SEVİL CANDAL(Şehit Faruk Demir A.İ.HL)

FATİH SARAÇ(BAKÜ TÜRK ANADOLU LİSESİ)

AYŞE GÜLTEPE(Düzce Borsa İstanbul MTAL)

VOLKAN AŞNAS(Ortaklar Fen Lisesi)

SELDA ACAR(MEHMET AKİF ERSOY ÇPAL9

HACER PARTAL  (Şehit Faruk Demir A.İ.HL)

GÜLŞEN BAYSAL (Betül Can Anadolu Lisesi)

SİNAN ERDEM(BURSA ANADOLU LİSESİ)

NARMİN AHMADZADA(bakü atatürk lisesi)

NADİRE ALİVEYA/ (24№TAM ORTA MƏKTƏB)

                                        DEPREM

Depremlerde dünyanın oluşumundan beri milyonlarca canlı hayatını kaybetmiş ve barınakları yıkılmıştır. Memleketimiz dünyanın en etkili deprem kuşağında bulunmaktadır. En son 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen yıkıcı depremde, bölgedeki vatandaşlarımız büyük can ve mal kaybı yaşadı. Depremlerin yıkıcı etkisinden korunmak için yapılarımızı kurallara uygun şekilde inşa etmeyi ve bunu yaygınlaştırmalıyız ki bir daha böyle bir acı yaşamayalım. Bu hikaye deprem ile ilgili duygularımızı paylaşmak için saklamak.

                                    Duygu Seli

MUCİZE

    Aradan tam bir ay geçmişti. Felaketin ardından bir ay… İşte ben o hayallerden sonra mucizelere inanmaya çıktığım. O gün her şey çok normaldi. Eve geldim. Her zaman ki gibi ailemle yemek yedim. Kardeşimle ben her günü olduğu gibi telefonda fazla vakit geçirdiğimiz için annemden azarımızı yemiştik. Hep beraber televizyon seyrediyordu. Gayet mutluydum. Yavaş yavaş uyumaya başladı.

HACER PARTAL /ŞEHİT FARUK DEMİR ANADOLU İMAM HATİP LİSESİ

Yatağıma yattım, yavaş yavaş gözlerimi kapattım. Aradan saatler geçti. Hafiften sarsılmaya başladım. Kardeşimin şakalaştığını düşündüm ama durmama durmadı bilmedi. Gözlerimi gizlemek. Ben daha ne olduğunu anlamadan her şey devrilmeye başladı. Duvarlar… Duvarlar çatlamaya başladı, yıkıldı. Son eğitmenlerin çaresizlik iç sesiydi.

_Kızım, geliyor ……… sözcükleri yankılanıyordu.

 Gözlerimi zorlukla çalıştırıyorum. Gördüğüm sadece karanlıktı. Bütün gücümle haykırıyorum. Sesimi duyan yoktu, ailemin yaşamayıp yaşamadığından da emin değildim. Ne kadar zaman geçti Bilmiyorum. Bir ses verir.

Bu insan sesiydi. Kalbimde kuruyan ağaçların hepsi birden yeşermeye başlamıştı. Ben de “ Burdayım, kurtarın beni! diye bağırmaya başladı. Birkaç saat sonra arama kurtarma ekipleri beni kurtardı. Ailemden sağ kalan tek bende. Dünya çağı yıkıldı.

    Şimdi ise aradan bir ay geçti. Gecelerce gözüme uyku girmedi. Takıları çok özlüyorum. Benim kurtulmam ise mucizeydi…

UMUT

Bir sonucuyla karşılaşmam, her yeri üstüme doğru geliyordu, ilk dolap düştükten sonra avize bi ve duvarlar çöktü. Sıcacık yanında bir anda buz gibi molozların arasında kaldı telefonum gecesi ama telefonum çekmiyordu konak haber veriyor yardım isteyemiyordum çok çaresizdim saatler geçiyor ne yardım eden vardıde sesini duyan biri susuzluktan ağzım kurumuş, savaşçıtan başım gitti. Umudumu ölçülerinde iken,bir ses dene işte o anın hiçbir tarifi yok.

SEVİL CANDAL /ŞEHİT FARUK DEMİR ANADOLU İMAM HATİP LİSESİ

 Beni buldular yaşadığımı farkettiler evim yıkılmıştı bir gün olmuştu tam düşmanı yaram kesmişken beni kurtarmak için yayınlar görüyor ama o kadar aç ve susuz kaldığım ki bi anda bilinçten kapanmıştı gözlemlerde kapatmıştımda hastahanedeydim Kolumdaki dikiş atıyordu. Hastahanede bulunan herkesin ağzında keşke depremi yapsaydık , keşke inşa sağlam olsa?

