Η θλιμμένη παπαρούνα

Ήταν κάποτε μία παπαρούνα πολύ διαφορετική από τις άλλες. Αντί να έχει πράσινο βλαστό και κόκκινο άνθος, είχε κόκκινο βλαστό και πράσινο άνθος. ήταν δυστυχισμένη για αυτή της τη διαφορά. Πίστευε ότι δεν την ήθελαν οι άλλες παπαρούνες.

Όλη την ημέρα κοιμότανε, για να μην κάνει παρέα με τις άλλες παπαρούνες και το βράδυ μιλούσε με το φεγγάρι.

- Δε με θέλουνε οι άλλες παπαρούνες, παραπονιόταν στο φεγγάρι.

- Έχεις άδικο της έλεγε το φεγγάρι. Σε αγαπάνε, δεν τις πειράζει που είσαι διαφορετική.

Μία μέρα ήρθε εκδρομή στο λιβάδι ένα σχολείο. Τα παιδιά άρχισαν ενθουσιασμένα να κόβουν  παπαρούνες για να φτιάξουν όμορφα μπουκέτα. Τις έκοψαν όλες...εκτός από την πράσινη παπαρούνα που την πέρασαν για χορτάρι.

Η παπαρούνα κατάλαβε την αξία της. Είχε γλιτώσει χάρη στο διαφορετικό της χρώμα.  Από τότε αποφάσισε να μην είναι θλιμμένη και να ζει χαρούμενη ανάμεσα στις άλλες παπαρούνες.

Κι έζησε αυτή καλά κι εμείς καλύτερα