Defne çok güzel bir sabaha uyanmıştı. Çünkü o gün cuma günüydü. Ailesiyle birlikte her cuma günü dedesinin ve babaannesinin çiftlik eve     gider,         kuzenleriyle birlikte oldukça keyifli zaman geçirirdi.

Tamam anneciğim hemen hazırlanıyorum

Hadi Defne yola çıkıyoruz. Hazırlan

Defne ve evi çiftlik eve doğru yola çıktılar.

Defne çiftlik evine giden yolu çok seviyordu. Ağaçların yapısını kuşların cıvıltısını görmek ona huzur veriyordu defne o yolu hayal etmeye başladı.

Nihayet yola ulaşmışlardı. Yolun kalan kısmı patikaydı ve yürüyerek devam etmeleri gerekiyordu.

Ancak Defne ve ailesi gördükleri manzara karşısında çok şaşırmış ve huzursuz olmuştu. Bunun sebebi yollara atılmış çöpler ve cam şişleriydi.

İnsanlar doğaya neden bu kadar acımasızca davranıyor?

Defne, annesi ve babası çiftliğe doğru ilerlemeye devam ediyorlardı. Çiftliğe ulaşmışlardı Defne yoldaki manzarayı unutmuştu. Evi görünce çok mutlu oldu.

Defne kuzenleriyle selamlaştı ve hemen bahçedeki toprak alanda top oynamaya başladılar.

Oyun çok eğlenceli olsa da Defne kendisini üzgün hissediyordu çünkü yoldan geçerken gördükleri onu çok üzmüştü.

Bir süre sonra karınları acıktı ve yemek hazırlamaya başladılar.