KORKU

   Nasıl anlatılır ki bu korku, bu dehşet, bu kıyamet. Gece yarısı, uyuyamıyorum nefes alamıyorum kötü bir şey olacak, biliyorum. Uyku beni derin kuyusuna çekerken farkındaydım gelişecek felaketin. Annemin çığlığı, kardeşin ağlaması ve o korkunç sallantı her şey hem de her şey bir anda oldu, tavanın üstüme düşmesi, kardeşimin sesinin kesilmesi, annemin son bulan çığlığı. Çok karanlık çok soğuk ,korkuyorum yardım edin. Etmediler, kimse yardım etmedi. Kardeşim nerede kardeşimi verin bana. Vermediler.

FATİH SARAÇ/BAKÜ TÜRK ANADOLU LİSESİ

 Saatler mi geçmiş yoksa günler mi? Bilmiyorum.

İkinci sallantının ardından beni kurtarmak için zaman ayırdılar, ne fayda her şey için çok geçti. Ama  duydum son kez ,''Bacağı parçalanmış.'' ne kimin?

''Nabız var mı?'' artık çok geçti, ''Hayır''. Bu kadar kolay olmamalıydı bir binanın yıkılması, bu kadar kolay olmamalıydı ölüm. Çok mu zor bir binanın sağlam olması, sanmıyorum. 

     Yaklaşık bir grup sosyal medya aracında aynı şeyleri barındırması ortaya çıkıyor. deprem        ..

 Çocuğunun hayatını elinden alan, mahveden büyük bir kurtuluş. Etkisini yalnız deprem bölgeleri değil, tüm Türkiye'yi hissetmekte. Yıkılan, harap olan şehirler ve orada yaşayan çalışan her şeylerini kaybetmiş insanlar. Her şeye rağmen o soğukta, çadırlarda bir umuda tutunan binlerce insan. Tedbirsizliğin ve fırsatçılığın en acı tablosu bu şehirler bize pek çok şey söylüyor aslında.

GÜLŞEN BAYSAL / BETÜL CAN ANADOLU LİSESİ

Durum ne kadar vahim olsa da birbirine da yardım etmek için adeta kendilerinden, evlerinden pek çok şey feragat eden yardım sever insanları da gösteriyor bize.

Düzeleceğiz Türkiye'm...

Zamanlar, sabırla, tüm kalbimizle; sevgiyi, merhameti, iyiliği, paylaştıkça iyileşeceğiz...

İyileşeceğiz ama unutmadan...

Deprem öldürmez, tedbirsizlik ve ihmalkarlık öldürür.

                        DEPREM

    Herkese ulaşmak üzere yakın bir zaman önce gerçekten korkunç şeyler bir deprem yaşadık ve hala yasını tutmaktayız. Bu depremde bazılarının yakınlarını kaybettiler, bazılarının evleri yıkıldı, bazılarının da enkaz altında kurtarılmayı beklediler. Bütün bu olaylar her zaman bizim içimizde ve tarihimizde korkunç bir yara olarak kalacak. Tek bir geldikleri insanlar  hayatları bitti ve bu gerçekten çok üzücü.

AYŞE GÜLTEPE/DÜZCE BORSA İSTANBUL MTAL

Türkiye olarak hepimizin başı sağ olsun. Bazı kişiler hala bu olayın kederini anlayabilmiş değiller. Depremi yaşayan küçük büyük herkes hatta buna sosyal medya platformları üzerinden ve televizyon yayınlarından şahit olanların dahi etkilendiği bir gerçektir. Ülke olarak zor bir dönemden geçiyoruz. Her ne kadar bu deprem yanında üzüntü ve keder getirdiyse aynı zamanda aramızda dayanışma ve birlik duygusunu da geliştirdi. Millet olarak birbirimize ne kadar bağlı olduğumuzu gözler önüne serdi.

SİNAN ERDEM /BURSA ANADOLU LİSESİ

DEPREM  

 Biliyorsunuz kısa zaman içinde canınımızı yakan deprem haberi aldık .Bazılarımızın ailesi ,sevdikleri,arkadaşları enkaz altında kaldı. Acı hepimizin acısı.Kimilerinin sadece evleri değil hayalleri,hayatları,planları,hedefleri yıkıldı.Keşkelere sığınmak ne kadarı faydasız olsada keşke canımıza değilde malımıza gelseydi. keşke bu felakette giden tabaklarımız,bardaklarımız çok sevdiğimiz fincanlarımız olsaydı da çok sevdiklerimiz olmasaydı.

