Bu kitap 5 yaş ve üstü çocukların okuması için uygundur

Uzak diyarların birinde Kurki adında bir kırlangıç yaşarmış. Kurki, yemek yemeyi çok severmiş. Uzun, parlak kanatlarıyla farklı farklı diyarlar gezer, farklı farklı hayvanlarla tanışır, bu hayvanların en sevdiği yemekleri tadarmış. 

Günlerden bir gün Kurki, Bal diyar adında bir köye savurmuş kanatlarını. Immm! Bal diyar, ismi bile lezzetli. 

Ve koyulmuş yola, uçmuş uçmuş kıpkızıl kumların olduğubir çöle varmış Kurki. Öyle sıcakmış ki, dinlenmek için çölün ortasında ki bir vadiye konmuş. 

Konduğu yerin az ilerisinde kuru otlarla karnını doyuran bir deveyle karşılaşmış.Kurki, “Merhaba, benim adım Kurki. Senin adın nedir?” Deve de cevap vermiş, “Merhaba Kurki, tanıştığıma memnun oldum. Benim adımda Meri.” Kurki, “Ben de memnun oldum Meri. 

Burada mı yaşıyorsun, ne ile besleniyorsun?” diye sorular sormuş Meri’ye. Meri cevap vermiş, “Ben çölde yaşarım Kurki. Kuru otlar ve dikenli bitkilerle beslenirim. Hörgücümde biriktirdiğim su da uzun zaman bana yeter. Yani çöl iklimine uygun bir yapım var.” Kurki ile biraz daha sohbet ettikten sonra vedalaşmışlar, Kurki tekrar yola koyulmuş.

Çölden sonra masmavi bir okyanus karşılamış Kurki’yi. Bu mavilik gözlerini kamaştırmış, küçücük kalbi çok sevmiş okyanusu. Kanatları yorgun düşmüş ve dinlenmek için bir adaya konmuş. Tam tekrar uçmaya hazırlanıyormuş ki kıyının yakınlarında büyük bir balık dikkatini çekmiş 

Ve ona seslenmiş; “Merhaba, ben Kurki. Burada dinlenmek için durmuştum ki seni fark ettim. Ne kadar büyüksün böyle!” Köpek balığı cevap vermiş; “Tanıştığıma memnun oldum Kurki, ben de Doru. 

Ben bir köpek balığıyım bu yüzden kocaman bedenim, sivri dişlerim var. Kendimden küçük balıklarla ve deniz canlılarıyla beslenirim. Hadi gel! Sana da biraz balık ikram edeyim.

”Kurki, Doru’ya ikramı için teşekkür etmiş." Geç olmadan yola çıkması gereketiğini söyleyip,vedalaşarak tekrar yola koyulmuş.

Masmavi okyanusu da geçtikten sonra buz gibi bir diyara varmış Kurki. Her şey karlar altındaymış. Kurki daha önce hiç bu kadar soğuk bir diyara gitmemiş. Uçmuş uçmuş ve bir yerde dinlenmeye karar vermiş. Konduğu yerde bir kutup ayısıyla karşılaşmış 

Ve tanışmak için sohbete başlamış; “Merhaba, ben Kurki. Bal diyara gidiyorum. Dinlenmek için burada durakaldım. Sen burada mı yaşıyorsun, ne ile besleniyorsun?” gibi sorular sormuş. Kutup ayısı da “Merhaba Kurki, buzlar diyarına hoş geldin. Tanıştığıma memnun oldum. Benim adım da Çili.  Ben bir kutup ayısıyım, beni sıcak tutan bir kürke sahibim, burada yaşarım. 

Çili ile vedalaşarak yolculuğuna kaldığı yerden devam etmiş.

Biraz daha uçtuktan sonra, sonunda ismi kadar şirin Bal Diyara varmış Kurki. Öyle yorulmuş ki kanatları...Hem kanatlarını dinlendirmek için hem de susuzluğunu gidermek için bir göletin kenarına konmuş. 

O sırada ayaklarının altında bir kıpırdanma hissetmiş ve telaşla uçuvermiş. Bir de ne görsün; topraktan küçücük gözleri olan, uzun tırnaklı, kulakları yok denecek kadar küçücük bir hayvan çıkmış. 

Hemen konmuş yanına ve sormuş, “Merhaba, benim adım Kurki. Buralara çok uzak diyarlardan geliyorum. Eğer sen de istersen seninle arkadaş olmak isterim. Adın nedir?” demiş. Köstebek cevap vermiş; “Merhaba Kurki. Tanıştığıma memnun oldum. Ben ismim de  Köstecan. Bal Diyar’a hoş geldin. 

Ben de öğle yemeği için biraz solucan topluyordum. Sen de bana katılmak ister misin?” diye sormuş Kurki’ye. Kurki, solucan yemeyi sevdiği için hemen kabul etmiş. 

Birlikte öğle yemeklerini yedikten sonra Köstecan,Kurki’yi evine davet etmiş. Ama Kurki, Köstecan’ın evi toprağın altında olduğu için üzülerek geri çevirmiş teklifini. 

Arkadaşı Köstecan’a veda ederek tekrar yükselmiş göğe doğru.

Tam o sırada, hunharca sallanan bir çiçek dikkatini çekmiş. Kurki, hemen oraya doğru uçmuş.

Vardığında şirin mi şirin, yavru bir farenin peynir yediğini görmüş. Ve konuşmaya başlamış; “Merhaba, ben Kurki. Buralara çok uzaklardan geliyorum. Burada mı yaşıyorsun, ne ile besleniyorsun, adın nedir?” demiş. Minik fare, “Merhaba benim adım Farik. Tanıştığımıza memnun oldum. 

Biz fareler toprağın altında yaşarız. Beslenmek için yeryüzüne çıkarız. Genellikle peynir, meyve tohumları, fındık, ceviz, buğday gibi besinler tüketiriz. Şimdi de annemin benim için evden getirdiği peyniri yiyorum. 

Sen de bana katılmak ister misin?” diye sormuş. Kurki, Farik ile peyniri yedikten sonra teşekkür etmiş ve vedalaşmış. 

Tam göğe doğru yükseleceği sırada bir kükreme sesi duymuş. Minik fare bu sesten korkup kaçmış. Kurki de korkmuş ama merak ettiği için sese doğru yaklaşmış. 

Bir de bakmış ki bu bir aslan. Ürkek bir sesle konuşmaya başlamış; “Merhaba ben Kurki. Tam uçmak için hazırlanırken senin sesini duydum. Beni ve arkadaşımı birazcık ürküttün.” demiş. Aslan, “Merhaba Kurki, benim adım da Aslan Kral. Seni ve arkadaşını korkuttuğum için özür dilerim. Esnerken böyle sesler çıkarabiliyorum. 

Hadi gel, sana yemeğimden ikram edeyim.” demiş. Kurki bu nazik daveti kabul etmiş ve sohbet etmeye başlamışlar. Aslan Kral her öğün et yediğinden, avlanmak için sık sık ormanın derinliklerine indiğinden bahsetmiş Kurki’ye

Kurki, Aslan Kral’a ikramından dolayı teşekkür etmiş ve vedalaşarak kanatlarını açmış tekrar göğe.