξύπνησε ο κλέφτης του Βαρώνου, σκεπάστηκε με τη ζεστή κουβέρτα του που ήταν φυσικά  το δώρο της Παπλωματούς. και γύρισε πλευρό για να κάνει όνειρα γλυκά!Τα λαγουδάκια Φλόψι και η παρέα τους αποφάσισαν ότι έπρεπε να πάρουν τον δρόμο της επιστροφής τώρα πια.Από εκείνη την ημέρα ζήσανε αυτοί με πολλές περιπέτειες και εμείς με ακόμα πιο πολλές! Και για να μην ξεχάσουμε... αυτή δεν είναι μια δικιά μας ιστορία αλλά  η ιστορία του λαγού Πίτερ,   όπως ακούσαμε με τα αυτιά μας!

6ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας-Τμήμα 2 

4ο Νηπιαγωγείο Αγίων Αναργύρων 

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια  πεινασμένη κάμπια που τριγυρνούσε μέσα στο δάσος ψάχνοντας για φαγητό, όταν ξαφνικά συνάντησε το λαγό με τη χελώνα .

Τι κάνεις κυρά κάμπια ρώτησε ο λαγός ; 

Αχ πεινάω πολύ κυρ λαγέ μου και ψάχνω να βρω κάτι να φάω, απάντησε εκείνη.

Ένας φίλος  μου, μου είπε πως δίπλα από το έλατο είναι ένα χωράφι γεμάτο πατάτες, πήγαινε εκεί να φας όσες θέλεις είπε η χελώνα

Πατάτες ! Πατάτες ! φώναξε η πεινασμένη κάμπια , Ευχαριστώ πολύ φεύγω αμέσως!

Για φαντάσου  σκέφτηκε ένα χωράφι γεμάτο πατάτες θα φάω και θα χορτάσω!

Είδες που στεναχωριόσουν της φώναξαν τα λουλούδια της ελπίδας !

Βιαστική καθώς δεν πρόσεξε και έπεσε μέσα σε μια μεγάλη τρύπα που μύριζε απαίσια !

Βοήθεια ! Σκουπίδια Σώστε με   ! φώναξε !

Για καλή της τύχη περνούσε εκείνη την ώρα από εκεί ο   Θέμης ο Κοκκινολαίμης που την άρπαξε με το ράμφο του και την έβγαλε από την τρύπα.

Τον ευχαρίστησε βιαστικά και συνέχισε το δρόμο της.

Είχε περάσει πολλή ώρα και δεν είχε βρει ακόμα το χωράφι. Λίγο πιο πέρα είδε την   καμηλοπάρδαλη που δεν έβλεπε καλά να μασουλάει τα τρυφερά φύλλα ενός δέντρου .

Γεια σου κυρία καμηλοπάρδαλη εσύ που είσαι τόσο ψηλή και βλέπεις μακριά μήπως μπορείς να μου πεις προς τα που να πάω για το χωράφι με τις πατάτες;; Πεινάω πολύ και οι φίλοι μου είπαν πως εκεί θα βρω τροφή .Αχ καλή μου κάμπια είσαι πολύ μακριά από το χωράφι αυτό αλλά γιατί δεν πας σε αυτό εκεί το δέντρο που κάθεται εκείνο το χρυσό πουλί ; 

4ο Νηπιαγωγείο Αγίων Αναργύρων 

Οι καρποί του είναι πολύ νόστιμοι και σίγουρα αν του πεις ότι πεινάς θα σου δώσεις όσους θες.

Η κάμπια ευχαρίστησε την καμηλοπάρδαλη και έφυγε γρήγορα για το δέντρο που της είπε . Μόλις έφτασε στο δέντρο την είδε τόσο κουρασμένη και ταλαιπωρημένη που αμέσως πρόσφερε ένα νόστιμο μήλο. Η κάμπια το έφαγε με μεγάλη όρεξη .

Σε ευχαριστώ πολύ για την πολύτιμη βοήθειά σου ! Είπε η κάμπια στο δέντρο. Δεν ξέρω τι θα έκανα αν έμενα μια ακόμα μέρα νηστική !

Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς είπε το δέντρο . Μου αρέσει να βοηθάω .