Selda Acar MEHMET AKİF ERSOY ÇOK PROGRAMLI ANADOLU LİSESİ

Umut içinde bekleyişlerimiz,yürek yakan acı haberlerimizle 7 şubattan bu güne 2 ay geçti can kayıplarımız,acılarımız,korkularımız hala gündemde.Umarım artık keşkelere sığınmadan sağlıklı,güvenli, sevdiklerimizle birlikte mutlu, huzurlu bir hayat yaşarız. BAŞIMIZ SAĞOLSUN TÜRKİYE...

                                KORKU

 6 Şubat günü Türkiye ansızın korkunç bir sabaha uyandı. 22 binden fazla kişi yaralandı, on binlerce insan hayatını kaybetti. Bu, ülkemizi sarsan olay hepimizi derinden etkiledi. Ama aynı zamanda birlik olursak her şeyin ötesinden gelebileceğimizi kanıtladı. Burada size bu travmatik olayın benim üzerimde olan etkisini anlatmak istiyorum. Adana'da ailemle sakin bir hayat yaşıyorduk. Annem ve babam akrabalarımızı ziyaret için Ankara'ya gitmişlerdi. Ben ve ablam olacaklardan habersiz bir şekilde günümüzü geçiriyorduk.  

NARMİN AHMADZADA/BAKÜ ATATÜRK LİSESİ

Sabaha doğru korkunç bir sarsıntıyla uyandık. Ablam panik olmuş bir şekilde yanıma gelmişti. Çok korkmuştum. Ailemi düşünüyordum. Ya bu onları son görüşüm olursa? Annemle babama son kez sarılmak, onları görmek istedim bir an. İçim bu duygularla doluyken bu olayı da atlatmıştık. Bu hadise beni derinden etkiledi. Artık ne zaman başım dönse yine aynısı yaşanacak gibi hissediyorum. Biliyorum ki benim gibi bir çok genç, yaşlı, büyük ve çocuk var. Hepimizin başı sağ olsun. Bir daha asla böyle bir afeti yaşamamak en büyük dileğimdir.

Ben Dilara . 13 yaşındayım Kahramanmaraş'ın Türkoğlu İlçesinde Ailemle birlikte yaşıyordum.

Okulda çok başarılıydım ve LGS sınavına hazırlanıyordum yarıyıl tatili bitmişti Pazartesi okula gideceğim için erken yattım ve saat tam 04.17 de sallantı başladı bir anda panik ve korkuyla uyandım sallantı o kadar şiddetliydi ki yatağımdan kalkmakta zorlandım odamdaki tüm eşyalar yerdeydi ailemin anne ve babamın yanına gitmek için odamdan çıkarken kendimi yerde buldum bir yandan aileme sesleniyor çığlıklar atıyordum sallantı uzun bir süre devam etti 

VOLKAN AŞNAS/ ORTAKLAR FEN LİSESİ

ardından çok büyük bir ses ve sallantıyla bina çökmeye başladı o an sürekli rüyalarıma giriyor, devamında kendimi tavan ve zemin arasında sıkışmış halde buldum her yerim acıyor nefes alamıyordum o halde bir süre bilinçsiz kaldım kendime geldiğimde hala hiçbir şey gözükmüyordu. Aileme seslendim ama cevap veren olmadı o haldeyken çok umutsuzdum orada öleceğimi düşündüm hava çok soğuktu ve yaralıydım kendimi canlı tutmaya çalıştım ve nasıl geçtiğini anlatamayacağım 3 günün sonunda sesimi duyan var mı sesiyle gözlerimi açtım 

enerjimi korumuştum ve tüm gücümle buradayım diye haykırdım beni kurtarmak için tam 12 saat

çalıştılar kurtarıldığımda ilk olarak ailem nerede diye sordum ,onlar hala enkazdaydı ve ikisi de sağ kurtarıldı, yaşadığım şehir yerle bir olmuştu

çok fazla insan hayatını kaybetmişti bazı yerlere yardım çok geç ulaşmıştı. Çok kötü geçen birkaç günden sonra bizi bir çadır kente yerleştirdiler

hayatımı zor kurtarmışken birde bu psikolojide hazırlanmam gereken bir sınav var.