Mert çok hareketli bir çocukmuş. Oyun oynamaktan ve hayaller kurmaktan hiç sıkılmazmış ve yorulmazmış, biraz da unutkanmış bu yüzden annesi ona sorumluluklarını sık sık hatırlatırmış. Bir şeye uzun süre odaklanamazmış ve dikkati kolayca dağılırmış. Genelde dalgın olurmuş bu nedenle bazen ona seslenildiğinde duymazmış. Sorular sormayı ve konuşmayı da çok severmiş.

Yine bir gün Mert’in annesi ona üstünü değiştirip kahvaltıya gelmesini söylemiş fakat Mert yine hayallere daldığı için kahvaltıya geç kalmış. Annesi odasına gelip ‘Mert okula geç kalıyorsun, daha kahvaltını bile yapmadın.’ demiş ve hızlıca Mert’in üstünü giymesine yardım etmiş. Kahvaltıya geçtiklerinde Mert’in tek yaptığı önündeki kahvaltılıklarla oyun oynamakmış.

Annesi Mert’in yemeğini hızlıca yemesine yardımcı olmuş ve arabaya binerek okula gitmek için yola çıkmışlar. Okula geldiklerinde Mert sınıfına geçmiş ve oyuncaklarla oynamaya başlamış.

Öğretmen çocuklar oyun oynarken onlara seslenmiş ve ‘Çocuklar, bugün evden oyuncak getirme günüydü. Getirdiğiniz oyuncaklarla oynayabilirsiniz.’ demiş. Herkes çantasından oyuncağını çıkarıp oynarken Mert, çantasına baktığında oyuncak getirmeyi unuttuğunu fark etmiş. Arkadaşlarının yanına döndüğünde onların oyuncaklarıyla oynamak istemiş fakat arkadaşları izin vermemiş. ‘Yine mi unuttun oyuncağını Mert, her zaman bizim oyuncaklarımızla oynamak istiyorsun.’ diye söylenmişler

Mert oyuncağını unuttuğu için çok üzülmüş. Bir süre herkes kendi oyuncaklarıyla oynarken Mert çok sıkılmış ve sınıfın içerisinde araba sürer gibi koşmaya başlamış. Mert’in durumunu bilen öğretmen sınıfta koştuğunu görünce ‘Evet çocuklar, kitap okuma saatimiz geldi. Herkes Mert’i takip etsin. Mert sizi minderlerinize getirecek.’ demiş. Herkes Mert’in peşine takılmış ve minderlere oturmuşlar.