Μια μέρα    η οικογένεια του Θάνου και της Ιωάννας Αγάπης και τα τρία τους παιδιά ξεκίνησαν για μια εκδρομή στο δάσος. Ο καιρός ήταν πολύ καλός και τα παιδιά ανυπομονούσαν να φτάσουν ...    

Ξαφνικά ακούστηκε η φωνή του Χάρη..

-Μπαμπά να κάνουμε μια στάση εδώ; 

-Ναι, είναι πολύ ωραία! θα μαζέψω και λουλούδια είπε η 

Αποστολία. - Ναι και εγώ θέλω να τρέξω στο δάσος φώναξε ο Γιώργος

-Εντάξει παιδιά, είπε ο μπαμπάς Θα σταματήσω εδώ! -              Γιούπι! Ήσυχα παιδιά ! Μη φωνάζετε τόσο δυνατά!                   Μου πήρατε 

         τα αυτιά!!                                        ακούστηκε η μαμά

Ο μπαμπάς σταμάτησε και όλοι βγήκαν έξω. Τα παιδιά άρχισαν να τρέχουν στο χορτάρι και να κυνηγούν ο ένας τον άλλον. Ο Χάρης ξάπλωσε κάτω. -Είναι πολύ ωραία εδώ! είπε. - Κοίτα τι ωραία πεταλούδα! φώναξε η Αποστολία. Μακάρι να μπορούσα να την πιάσω! - Θα την πιάσω εγώ! είπε ο Γιώργος και άρχισε να τρέχει ξοπίσω της!

-Παιδιά μην τρέχετε έτσι. Θα χτυπήσετε, είπε η μαμά

-Γυναίκα άσε τα παιδιά να παίξουν

απάντησε ο 

μπαμπάς .  

Αφού έπαιξαν αρκετή ώρα, τα παιδιά κουράστηκαν. 

-  Μαμά πεινάω, τι θα φάμε; ρώτησε ο Γιώργος. - Και εγώ πεινάω, μαμά είπε ο Χάρης.

 - Παιδιά σε λίγο θα φάμε, κάντε υπομονή! απάντησε η μαμά

- Παιδιά θα ανάψω φωτιά και θα ψήσω σουβλάκια ακούστηκε η φωνή του μπαμπά...- Όχι μπαμπά φώναξαν όλα τα παιδιά με μια φωνή. 

-Η  κυριά μας είπε ότι δεν επιτρέπεται να ανάβουμε φωτιά στο δάσος! 

- Καλά.. καλά.. μουρμούρισε ο μπαμπάς.. Δεν θα γίνει και τίποτα.. Πρέπει να ψήσω τα σουβλάκια και άναψε μια μικρή φωτιά. 

Αφού άναψε ο μπαμπάς τη φωτιά είπε- Ωραία.. Γυναίκα η φωτιά είναι έτοιμη.. Ας ψήσουμε τώρα τα σουβλάκια.. Ξαφνικά άρχισε να φυσάει..

 - Μπαμπά μαμά φυσάει πολύ! φώναξαν τα παιδιά μαζί. 

- Ναι Θάνο τι αέρας είναι αυτός ; ακούστηκε η φωνή της μαμάς.

Πριν καλά καλά το καταλάβουν ο αέρας δυνάμωσε τη φωτιά και ένας πυκνός καπνός σκέπασε τα δέντρα. -Ωχ πήρε φωτιά το δάσος!! είπε ο μπαμπάς. - Βοήθεια! Βοήθεια! Τι θα κάνουμε τώρα; φώναξε τρομαγμένη η

                             μαμά. - Πρέπει να πάρουμε τηλέφωνο την Πυροσβεστική                                                                         φώναξε η Αποστολία...

-Γρηγόρα πάρε το 199, είπε ο Γιώργος. - Ναι αυτό είναι το νούμερο της Πυροσβεστικής ακούστηκε η Αποστολία. Ο μπαμπάς αμέσως κάλεσε την Πυροσβεστική. - Πυροσβεστική λέγεται παρακαλώ! ακούστηκε μια φωνή στο τηλέφωνο. -Γρήγορα.. γρήγορα έπιασε φωτιά το δάσος! τσίριξε ο μπαμπάς.- Ηρεμήστε παρακαλώ και πείτε μου που ακριβώς είστε.. απάντησε η κυρία από την Πυροσβεστική. 

                              - Είμαστε στο δάσος στο Περτούλι.                  .είπε ο μπαμπάς 

                         - Τρέξετε γρήγορα σας παρακαλώ! ακούστηκε τρομαγμένη η μαμά.

-Στέλνω αμέσως πυροσβεστικό όχημα και αεροπλάνο. Εσείς φύγετε από τη φωτιά γρήγορα..

                           - Παιδιά ελάτε γρήγορα εδώ φώναξε ο μπαμπάς και η μαμά μαζί. 

Τα παιδιά έτρεξαν γρήγορα κοντά στους γονείς τους. - Τι θα κάνουμε τώρα; φώναξε τρομαγμένος ο Χάρης. - Φοβάμαι πολύ είπε ο Γιώργος. - Θα καεί όλο το δάσος! ακούστηκε η Αποστολία.. - Παιδιά ελάτε μαζί μου φώναξε ο μπαμπάς..- Κοιτάξτε!! 'Ηρθε και το αεροπλάνο! Μη φοβάστε καθησύχασε η μαμά τα παιδιά. Το πυροσβεστικό όχημα και το αεροπλάνο άρχισαν να πετούν νερό. Τα ζωάκια στο δάσος άρχισαν να τρέχουν τρομαγμένα.. -Αχ τα καημένα τα ζωάκια !! Τι τους κάναμε!! είπε στεναχωρημένη η Αποστολία.

Ευτυχώς οι πυροσβέστες κατάφεραν να σβήσουν γρήγορα τη φωτιά πριν εξαπλωθεί..- Χίλια συγγνώμη είπε μετανιωμένος ο μπαμπάς στους πυροσβέστες. - Τα παιδιά μου είπαν ότι απαγορεύεται να ανάβουμε φωτιά στο δάσος αλλά εγώ δεν τα άκουσα...Οι πυροσβέστες είπαν  στον μπαμπά να μην το ξανακάνει.. - Ευτυχώς δεν έπαθαν τίποτα τα ζωάκια είπε ανακουφισμένος ο Γιώργος. - Ναι αλλά κάηκαν πολλά δέντρα που μας δίνουν το οξυγόνο! συνέχισε η Αποστολία.. - Για αυτό να θυμάστε, είπε ο Χάρης

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΝΑΒΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