Kesir Çizgisi günlerdir tek başına dolaşıyordu. Canı tek başına çok sıkıldığı için kendine bir arkadaş bulmaya karar vermişti.

MATEMATİK KÖYÜ

En sonunda bir köye ulaşmıştı. Matematik köyü yazısını görmesiyle sevinçle zıpladı. Belki bu köyde arkadaş bulabilirdi. Hızlıca köye doğru yürüdü ve biraz ilerde oyun oynayan çocukları gördü.

Merhaba, ben Kesir Çizgisi! Ben de sizinle oynayabilir miyim?

Çocuklardan biri ona baktı ve " Sen bizden farklısın, biz seninle oynayamayız. " dedi. Ve kendi aralarında oynamaya devam ettiler.

Kesir Çizgisi buna çok üzülmüştü. Yavaşça oradan uzaklaştı. Tekrar yürümeye devam etti. 

Karşıdan gelen 10'u görünce şaşırdı. O da yalnız bir şekilde yürüyordu. 10, kesir çizgisin görünce sevindi ve onunla konuştu. 

Merhaba! Seninle arkadaş olabilir miyim? Rakamlar beni sayı olduğum için aralarına almadılar. Sayılar da benim en küçük sayı olduğumu ve onlarla oynayamayacağımı söylediler. Seni tek görünce yanına gelmek istedim.

Kesir çizgisi çok mutlu olmuştu. Birlikte konuşup eğlenmeye başladılar. Bir süre sonra çocuklar ve rakamlar koşarak onların yanına geldiler. 

Çocuklardan birisi telaşla konuştu.

 "Arkadaşımızın doğum günü var. Biz de ona pasta hazırladık ama nasıl böleceğimizi bilemiyoruz. Herkese eşit paylaştırmak istiyoruz. Rakamlar lütfen bize yardım edin! " dedi.