Bir varmış bir yokmuş.. Evel zaman içinde,kalbur zaman içinde.. Bir kedicik varmış ve isimi Şekermiş. Bir gün şeker annesinin işinden geri geldiğini görmüş ve selamlamış. Sonra Şeker bir şey fark etmiş.

Şeker annesinin elinde bir kedi taşıma kabı olduğunu görmüş. Annesi kabı bir koltuğun üzerine bırakmış. Ve Şeker annesi bir şey alırken çaktırmadan kabın kapısını açmış.

Şeker çok heyecanlanmış. Her zaman bir kardeş istiyormuş.

?

Sonra bir anda kaçmış,Şekerin akılında soru işaretleri dönüyormuş. —Ne? Nereye kaçtı diye düşünüyormuş..

Şeker bir anda kediyi aramaya çıkmış Şeker ilk önce mutfağa bakmış ve orada kedicik yokmuş.

Şeker sonra akılından demişki: —Hmm AHA BULDUM! BEN İLK KERE BURAYA GELDİĞİMDE HEMEN BAHÇEDE SAKLANMIŞTIM BELKİDE KARDEŞİM BURADA TAM BENİM GİBİ BURAYA SAKLANMIŞTIR!!