Αφετηρία των άθλων του Ηρακλή ήταν η Νεμέα, εκεί όπου κλήθηκε να εξοντώσει το πελώριο λιοντάρι που είχε προκαλέσει το τρόμο στην περιοχή καθώς κατασπάραζε ανθρώπους και ζώα. Στην πρώτη προσπάθεια του να το σκοτώσει με βέλη απέτυχε, έτσι το κυνήγησε στη σπηλιά και το σκότωσε αφού το στριφογύρισε με τη δύναμή του και του τσάκισε τη ραχοκοκαλιά.

Η Λερναία Ύδρα, ήταν ένα ερπετό με εννέα φιδίσια κεφάλια, το οποίο ζούσε στη λίμνη Λέρνη. Με ένα κοφτερό δρεπάνι ξεκίνησε να κόβει τα κεφάλια του τέρατος, όμως για κάθε ένα κεφάλι που έκοβε, φύτρωναν δύο νέα. Ο Ηρακλής τότε σκέφτηκε να καίει τη σάρκα του τέρατος αμέσως μετά το κόψιμο του κεφαλιού, προκειμένου να μη βγαίνουν καινούρια κεφάλια. Έτσι κι έγινε. Το τελευταίο κεφάλι όμως το οποίο βρισκόταν στη μέση του σώματος, ήταν αθάνατο. Έτσι όταν το έκοψε, ο Ηρακλής το έθαψε βαθιά μέσα στη γη και έβαλε ένα πελώριο λίθο επάνω του.

Στόχος αυτή τη φορά ήταν να πιάσει ζωντανό τον κάπρο που βρισκόταν στην περιοχή, ο οποίος τρομοκρατούσε και σκότωνε τους κατοίκους της περιοχής. Ο Ηρακλής κυνηγώντας τον κάπρο, τον οδήγησε σε μια βαθιά τρύπα σκεπασμένη με χιόνι, όπου ο κάπρος έπεσε μέσα και ο ήρωάς μας τον έπιασε μ' ένα δίχτυ. 

Τρίτος κατά σειρά άθλος του Ηρακλή ήταν να φέρει ζωντανή στις Μυκήνες την ελαφίνα της Κερύνειας με τα χρυσά κέρατα και τις ασημένιες οπλές, αγαπημένο ζώο της θεάς Αρτέμιδος. Έναν ολόκληρο χρόνο προσπαθούσε ο Ηρακλής να αιχμαλωτίσει το ζώο στο τέλος κατάφερε να τη λαβώσει με το τόξο του κοντά σε ένα ρυάκι και να την πιάσει.

Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες ήταν ανθρωποφάγα πουλιά με χάλκινα νύχια, ράμφη και φτερά που εκσφενδόνιζαν τα φτερά τους σαν τόξα. Τις αρπακτικές όρνιθες είχε τοποθετήσει στη Λίμνη Στυμφαλία της Ορεινής Αρκαδίας ο Θεός Άρης. Ο Ευρυσθέας ζήτησε από τον Ηρακλή να τις εντοπίσει και να τις εξοντώσει. Η Θεά Αθηνά βοήθησε τον Ηρακλή σε αυτό τον άθλο δίνοντας του χάλκινα κρόταλα, τα οποία έκαναν πολύ μεγάλο θόρυβο. Στον ήχο των κροτάλων, οι όρνιθες φοβήθηκαν και βγήκαν απ' τις φωλιές τους. Ο Ηρακλής άρπαξε την ευκαιρία και σκότωσε αρκετές από αυτές με το τόξο του. Τα περισσότερα πουλιά κατάφεραν να διαφύγουν στα νησιά της Αρετίας, στη Μαύρη Θάλασσα, εκεί όπου τα βρήκαν οι Αργοναύτες και μετά από σκληρή μάχη τα έδιωξαν μακριά.