Από τότε η κάμπια και το   δέντρο που έδινε δυο   αχώριστοι φίλοι που έδιναν την αγάπη τους και βοηθούσαν όποιον είχε ανάγκη . 

Άλλωστε   δεν ζεις χωρίς αγάπη  όπως έλεγαν !

4ο Νηπιαγωγείο Αγίων Αναργύρων

15ο Νηπιαγωγείο Ιλίου

Το μικρό γυρινάκι μεγάλωσε πια κι έγινε ένας όμορφος βάτραχος. Ένα που το πρωί καθόταν στην άκρη στο ποτάμι μαζί με το φιλαράκι του        το ασχημόπαπο , είδαν  το δέντρο που έδινε  να τρέχει βιαστικά. « Δεντράκι μου πού πας;», το ρώτησαν. «Μ' έχει καλέσει η γάτα μαρμελάδα»,τους απάντησε. «Πάμε να συναντήσουμε τον ραφτάκο των λέξεων». Ο μικρός Τιμολέων,  ο φεγγαροσκεπαστής , χρειάζεται καινούργιο σεντόνι να σκεπάζει το φεγγαράκι τα βράδια, για να ηρεμεί η πόλη να κοιμάται. Τότε ο βάτραχος χαμογέλασε και του είπε: «Τρέξε δεντράκι...  σώστε τον κύριο Κου  που θέλει σκοτεινιά να κοιμηθεί κι αυτός και τα μωρά του»

            Νηπιαγωγείο  Μαντουδίου

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα καταπράσινο δάσος με πολλά λουλούδια και ψηλά δέντρα ζούσε ο γάτος ο    Ωραίος Δαρείος και η Καμηλοπάρδαλη που δεν έτρωγε το φαγητό της  παρέα με πολλά ζώα ακόμα. Όμως δυστυχώς το σπίτι τους στο δάσος γέμισε σκουπίδια από τους ανθρώπους που πήγαιναν για πικ νικ ή και να μαζέψουν μούρα, φράουλες, κεράσια και λουλούδια. Μια μέρα της Μάρτη , τη νύχτα των πυγολαμπίδων όλα τα ζώα έλαβαν ένα μήνυμα που έλεγε " Ο κότσυφας χρειάζεται το δάσος να σωθεί    ".

Όλα τα ζώα και τα πουλιά   Αντάμα  συναντήθηκαν και αποφάσισαν να κάνουν το δάσος  Λαμπίκο. «Ένας για όλους κι όλοι για έναν» φώναξαν όλοι μαζί, το δάσος να καθαρίσουμε όλοι μαζί. "Τι όμορφο που έγινε το σπίτι μας φίλοι μου!!!" φώναξε   το σποράκι που ταξιδεύει. Εκείνη τη στιγμή όλοι έγιναν μια μεγάλη αγκαλιά και είπαν δυνατά:    "Οι φίλοι είναι για πάντα".

 Νηπιαγωγείο   Μαντουδίου

Η    Μίλι και η Μόλι  ήταν δύο αχώριστες φίλες. Πήγαιναν μαζί σχολείο , διάβαζαν μαζί, έπαιζαν μαζί, χόρευαν μαζί, τραγουδούσαν μαζί!

    Μια ηλιόλουστη μέρα αποφάσισαν να πάνε βόλτα στο δάσος. Ετοίμασαν τα καλαθάκια τους, έβαλαν μέσα τον λαχταριστό κουραμπιέ Γιεσγιές, πήραν κουβερτούλες για πικ νικ και ξεκίνησαν! 

    Στη διαδρομή έκαναν καινούριους φίλους ! Γνώρισαν τον Μενέλαο,  τον αρκούδο, και τον Πάρη,    τον κούνελο, που ήταν αγαπημένοι γείτονες και τις ξενάγησαν στη γειτονιά τους.

Α Δημοτικό Σχολείο Παραλιμνίου - Κύπρος

Μετά βοήθησαν τα   τρία μικρά λυκάκια να ποτίσουν το σπιτάκι τους και να ετοιμάσουν  το γεύμα των λύκων . Ο Ακολούθως συνάντησαν  ένα γουρούνι με ταλέντο , που τους έδειξε όλα τα έργα τέχνης που έφτιαξε με τη λάσπη!

