Μια φορά και έναν καιρό βαθειά σε ένα δάσος ζούσε  μια μικρή χελώνα η Λέτα. Είχε πολλούς φίλους και περνούσαν όμορφα τον καιρό τους παίζανε τραγουδούσαν μάζευαν λουλούδιαΌταν ερχόταν ο χειμώνας όμως κάθε ζωάκι έπαιρνε το δρόμο του και ετοιμαζόταν για την πιο κρύα εποχή του χρόνου.

Λίγες μέρες πριν αρχίσουν τα κρύα όμως όπως η Λέτα περπατούσε μέσα στο δάσος δεν πρόσεξε και μπλέχτηκε σε κάτι σχοινιά που ήταν παρατημένα. 

Όσο κι αν προσπαθούσε να βγεί δεν τα κατάφερνε. Άρχισε να κλαίει. Για καλή της τύχη περνούσε απο εκεί η φίλη της η Λούλα η αρκούδα και την άκουσε. Τι έπαθες φίλη μου; τη ρώτησε

Μπλέχτηκα στα σχοινιά, απάντησε κλαίγοντας η Λέτα. Κι έχω αρχίσει να κρυώνω. Τι θα κάνω;

Εγώ θα σε βοηθήσω, της είπε η αρκούδα και  με τα κοφτερά της δόντια έκοψε τα σχοινιά και την ελευθέρωσε. Ανέβα πάνω μου να φύγουμε γρήγορα να πάμε σε ζεστό μέρος γιατί έχω αρχίσει να νυστάζω πολύ. Τα δυο ζωάκια γρήγορα φτάσανε σε μια σπηλιά και αφού καληνύχτησαν το ένα το άλλο έπεσαν σε χειμερία νάρκη. Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα