Όταν ανοίξαμε το φάκελο, που λάβαμε με μεγάλη χαρά από τις συμμαθήτριές μας, ξεπετάχτηκαν από μέσα 22 "δισκάκια βινυλίου". Να, σαν και αυτό!

Πίσω με μεγάλη προσοχή και αγάπη ήταν γραμμένα στιχάκια. "Ακούσαμε" ένα - ένα τα δισκάκια αυτά και σε κίτρινα χαρτάκια γράψαμε τις πρώτες μας σκέψεις. Σε κάποια ζωγραφίσαμε...

Αποφασίσαμε λοιπόν να τα μετατρέψουμε σε ένα βιβλίο που το "γράψαμε" μαζί με τις συμμαθήτριές μας!

Όταν θα ελευθερωθείς με το καλό να ανταμώσετε!

Η ζωή μου είναι στο δρόμο.

Αν θέλεις αγάπα με. Εσύ είσαι η μόνη αλήθεια μέσα στο ψέμα.

Δύο πόρτες έχει η ζωή. 

Άνοιξα μια και μπήκα.

 Του Ελεώνα τα βουνά, Θέε μου, χαμήλωσέ τα, να δω εκείνη που αγαπώ,

και ύστερα ψήλωσέ τα.

Κάθε τι που ανασαίνει

τρυφερά νοσταλγεί

μες στους πάγους της γης

ένα γέλιο ζεστό

σαν φωτιά αναμμένη.

https://www.youtube.com/watch?v=B90tmLW8AJU

Υπομονή:  Είναι το κλειδί που ανοίγει πολλές πόρτες!!!

Στο ταξίδι σου έχε πίστη, έχε ελπίδα και θα φτάσεις όπου θες...

Καλή λευτερία!

https://www.youtube.com/watch?v=0grChObk4zQ

Υπομονή και όλα θα περάσουν... Θα έρθει η στιγμή που θα ανοίξουν οι πόρτες.

Μακάρι... Ο Θεός είναι μεγάλος...

Προσευχή θα κάνω στο Θεό μέχρι να βγούμε. Σε σκέφτομαι πολύ.

Ο.Τ.

Σου εύχομαι σύντομα να σου κάνουν οι δικοί σου μια σφιχτή αγκαλιά και να μη σε ξαναφήσουν...

Το τελευταίο που είπες σ' αγαπώ είναι παντοντινό και η φωτιά της αγάπης να μη σου σβήσει ποτέ.

Μ.Ε.

Θα βρεθούν οι κατάλληλοι διαφορετικοί άνθρωποι, που θα μείνουν για πάντα κοντά σου.