      « Πόσο μ' αρέσει να κάνω φίλους! »     φώναξε η Μίλι και η Μόλι συμφώνησε. «Κρίμα που δεν ήρθε μαζί μας κι    ο Φλουρής »,    συμπλήρωσε η Μόλι. «Πάλι θα κάθεται κολλημένος στην   τηλεόραση    και θα λέει   πόσο βαριέται !» είπε η Μίλι.  

    Έπειτα τα κορίτσια αποφάσισαν να καθίσουν για να ξεκουραστούν. Κάθισαν κάτω από τη σκιά ενός δέντρου και σκέφτηκαν πόσα καλά μας δίνουν τα δέντρα !

Α Δημοτικό Σχολείο Παραλιμνίου - Κύπρος

Άνοιξαν τα καλαθάκια τους και... « Βρήκα τη   χαμένη μου  κάλτσα ! » φώναξε η Μίλι και έσκασαν και οι δύο στα γέλια! «Την έψαχνα παντού!» Τα κορίτσια έφαγαν, ήπιαν τον χυμό τους και ξάπλωσαν να ξεκουραστούν. 

       « Σ' αγαπώ ,     Μίλι», είπε η Μόλι. «Σ' αγαπώ, Μόλι», είπε η Μίλι. «  Εγώ κι εσύ μαζί ,   για ΠΑΝΤΑ», φώναξαν κι οι δύο!     

Α Δημοτικό Σχολείο Παραλιμνίου - Κύπρος

Όταν ήρθε το πρωί ο Ιάσωνας αποφασίσει να πάει μια βόλτα  στο δάσος . Πέρασε από         το σπίτι του Μάρτη  και είδε τον φίλο του να κάθεται, στο παράθυρο και να κλαίει και να γεμίζει τον κόσμο με βροχή. Γιατί κλαις τον ρώτησε. Ψάχνω την  Διώνη, το πρώτο χελιδόνι  της άνοιξης, είπε. Το είδα μαζί με  το πουλί, το αηδόνι  και  το ασχημόπαπο  να μιλάνε και να λένε ότι δεν μπορούν να φτιάξουν τη φωλιά τους για να γεννήσουν τα αυγά τους γιατί  το χάος που δημιουργήσαμε εμείς οι μήνες και οι άνθρωποι είναι πολύ μεγάλοι και όλο το περιβάλλον έχει αναστατωθεί, οι εποχές έχουν μπερδευτεί και έχουν χάσει τη σειρά τους. Και ο Μάρτης άρχισε να κλαίει πιο δυνατά. Ο Ιάσωνας φεύγει γρήγορα και πάει στο σχολείο του να βρει τα υπόλοιπα παιδάκια, τα ελληνάκια  να συζητήσουν και να βρουν μια ιδέα που θα βοηθήσει τον Μάρτη, τα πουλιά, αλλά και το περιβάλλον.

2ο Νηπιαγωγείο Ερέτριας

Τα παιδιά έπαιζαν τον  μύθο της Περσεφόνης  και αποφάσισαν να ψάξουν να βρουν την Άνοιξη και εκείνη να ξεμπερδέψει όλο το χάος. Άρχισαν να ψάχνουν και να ρωτούν παντού μήπως κάποιος είδε την Άνοιξη. Σε ένα πάρκο συνάντησαν ένα μωβ δεντράκι και ένα κόκκινο ζουζούνι, που προχωρούσαν. Δεντράκι που πας; το ρώτησαν, μήπως είσαι η Άνοιξη,  που μοσχοβολά; Όχι, είμαστε η Πασχαλιά και η πασχαλίτσα. Την Άνοιξη θα βρεις μαζί με  την νόνα την χελώνα . Ελάτε μαζί μας. Πράγματι την βρήκαν εκεί μαζί με το γατί να βάφουν πολύχρωμα τα χαμένα αυγά του κούνελου.  και της είπαν για τον Μάρτη και το πρόβλημά του. Η κυρία Άνοιξη αποφάσισε να πάει γρήγορα στο σπίτι του γιου της για να γυρίσουν όλα τα πουλιά και να φτιάξουν τη φωλιά τους, να γεννήσουν τα αυγά και να σταματήσουν επιτέλους να κλαίει ο Μάρτης. Αυτή ήταν  η ιστορία μιας ομπρέλας…   κλαψιάρας, από το σπίτι της Μάρτη!!

