Οι Ομάδες των Μικρών Συγγραφέων

Το μικρό ξωτικό : Αθ. Απόστολος, Αν. Απόστολος, Β. Ιωάννα, 

                                         Δ. Μανώλης, Δρ. Βασιλική

Το πάντα με την μπάντα : Α. Μάριο, Β. Μιχάλης, Γκ. Νίκα, 

                                                         Δ. Μπάμπης, Δρ. Άγγελος,

                                                         Δρ. Ανάργυρος

Εξωγήινη επίθεση : Γ. Γιάννης

Ενωμένες Δυνάμεις : Α. Μαρία, Δ. Ευγενία, 

                                                Δ. Παρασκευή, Δρ. Ευαγγελία

Πιστή συντροφιά : Βλ. Γεράσιμος, Δ. Γιώργος, 

                                           Δρ. Μάρκος, Κ. Αναστάσης

Φίλοι με υπερδυνάμεις : Α. Πάρης, Γκ. Λούκα, Δ. Χάρης, 

                                                       Δρ. Νικόλας   

Επιμέλεια: Πλαγιώτη Ελένη (φιλόλογος) 

Το μικρό ξωτικό

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα καταπράσινο δάσος υπήρχε μια ξωτικούπολη. Εκεί ένα μικρό ξωτικό, ο Βίνυς, πήγαινε στο δημοτικό σχολείο, όπου υπήρχε μια παρέα με κακά ξωτικά που τον κοροϊδεύανε επειδή είχε μικρά αυτιά. Ο Βίνυς ένιωθε τόσο χάλια που δεν μιλούσε σε κανέναν. Μάλιστα, μια μέρα που επέστρεψε σπίτι και κοίταξε τον εαυτό του στον καθρέφτη, είδε πόσο μικρά αυτιά είχε και ένιωσε μειονεκτικά γιατί ζήλεψε τα μεγάλα αυτιά των άλλων ξωτικών.

Ένα πρωί καθώς ο Βίνυς πήγαινε προς το σχολείο, συνάντησε τον Ρίγκα που τον κορόιδευε συχνά. Ο Ρίγκας άρχισε να τον χτυπάει και να τον σπρώχνει με βία και ο Βίνυς κλαίγοντας ζητούσε βοήθεια. Ξαφνικά εμφανίστηκε ένα μεγάλο ξωτικό, ο Ντόνης, και τον βοήθησε, αντιμετωπίζοντας τον τρομερό Ρίγκα. Αμέσως ο Βίνυς τον ευχαρίστησε και του ζήτησε να γίνουν φίλοι, κάτι που ο Ντόνης δέχθηκε με χαρά!

Μετά από μία εβδομάδα χαράς και παιχνιδιού, οι δύο φίλοι αποφάσισαν να βγουν μια βόλτα στο δάσος. Περπατούσανε μέχρι που είδαν  μια μεγάλη αρκούδα που ήταν έτοιμη να επιτεθεί στον Ρίγκα. Ο Βίνυς θυμήθηκε όλα τα άσχημα πράγματα που του είχε κάνει στο παρελθόν, ωστόσο έσπευσε να τον βοηθήσει μαζί με τον Ντόνη. Ο Βίνυς τράβηξε τον Ρίγκα και ο Ντόνης προσπάθησε να απομακρύνει την αρκούδα. Η προσπάθειά τους ήταν επιτυχής και ο Ρίγκας ευχαρίστησε μέσα από την καρδιά του τους δύο φίλους και παράλληλα ζήτησε από τον Βίνυ να τον συγχωρέσει για όλα όσα του είχε κάνει ο ίδιος και η παρέα του. Ο Βίνυς αμέσως δέχτηκε τη συγγνώμη του και τον έκανε φίλο του!

Από εκείνη την ημέρα όλοι στο σχολείο άρχισαν να παίζουν μαζί με τον Βίνυ και τον αποδέχτηκαν ακριβώς όπως ήταν, με τα μικρά του αυτιά, γιατί κατάλαβαν ότι είχε έναν εξαιρετικό χαρακτήρα και ότι ήταν ένας πολύ καλός φίλος!

Το πάντα με την μπάντα

Ο Τσιν, το κόκκινο πάντα, είχε όνειρο ζωής να φτιάξει μια μπάντα. Όμως, δεν είχε φίλους για να παίζουν μουσική και γι’ αυτό αποφάσισε να πάει στα τρία βασίλεια για να βρει τα μέλη της μπάντας του. Αρχικά ταξίδεψε στο βασίλειο της Σαβάνας και καθώς έψαχνε, άκουσε μια υπέροχη φωνή! Αυτή ήταν της Λιν, της καμηλοπάρδαλης. Ο Τσιν έτρεξε για να τη ρωτήσει εάν θέλει να συμμετέχει στην μπάντα του και εκείνη μετά από πολλή σκέψη, καθώς δεν ήθελε να αποχωριστεί την οικογένειά της, απάντησε «ναι», διότι ήθελε να γίνει τραγουδίστρια.

Επόμενος προορισμός ήταν το βασίλειο του Πάγου. Περπατώντας κουρασμένος ο Τσιν άκουσε μια όμορφη μελωδία από ένα παλιό μπάσο που έπαιζε ο Τσάρλι, μια μικρή φώκια. Ο Τσιν πήγε κατευθείαν και τον ρώτησε αν ήθελε να συμμετέχει στην μπάντα του, αλλά ο Τσάρλι σκεφτόταν ότι δεν ήθελε να εγκαταλείψει την πατρίδα του και τους καλούς του φίλους. Τελικά, μετά από πολλή ώρα δέχτηκε να γίνει μέλος.

