Stanisław Ignacy Witkiewicz urodził się 24 lutego 1885 roku w Warszawie. Był synem znanego malarza, krytyka i prozaika  Stanisława Witkiewicza

Dzieciństwo i młodość spędził w Zakopanem, dorastał w otoczeniu artystycznej bohemy.

Witkacy (pseudonim utworzył, łącząc nazwisko z drugim imieniem, dla odróżnienia od sławnego ojca) już od dziecka przejawiał nieprzeciętne zdolności artystyczne. Uczył się pod okiem ojca.  

W wieku ośmiu lat pisał pierwsze utwory dramatyczne: "Karaluchy", "Król i złodziej", "Menażeria, czyli wybryk słonia".

Jako malarz zadebiutował w 1901 roku na wystawie w Zakopanem, gdzie zaprezentował dwa pejzaże.Po zdaniu matury w 1903 roku, rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Kilkakrotnie wyjeżdżał do Włoch, Francji i Niemiec. W latach 1909-1912 Witkacy przeżył burzliwy romans z aktorką Ireną Solską. To wydarzenie utrwalił w swojej pierwszej powieści pt. "622 upadki Bunga, czyli demoniczna kobieta".

Po samobójczej śmierci w lutym 1914 roku narzeczonej Witkacego, Jadwigi Janczewskiej, zrozpaczony artysta wyjechał z przyjacielem Bronisławem Malinowskim na Nową Gwineę.

Narzeczona Witkacego 

Po powrocie do Polski ukończył pracę teoretyczną "Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia". Stał się głównym teoretykiem awangardowej grupy malarzy formistów.

Około 1925 roku założył pracownię portretową "Firma portretowa S i I Witkiewicz"

38-letni Witkacy ożenił się z "intrygująco piękną" Jadwigą Unrug z którą rozstał się i za obopólną zgodą rozstał się zostali przyjaciółmi i zamieszkali osobno . Powodem ich rozstania było intensywne życie które prowadził Witkacy,oraz przez to że Witkacy zdradzał żonę szukając u innych kobiet tego czego nie znalazł u swojej żony, ich małżeństwo trwało 17 lat aż do śmierci Witkacego w 1939 roku 

Zdjęcie witkacego z jego żoną Jadwigą 

Pod koniec życia Witkacy zwrócił się głównie ku filozofii. Jego koncepcje estetyczne opierały się przede wszystkim na pojęciu "czystej formy", do której dążył zarówno w malarstwie, poezji, jak i w teatrze.