2ο Νηπιαγωγείο Ερέτριας

Μια φορά κι έναν καιρό η  Δόνα Τερηδόνα  ξεκίνησε να πάει στη  χώρα  του ονείρου. Σε λίγο έφτασε στο δάσος και συνάντησε τον  Λαμπίκο   που ήταν  απασχολημένος  γιατί καθάριζε. Εκείνη  την ώρα εμφανίστηκε ο  ΄Ελμερ  ο οποίος ήταν πολύ χαρούμενος, γιατί το  ουράνιο τόξο  του είχε χαρίσει χρώματα . Είχαν γίνει πολύ καλοί  φίλοι!  Ο  Έλμερ καμάρωνε για τα όμορφα χρώματα του!  Αυτά ήταν τα χρώματα της φιλίας ! Ο κότσυφας που καθόταν πάνω σε ένα κλαδί είπε στη  Δόνα Τεριδόνα να μην ανάψει φωτιά στο δάσος για να ψήσει, για να μην ξεσπάσει πυρκαγιά. Κάποια παιδιά που είχαν έρθει εκδρομή είπαν στη  Δόνα Τερηδόνα: « Δεν θα ξανάρθεις αν δεν προστατεύεις το δάσος! Αν καταστραφεί δεν θα έχουν σπίτι τα ζώα και τα πουλιά.

Νηπιαγωγείο Πηλίου

Εμείς μαζί με τους γονείς μας    θα κάνουμε κύμα     και θα φωνάζουμε μαζί "ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΘΑ ΣΩΘΕΙ" γιατί και ο κότσυφας όλοι    χρειάζεται   το δάσος να σωθεί! »

Όλοι πρέπει να προστατεύσουμε τον πλανήτη μας γιατί υπάρχει μόνο ένας! Δεύτερος δεν υπάρχει ! Για   αυτό σβήσαμε το  γράμμα    Β!        

Αν όλοι αγαπάμε και φροντίζουμε τη γη μας τότε τη νύχτα των

 πυγολαμπίδων όλα θα είναι όμορφα και μαγικά!»

Νηπιαγωγείο Πηλίου

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια όμορφη χώρα ζούσαν τα Ελληνάκια και πέρναγαν καλά!!

Μια μέρα ένας κακός γίγαντας ζήλεψε τη χώρα τους και πέταξε πολλά σκουπίδια για να την κάνει άσχημη.

Τότε τα Ελληνάκια έφτιαξαν πλακάτ και φώναζαν σε όλους: Βοήθεια!!Σκουπίδια σώστε μας!!

Το άκουσαν τα ζωάκια στη γη ,στον αέρα. στη θάλασσα: Ο Έλμερ και το ουράνιο τόξο, το πουλί που το λέγανε αγάπα με, ακόμη και η φώκια η Φωτούλα που αγαπούσε τα πλαστικά

19ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

και αποφάσισαν να βοηθήσουν τα παιδιά. <<Είχαν δίκιο τα παιδιά, τα σκουπίδια καταστρέφουν το μεγάλο σπίτι μας τη Γη>>, σκέφτηκαν.

Έτσι έγιναν ομάδα και όλοι μαζί ένωσαν τη φωνή τους με τις φωνές των παιδιών. Έφεραν τα  Πάνω Κάτω για να βοηθήσουν. Κατάφεραν όλοι μαζί να καθαρίσουν τη χώρα .

Τα Ελληνάκια ευχαρίστησαν τους βοηθούς τους, τους κάνανε μια μεγάλη αγκαλιά ,γιατί τα χέρια αγαπάνε δε χτυπάνε,  και όλοι περάσανε καλά !!!!  

19ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

Νηπιαγωγείο Αυλωναρίου

Μια φορά κι έναν καιρό, μια αρκούδα που αγαπούσε τα δέντρα και είχε μεγάλη ευγένεια και καλοσύνη, ζούσε στο δάσος και είχε γείτονα έναν αρκούδο που δεν του άρεσε να μοιράζεται! 

