Bu e-book "Doğa Olmadan Hayat Olmaz" etwinning projesi karma takımları öğrencilerinin hazırlamış olduğu "Doğa Koruyucuları" hikayesi ve öğrencilerin çizdiği resimlerden oluşmuştur.

DOĞA KORUYUCULARI

*Doğa gözlerini, ağlama sesiyle açtı. Sesin geldiği yere baktığında, yatağının başucunda ağlayan parmak büyüklüğünde açık mavi renkli bir melek gördü. Melek doğanın elini tuttu ve onu uçsuz bucaksız yemyeşil her türlü çiçek ve meyvenin olduğu bir bahçeye götürdü. Bahçede kuş sesleri cıvıl cıvıldı. Her taraf yemyeşil, şelale sesi insanı hayran ediyordu.

Melek doğayı çok sevdi. Hep orda kalmak yaşamak istedi. Çünkü melek doğanın yanında kendini daha mutlu hissediyordu. Doğa meleğe neden ağladığını sordu. Melek, geldiği ülkede havanın ve suyun çok kirli olduğunu, bu yüzden insanların orayı terk ettiğini ve yalnız kaldığını söyledi. Doğa meleğin yanında kalabileceğini ama bunun için bazı şartlara uyması gerektiğini söyledi. Bu hayran kaldığı güzelliklerin sonsuza kadar sürmesi için, bu şartlar gerekliydi. Doğa Meleke şartlarını söyledi. Melek sustu bir şey söylemedi. Doğa Meleğin neden sustuğunu sordu. Melek Doğanın şartlarını kabul etmeliydi çünkü o eski günleri çok özlemişti.

Doğa Meleğin elini tutup, bu şartları yerine getirmezsen istediği güzelliklere kavuşamayacaksın dedi yumuşak bir ses tonuyla. Melek, doğanın gözlerine bakarak bunları yapmak çok zor benim için çok korkuyorum dedi. Doğa, meleğin başını okşayarak aslında korktuğun kadar zor değil istersen önce neler yapacağını konuşalım, dedi. Öncelikle doğadaki her bir varlığın çok değerli olduğunu bilmelisin çünkü onlar olmadan sende mutlu ve sağlıklı bir şekilde yaşayamazsın. Doğa yanımda kalmak için bu güzellikleri koruman gerekir. Doğadaki her canlı, bitki, hayvan diğeri mutlu olduğu zaman mutlu olur. Doğa içindeki yaşayan canlı ve cansız tüm varlıklarıyla bir bütün, onu korumalı ve ona sahip çıkmalıyız ki buradaki güzellikler devam etsin.

Melek bir süre düşündü bunları yapabilecek miydi? Aslında zor değildi doğaya sahip çıkıp onu korumak ama bir yerlerden başlamalıydı geldiği yeri düşündü öyle bir yerde yasamak istemiyordu melek ve o an karar verdi. Bu işin üstesinden gelebilirdi, böylece kabul etti melek ben doğa koruyucusu olacağım. Burada bu güzelliklerle yaşamak istiyorsam bunu yapacağım. Doğa, meleğin bu kararına çok sevindi neler yapabileceğini anlattı melek dinledi sonrada doğaya çıkıp doğadaki tüm canlılara bunun anlatmalıyız eğer ki birlikte güzel bir doğada yaşanacaksa sadece kendisine iş düşmüyordu bunları herkese anlatmalıydı ve yola koyuldu. Doğadaki tüm canlılar da anlaşmayı kabul ettiler.

Çünkü doğaya zarar verirlerse zaten kendilerinin de bundan ne kadar zararlı çıkacaklarını biliyorlardı. Hissediyorlardı, doğaya verilecek en küçük zarar bile kendilerine felaket olarak geri dönecekti, bunu göze almaları imkânsızdı. Başladılar yapmaları gereken önlemleri almaya. Ağaçlar seslendi küçük meleğe nefes almak için bizleri korumalısın ateşten, baltadan, bizi korusan. Sincaplar çıktı ağaç dallarından, kuşlar kondu dallarına ağacın, tavşanlar toplandı, yavru ve anne ayı geldi kaplumbağa bile gelmişti, hepsini gören melek çok mutlu oldu. Konuşmaya başladı bilge baykuş; 

Bu gördüğün, bütün canlıların yuvası, hep birlikte bizi de burada mutlu olarak yaşıyoruz sadece ormanı ağaçları