Δυο παιδιά, ο Τάκης και η Βάσω, πήραν τα ποδήλατά τους για να κάνουν ποδηλατάδα στο παρκάκι της γειτονιάς τους όπου υπάρχει ένας περιφραγμένος ποδηλατόδρομος με όλα τα σήματα της τροχαίας. Όμως έπρεπε να περάσουν έναν φαρδύ δρόμο με μεγάλη κίνηση. Φόρεσαν τα κράνη, τις επιγονατίδες και τις επιαγκωνίδες. Κατέβηκαν στο ισόγειο της πολυκατοικίας όπου είχαν τα ποδήλατά τους και ο καθένας πήρε το δικό του. Όταν έφτασαν στον αυτοκινητόδρομο, η Βάσω σταμάτησε ξαφνικά να σπρώχνει το ποδήλατο.

-«Τι συμβαίνει;» ρώτησε ο Τάκης. 

-«Τάκη, πώς θα περάσουμε τον δρόμο απέναντι;» αναρωτήθηκε η Βάσω.

- «Θα οδηγήσουμε τα ποδήλατά μας κάθετα μέσα από τα αυτοκίνητα και θα φτάσουμε πιο γρήγορα!» απάντησε ο Τάκης

-«Μα υπάρχει κίνδυνος να μας χτυπήσει κανένα αυτοκίνητο!» απάντησε η Βάσω.

-«Εσύ είσαι φοβητσιάρα, μην έρχεσαι! Εγώ θα πάω!» είπε πεισματικά ο Τάκης.

-«Εγώ θα πάω από το πεζοδρόμιο. Θα φτάσω στο φανάρι και αφού ανάψει το πράσινο θα περάσω απέναντι από την διάβαση πεζών. Θα πάω με προσοχή μέχρι το παρκάκι» ανταπάντησε η Βάσω.

Τα δυο παιδιά, σπρώχνοντας τα ποδήλατά τους, ξεκίνησαν για το παρκάκι. Η Βάσω ξεκίνησε για να πάει στο φανάρι. Τα αυτοκίνητα ανεβοκατέβαιναν με ταχύτητα στον αυτοκινητόδρομο. Το φανάρι ήταν αναμμένο στο κόκκινο (τον Σταμάτη όπως τον λένε). Περίμενε μέχρι το φανάρι να γίνει πράσινο (τον Γρηγόρη) και να περάσει απέναντι. Όταν άναψε το πράσινο και αφού βεβαιώθηκε ότι όλα τα αυτοκίνητα σταμάτησαν, έσπρωξε το ποδήλατο μέχρι την απέναντι πλευρά του δρόμου. Μετά, σπρώχνοντας σιγά σιγά το ποδήλατο, ξεκίνησε να συναντήσει τον Τάκη και από εκεί για το παρκάκι. Στο πεζοδρόμιο πάνω δεν μπορούσε να οδηγήσει γιατί πολλοί πεζοί περπατούσαν πάνω σε αυτό.

Ο Τάκης ανέβηκε στο ποδήλατό του και οδήγησε κάθετα στον αυτοκινητόδρομο για να τον διασχίσει όταν ξαφνικά ακούστηκε ένα δυνατό φρενάρισμα. Τρόμαξε τόσο πολύ που έπεσε από το ποδήλατο. Ένα αυτοκίνητο είχε σταματήσει μπροστά του! Ευτυχώς φορούσε το κράνος, τις επιγονατίδες και τις επιαγκωνίδες και δεν χτύπησε. Ο οδηγός του αυτοκινήτου, τρομαγμένος και αυτός, κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Κατευθύνθηκε γρήγορα προς τον Τάκη να δει μήπως έχει χτυπήσει. Ταυτόχρονα έτρεξαν και οι περαστικοί που είδαν το γεγονός για να διαπιστώσουν μήπως χτύπησε και χρειάζεται βοήθεια.

Από μακριά ακούστηκε το σφύριγμα του τροχονόμου, ο οποίος έφτασε τρέχοντας. Αφού διαπίστωσε ότι δεν έπαθε τίποτα, ζήτησε από τον Τάκη να περιμένει. Στράφηκε προς τον οδηγό και τον ρώτησε τι συνέβη. Ο οδηγός εξήγησε στον τροχονόμο ότι καθώς κινούνταν στο δρόμο ξαφνικά είδε το παιδί πάνω στο ποδήλατο να διασχίζει κάθετα τον δρόμο. Αμέσως ακινητοποίησε το αυτοκίνητο φρενάροντας. Κατόπιν ζήτησε την μαρτυρία των περαστικών για να επιβεβαιώσει αν η περιγραφή του οδηγού ήταν πραγματική ή όχι. Αφού οι περαστικοί επιβεβαίωσαν αυτά που είπε ο οδηγός,, ζήτησε τα στοιχεία του και όλα τα απαραίτητα έγγραφα. 