Η αρκούδα προσπαθούσε να γίνει φίλη με τον αρκούδο, αλλά εκείνος έλεγε συνέχεια ΟΧΙ. Μια μέρα συνάντησε την Αλεπού την Καπελού και της έκανε παράπονα. 

"Αν θες να γίνετε φίλοι και να μάθετε να συνεργάζεστε πρέπει να βρείτε τη σκάλα της αγάπης" τη συμβούλεψε εκείνη.

Νηπιαγωγείο Αυλωναρίου

Στο δρόμο πέρασαν κοντά από τη θάλασσα και συνάντησαν το σπίτι ενός αγοριού. Ήταν ώρα για να φάνε και πέρασαν το μεσημέρι με το Θέμο. Όμως ο Θέμος δεν τους έδινε σημασία και του είπαν: "Πάλι τηλεόραση Θέμο;". Αποφάσισαν να φύγουν και να πάνε να κολυμπήσουν. 

Στην παραλία βρήκαν τα Ελληνάκια να μιλούν με μια φάλαινα που τρώει τον πόλεμο και μόλις έμαθαν τι έκανε, της είπαν όλοι μαζί ένα μεγάλο "ΜΠΡΑΒΟ!", γιατί θα έχει όλη η γη ειρήνη.

Νηπιαγωγείο Αυλωναρίου

Συνέχισαν το ταξίδι τους για να φτάσουν στην σκάλα της αγάπης. Όταν την είδαν, συνέβη κάτι μαγικό! 

Οι καρδιές τους άρχισαν να χτυπάνε μαζί και να κάνουν τικ-τακ, τικ-τακ, όπως στο τικ και στο τακ.

Οι δυο αρκούδες έγιναν φίλοι και έζησαν αυτές καλά κι εμείς καλύτερα.

                                              ΤΕΛΟΣ

Νηπιαγωγείο Αγίου Κωνσταντίνου

Στη θάλασσα μια μέρα, 

μέλισσα πετούσε στον αέρα.

Πάνω από χαρούμενο λιβάδι φτερουγίζει,

το άρωμα των λουλουδιών μυρίζει.

Μα ξαφνικά το σκηνικό αλλάζει...

ο ουρανός ο γαλανός αμέσως σκοτεινιάζει...

Τώρα η μέλισσα πετά πάνω από μία πόλη

και ένα μαύρο σύννεφο την έχει σκεπάσει όλη!!!

Βλέπει αυτοκίνητα, καμινάδες και καπνούς. 

Σκέφτεται πως καλύτερα πετούσε στους αγρούς...

Νηπιαγωγείο Αγίου Κωνσταντίνου

 "Τι βρωμοχώρι είναι αυτό;" , ευθύς αναρωτιέται 

"καμμένο δάσος φαίνεται, το μάτι δε γελιέται.

Πού είναι το δέντρο που έδινε στους φίλους του ανθρώπους;

Φαίνεται πως το ξέχασαν και άλλαξαν τους τρόπους.

Κι εκεί στο βάθος φαίνεται μία Φύλλινη πολυκατοικία,

ίσως αυτή να γλίτωσε από την ανθρώπινη μανία.

Όμως στη θάλασσα πρέπει να  γυρίσω 

και για όλα εκείνο το ψαράκι που ήθελε να ζήσει, να ρωτήσω!"

Νηπιαγωγείο Αγίου Κωνσταντίνου

 Τι τελικά απέγινε η ομορφιά της φύσης;

Ο Συννεφούλης που ακούει δεν έχει απαντήσεις...

Σκύβει τα μάτια  του και λέει : "ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ ..

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝΕ ΝΑ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΗ ΦΥΣΗ!!! " 

Νηπιαγωγείο Αγίου Κωνσταντίνου

4ο Νηπιαγωγείο Βασιλικού 

Μια φορά κι έναν καιρό  η Μπουμπού και η Μπαμπαλού δυο  αρκούδες ξεκίνησαν να πάνε για επίσκεψη στο φίλο τους τον πράσινο λύκο που ζούσε στο μαγικό κόσμο των δέντρων.Στο δρόμο συνάντησαν την αρκούδα που αγαπούσε τα δέντρα και όλες μαζί ξεκουράστηκαν κάτω από το δέντρο που έδινε.Έγιναν καλές φίλες και πέρασαν τέλεια με το φίλο τους το λύκο και όταν πήραν το δρόμο του γυρισμού συνάντησαν τον κο Μπεν τη Μου και τα σκουπίδια και υποσχέθηκαν να κάνουν παρέα για πάντα!!!