Το τρίτο βασίλειο ήταν αυτό της Γης. Ο Τσιν γεμάτος αυτοπεποίθηση συνέχισε την αναζήτηση, ώσπου είδε μια φανταχτερή κιθάρα στα χέρια του Ντίνου, του αλόγου. Εντυπωσιάστηκε από τους ήχους της και ζήτησε αμέσως από τον Ντίνο να γίνει μέλος της μπάντας του. Ο Ντίνος δεν ήθελε να αφήσει τη δουλειά και την οικογένειά του και γι’ αυτό αρνήθηκε. Αφού, όμως, το καλοσκέφτηκε αποφάσισε να ακολουθήσει τον Τσιν.

Τελικά, όλοι μαζί κατάφεραν να γίνουν μια πετυχημένη μπάντα, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Τσιν στην προσπάθειά του να τους πείσει και έτσι κατάλαβε ότι δεν πρέπει να εγκαταλείπει ποτέ τα όνειρά του, αλλά να προσπαθεί, όσο δύσκολο κι αν είναι, να τα πραγματοποιήσει.

Εξωγήινη επίθεση

Μια μέρα που ήμασταν στο σχολείο ακούστηκε ένας πολύ δυνατός θόρυβος στην αυλή. Αμέσως κοιτάξαμε έξω από τα παράθυρα και είδαμε ξαφνιασμένοι έναν ιπτάμενο δίσκο! Πιστέψαμε πως μπορεί να προκαλέσει σεισμικές δονήσεις, να ενεργοποιήσει ηφαίστεια και να προκαλέσει τεράστιες εκρήξεις! Δεν κινδύνευε μόνο η Σαντορίνη, αλλά ήμασταν υπεύθυνοι για ολόκληρο τον πλανήτη.

Έπρεπε να σκεφτούμε έξυπνα και γρήγορα, γι' αυτό βγήκαμε στην αυλή με αποφασιστικότητα και θάρρος.

Από την αντίπαλη πλευρά υπήρχαν παράξενα όντα να μας περιμένουν έξω από το επιβλητικό όχημά τους κρατώντας όπλα με θερμοκάμερα και ακτίνες λέιζερ. Ο φωτισμός του σκάφους γινόταν με πολύχρωμους κρυστάλλους που έβγαζαν διαφορετικό ήχο ο καθένας και φώτιζαν με διάφορους σχηματισμούς.

Ξέσπασε μάχη τρομερή! Από το διαστημόπλοιο έβγαιναν συνεχώς ιπτάμενα ζώα έτοιμα για μάχη που όμοιά τους δεν είχαμε ξαναδεί. Κάποιοι τολμηροί μαθητές συμμετείχαν στον πόλεμο. Όμως οι εξωγήινοι με τις υπερφυσικές τους δυνάμεις έπιαναν αιχμάλωτο όποιον προσπαθούσε να τους εξολοθρεύσει.

Αντίθετα τρεις φίλοι, ο Παναγιώτης, ο Αντώνης και ο Πέτρος, μαθητές της Α΄ τάξης Γυμνασίου, παιδιά γενναία, που δρούσαν πάντα προσεχτικά, σκέφτηκαν να μην πολεμήσουν τους εξωγήινους. «Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε!» φώναξαν δυνατά. «Πάρτε ό,τι θέλετε από το σχολείο και αφήστε τους συμμαθητές μας ελεύθερους!». Οι εξωγήινοι ξαφνιάστηκαν από την ηρεμία τους και με ένα κάλεσμα τα ιπτάμενα ζώα υποχώρησαν και οι συμμαθητές μας αφέθηκαν ελεύθεροι. 

Επιτέλους, όλοι μαζί ενωμένοι πετύχαμε την πολυπόθητη Ειρήνη!

Ενωμένες Δυνάμεις

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν τέσσερις φίλες, καθεμία από τις οποίες είχε τη δική της ξεχωριστή δύναμη. Η Τζένα ήταν πολύ δυνατή, η Αγγελική ήταν πανέξυπνη, η Στέλλα ήταν μορφωμένη και η Δανάη ήταν πολύ γρήγορη. Μια μέρα αποφάσισαν να παίξουν ένα ομαδικό βιντεοπαιχνίδι στο σπίτι της Αγγελικής, όμως δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν και διαφωνούσαν συνεχώς.

Ξαφνικά μέσα στις φωνές και στη γκρίνια άναψε ένα δυνατό πράσινο φως και τις ρούφηξε βάζοντάς τες μέσα στο βιντεοπαιχνίδι! Χωρίς να καταλάβουν τι έγινε, βρέθηκαν σε μια ακτή. Είδαν ένα παράξενο μπουκάλι και μόλις το άνοιξαν, βρήκαν έναν παλιό χάρτη που οδηγούσε σε μια τεράστια πόρτα. Όμως για να φτάσουν εκεί έπρεπε να διασχίσουν ένα τρομακτικό δάσος. 

Χωρίς δεύτερη σκέψη αποφάσισαν να συνεργαστούν παρά τον πρόσφατο τσακωμό τους.