Από μακριά έφτασαν τρέχοντας με μεγάλη αγωνία οι γονείς του Τάκη. Αφού διαπίστωσαν με την σειρά τους ότι δεν έχει χτυπήσει, ο τροχονόμος τους έκανε κάποιες έντονες παρατηρήσεις. Πρώτα απευθύνθηκε στον Τάκη.

-«Παιδί μου πρέπει να προσέχεις όταν διασχίζεις τον δρόμο απέναντι με το ποδήλατο και να περνάς πάντοτε από την διάβαση πεζών!» είπε ο τροχονόμος. «Ευτυχώς που σε είδε εγκαίρως ο οδηγός, διαφορετικά δεν ξέρω τι θα μπορούσε να είχε συμβεί! Μην ξεχνάς ποτέ πάντοτε από την διάβαση πεζών και αφού πρώτα σταματήσουν όλα τα αυτοκίνητα για την ασφάλεια τη δική σου και των οδηγών! Η απροσεξία μπορεί να έχει άσχημη κατάληξη. Η οδήγηση με ποδήλατο στους δρόμους είναι επικίνδυνη! Και ακόμα γίνεται πιο επικίνδυνη όταν δεν τηρούμε τα σήματα κυκλοφορίας! Άντε τώρα, πήγαινε απέναντι στο πεζοδρόμιο και μην ξεχνάς να έχεις τον νου σου είτε κινείσαι πεζός είτε κινείσαι με το ποδήλατο και να ακολουθείς όλους τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας!». Στη συνέχεια απευθύνθηκε στους γονείς του. Τους έκανε αυστηρή σύσταση για αμέλεια επιτήρησης του Τάκη με συνέπεια να μην τηρήσει τους κανόνες οδηγικής συμπεριφοράς. Επιπλέον τους συνέστησε όταν περνά τον δρόμο να είναι πάντοτε μαζί του ώστε να τον βοηθούν στην ομαλή διέλευση του δρόμου. Οι γονείς του Τάκη ζήτησαν συγγνώμη από τον οδηγό και ευχαρίστησαν τον τροχονόμο.

Αφού ο Τάκης πήρε το ποδήλατο και πέρασε στο απέναντι πεζοδρόμιο, ο οδηγός ανέβηκε στο αυτοκίνητό του και έφυγε.

Ταυτόχρονα από μακριά, η Βάσω, άκουσε ανήσυχη το φρενάρισμα και κινήθηκε βιαστικά να δει τι συμβαίνει. Είδε το σκηνικό με τον Τάκη και άκουσε τις παρατηρήσεις που του έκανε ο τροχονόμος.

Όταν έφτασε ο Τάκης στο απέναντι πεζοδρόμιο, τον ρώτησε αν έχει χτυπήσει.

-«Ευτυχώς δεν έπαθα τίποτα! Όμως τρόμαξα τόσο πολύ που την επόμενη φορά θα έρθω κι εγώ μαζί σου από την διάβαση πεζών. Είχες δίκιο και λυπάμαι που δεν σε άκουσα! Το πάθημα αυτό να μου γίνει μάθημα!» είπε λυπημένα ο Τάκης.

Αφού απομακρύνθηκε ο οδηγός και ο τροχονόμος, οι γονείς του Τάκη επέστησαν την προσοχή και στα δύο παιδιά. Ρώτησαν την ώρα επιστροφής και ζήτησαν να περιμένουν στο φανάρι μέχρι να έρθουν να τους παραλάβουν.

 Τα δυο παιδιά, σπρώχνοντας τα ποδήλατά τους με προσοχή, έφτασαν στο παρκάκι. Εκεί έκαναν ποδηλατάδα για πολύ ώρα. Οδήγησαν μέσα στον ποδηλατοδρόμο και ακολουθούσαν με προσοχή τα σήματα της τροχαίας. Στη συνέχεια ο Τάκης έκανε τον τροχονόμο καθοδηγώντας την Βάσω πότε ως οδηγός ποδηλάτου και πότε ως πεζή. Κατόπιν άλλαξαν ρόλους με την Βάσω να κάνει την τροχονόμο και τον Τάκη τον οδηγό ποδηλάτη και τον πεζό.

Όταν πέρασε ή ώρα πήραν τον δρόμο της επιστροφής. Τα δυο παιδιά σπρώχνοντας τα ποδήλατα και σταμάτησαν στη διάβαση πεζών. Εκεί τους περίμενε ο πατέρας του Τάκη και αφού διέσχισαν τη διάβαση πεζών με προσοχή έφτασαν στην πολυκατοικία τους. Άφησαν τα ποδήλατά τους στο ισόγειο της πολυκατοικίας και το καθένα πήγε στο σπίτι του. 

                                                                      ΤΕΛΟΣ