Νηπιαγωγείο Καράβου

Μια φορά κι έναν καιρό ο Έλμερ και ο Γουίλλυ έπαιζαν κρυφτό και ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά τους ένας σκαντζόχοιρος λίγο τεμπελάκος που ήθελε και εκείνος να παίξει μαζί τους και τους φώναξε Ένας για όλους και όλοι για έναν. Στη συνέχεια, ακούστηκε ένας θόρυβος που ήταν ο Μικρός Κάστορας και η ηχώ και μεγάλωσε η παρέα και το παιχνίδι συνεχίστηκε ώσπου εμφανίστηκε ο Γλεντζοφλεβαρος και ένας πιγκουίνος όχι και τόσο τέλειος που έκαναν αστεία και το παιχνίδι σταμάτησε.

Μια φορά και έναν καιρό, στη μακρινή Ελλάδα, ζούσε ένας παρδαλός ελέφαντας που τον έλεγαν   Έλμερ . Στον  Έλμερ άρεσε πολύ να λέει αστεία στους φίλους του, για να τους κάνει να γελάνε. Σε όποιον τον γνώριζε έλεγε πως ήταν παρδαλός, γιατί κάποια μέρα ταξίδεψε μέχρι το ουράνιο τόξο και κατάφερε να το αγγίξει και να πάρει λίγο από τα χρώματά του. Οι φίλοι του όμως, Τα Ελληνάκια, δεν τον πίστευαν και συνέχεια γελούσαν με την ιστορία του αυτή. Μάλιστα του είχαν βγάλει ένα παρατσούκλι, Έλμερ ο Ψεματούρης! Ο Έλμερ για να τους αποδείξει ότι η ιστορία του αυτή ήταν αληθινή, είπε στους φίλους του να οργανώσουν όλοι μαζί ένα ταξίδι από τη Γη στη Σελήνη, σαν αυτό από τη Γη στο Ουράνιο τόξο. Έτσι θα έπαιρνε λίγο χρώμα από τη Σελήνη και θα γινότανε και πάλι γκρι. Οι φίλοι του γέλασαν και πάλι, γιατί πίστεψαν ότι είναι και αυτό ένα από τα αστεία του Έλμερ, όμως τελικά συμφώνησαν.

1ο Νηπιαγωγείο Λάρυμνας

Ο Έλμερ για πολύ καιρό σχεδίαζε το μακρινό ταξίδι που είχε υποσχεθεί στους φίλους του, όμως μάταια. Δεν ήταν αστροναύτης. Πέρασαν οι τέσσερις εποχές  του χρόνου και όταν ήρθε ο Μάρτης , μια μέλισσα με λύση  εμφανίστηκε. Τότε του είπε: Έλμερ τέλος τα αστεία, ήρθε η ώρα να πεις σε όλη την αλήθεια. Δηλαδή; Είπε με απορία ο Έλμερ. Δηλαδή ότι γεννήθηκες παρδαλός, είπε η μέλισσα. Άλλωστε όλοι μας το ξέρουμε κατά βάθος γι αυτό σε αγαπάμε. Επειδή είσαι εσύ! Τότε ο Έλμερ χαμογέλασε γλυκά και έτρεξε αμέσως να βρει τους φίλους του. Αυτή τη φορά τους είπε την αλήθεια για το χρώμα του.Οι φίλοι του μάλιστα, του ζήτησαν συγνώμη που τον έλεγαν Ψεματούρη και τον πήραν μια μεγάλη αγκαλιά. τότε ξαφνικά ένα ουράνιο τόξο εμφανίστηκε στον ουρανό, τόσο μεγάλο όσο ποτέ κανένας δεν είχε ξανά δει.  

1ο Νηπιαγωγείο Λάρυμνας

2ο Νηπιαγωγείο Νέας Αρτάκης

Μια φορά κι ένα καιρό, σε μια πόλη με το παράξενο όνομα Νουμεράλια  παρουσιάστηκαν  οι τρεις ληστές. Τριγυρνούσαν στα σοκάκια της πόλης με μια βαλίτσα στο χέρι τους! Μάλιστα πέρασαν και από το μεγάλο μανάβικο της πόλης που είχε η Αμάλια και αγόρασαν λίγα φρέσκα ήταν για να φάνε καθώς πεινασμένοι. Ξαφνικά συνάντησαν μία ευγενική και καλόκαρδη κυρία που μίλησε με έναν ασπρομάλλη κύριο. Τους ρώτησαν τα ονόματα τους κι εκείνοι απάντησαν:

- Εγώ είμαι η κυρία Γενναιοδώρα 

κι έχω ένα μαγαζί εδώ πιο κάτω. Οι

2ο Νηπιαγωγείο Νέας Αρτάκης

- Και ο κύριος από εδώ... είμαι  εγώ ο Μινγκ  και πάω να αγοράσω ένα φιλί καληνύχτα για να το δώσω στην εγγονή μου! 

Οι ληστές ενθουσιάστηκαν με το μαγαζί και αποφάσισαν να το ληστέψουν. Όταν όμως αντίκρυσαν τα  προϊόντα  του μαγαζιού, απογοητεύτηκαν γιατί κατάλαβαν ότι θα ζούσαν  μια μεγάλη μέρα του τίποτα  με τα λάφυρα που θα έπαιρναν. Βγαίνοντας από το μαγαζί είδαν κόκκινες καρδούλες στους δρόμους και άκουσαν ότι υπάρχει      η Κόκκινη και η πόλη      σε αυτό το μέρος. Ακόμα είδαν ανθρώπους να κρατάνε πανό και να φωνάζουν το σύνθημα " Το σπίτι μας κινδυνεύει "

2ο Νηπιαγωγείο Νέας Αρτάκης

Τότε, αστυνομικοί μάλωναν τους διαδηλωτές μιλώντας τους άσχημα και οι ληστές τούς είπαν ότι  οι λέξεις δεν είναι για να πληγούμε . Τους εξήγησαν ότι οι άνθρωποι αυτοί προσπαθούν να σώσουν τη γη. Αμέσως οι ληστές ενώθηκαν με τον κόσμο και με το  πέντε, δέκα, δεκαπέντε , έδωσαν το σύνθημα:  Ίσια το τιμόνι φίλοι μου, και μη λυγίζετε καθόλου! Όλοι μαζί θα αγωνιζόμαστε πάντα για την προστασία της γης μας! Από τότε οι τρεις ληστές έμειναν σε αυτή την πόλη, σταμάτησαν να ληστεύουν και να οργάνωσαν το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό κέντρο της περιοχής. Κι έτσι, έζησαν αυτοί καλά και οικολογικά κι εμείς καλύτερα και οικολογικά!

Νηπιαγωγείο Παλιούρα

Τ ο δέντρο που πρασίνισε

Μια φορά και ένας καιρός ήταν ένα μαύρο δέντρο ανάμεσα σε ένα καμμένο δάσος. Τα παιδιά πολύ στεναχωρημένα και ήθελαν να το πρασινίσουν... Πήγαν στους μεγάλους, αλλά μάταια... Δεν ήξεραν πώς μπορεί να γίνει το δέντρο πάλι πράσινο... Πήγαν στους μικρούς αλλά και πάλι τίποτα.... Τότε αποφάσισαν να ρωτήσουν τα ζώα. Ούτε και αυτά ήξεραν. Ο μικρός όμως σκίουρος τους είπε να μην ρωτήσουν τη σοφή κουκουβάγια που τα ξέρει όλα! Η σοφή κουουβάγια τους είπε ότι πρέπει να διαβάσουν πολλά βιβλία γιατί μόνο η γνώση έχει τη δύναμη να σώσει το δέντρο αλλά και το δάσος. Έτσι, λοιπόν ξεκίνησαν να διαβάζουν όσο πιο πολλά βιβλία μπορούσαν. 

Πρώτα διάβασαν ¨Ο Μπεν η Μου και τα σκουπίδια¨ και το δέντρο πρασίνισε λίγο. Μετά διάβασαν το  ¨Λαμπίκο¨ και το δέντρο έγινε ακόμα πιο πράσινο. Ύστερα διαβάσαν ¨ Τα έντομα  της αυλής¨ και μαντέψτε! Πρασίνισε και άλλο . Τα παιδιά συνέχισαν να διαβάζουν. Διαβάσανε το  ¨Ποιός άλλος μένει εδώ¨ και ¨Το δάσος¨ . Διαβάσαν  ¨Η αρκούδα που αγαπούσε τα δέντρα¨,¨Ο Ραούλ και το πάρκο¨ και  ¨ Ο κότσυφας χρειάζεται το δάσος να σωθεί¨ . Το δέντρο όλο και πρασίνιζε!  

Νηπιαγωγείο Πάλιουρα

Νηπιαγωγείο Πάλιουρα

Τα παιδιά αποφάσισαν να γράψουν και τα δικά τους βιβλία και τα διάβασαν και αυτά. Διάβασαν του Αντώνη ¨Φωτιά στο δάσος¨ και της Ευαγγελίας  ¨Φωτιά στο δάσος¨ και της Ευαγγελίας ¨ Το καθαρό χωριό¨. Έπειτα και της Μαρίας  ¨ Η καθαρή θάλασσα¨ και της Παναγιώτας ¨Βόλτα στη θάλασσα και ανακύκλωση¨. Το δέντρο είχε γίνει πάλι πανέμορφο. Μόνο ο κορμός είχε μείνει... Διάβασαν και το τελευταίο βιβλίο.  ¨Η ώρα της γης έχει φτάσει¨  και το δέντρο τελικά σώθηκε και μαζί με αυτό και όλο το δάσος! Το κάθε βιβλίο έμαθε στα παιδιά κάτι διαφορετικό για το περιβάλλον και με τις γνώσεις τους αυτές καταφέρνουν να το βοηθήσουν. 

 Τελικά είχε δίκιο η κουκουβάγια. 

Η γνώση είναι δύναμη!!!

,

Νηπιαγωγείο Παλιούρα

1ο Νηπιαγωγείο Λ. Αιδηψού

Ήταν Μία τέλεια μέρα για πάρτυ και Το Γκρούφαλο αποφάσισε να καλέσει τους φίλους του στον κήπο. Μάλιστα κάλεσε και τον Μπένι με την μπάντα του δάσους που ξεσηκώνουν όλο τον κόσμο με το κέφι τους. Ακόμη και Το φίδι που βαριότανε τον εαυτό του διασκεδάζει όποτε τους ακούει! Αφού το κέφι είχε φουντώσει και άρχισαν όλοι να νιώθουν Δυνατά συναισθήματα εμφανίστηκε ένα κορίτσι που ποτέ ως τότε δεν είχαν ξαναδεί! Ξαφνικά όλοι σώπασαν και μαζεύτηκαν κοντά της.Τότε Είπε ο κήπος: «Σωπάστε και ακούστε την Αμέλια, το κορίτσι που έμαθε να πετάει, ταξιδεύει πολύ και έχει κάτι σημαντικό να σας πει!»  

1ο Νηπιαγωγείο Λ. Αιδηψού

 Η Αμέλια τότε τους είπε πως Το σπίτι μας κινδυνεύει και μόνο Θαύματα φύσης θα μπορούσαν να το σώσουν. Τότε, Το Γκρούφαλο είπε πως μόνο αν γίνουν  Όλοι μαζί ένας κόσμος θα καταφέρουν κάτι και τους πρότεινε να βρουν τη Γκρέντα και τους γίγαντες. Έτσι και έγινε! Βρέθηκαν όλοι μαζί και αφού κατάστρωσαν ένα σχέδιο αποφάσισαν να βοηθήσουν όλο τον κόσμο να μάθει για την κλιματική αλλαγή . Πώς; Μα φτιάχνοντας φυσικά μία βιβλιοθήκη που θα ταξίδευε σε κάθε γωνιά και θα ονομαζόταν Χαριστική Βιβλιοθήκη. Πράγματι, έφτιαξαν την πιο όμορφη Χαριστική Βιβλιοθήκη και όλοι έζησαν καλά και εμείς καλύτερα!