Był sobie w malowniczej krainie leśny zajączek o imieniu Filip. Filip był małym, sympatycznym zajączkiem o miękkim, szarym futerku. Mieszkał w przytulnej norze w głębi lasu, razem z rodziną i przyjaciółmi.

Gdzie moja norka? Chcę do mamy...

Pewnego ciepłego, słonecznego dnia, Filip postanowił wybrać się na wycieczkę po lesie. Zanurzony w swoich myślach, zagubił się w gąszczu drzew. Przestraszony zajączek nie wiedział, jak odnaleźć drogę do domu.

Wtedy niespodziewanie, zza krzaka, wyszła mądra sówka o imieniu Wiktor. Sówka, zauważywszy zdezorientowanego Filipa, podleciała do niego i zapytała:

Drogi Zajączku, dlaczego wyglądasz tak smutno? Czy mogę jakoś pomóc?

Filip opowiedział sówce o swojej zgubie i przerażeniu. Wiktor pomyślał przez chwilę i wymyślił plan. Powiedział Filipowi: "Przyjacielu, musimy odnaleźć wysoką górę, z której zobaczymy cały las. Wtedy będziemy wiedzieć, w którą stronę jest twoje gniazdko."

Razem wyruszyli w poszukiwaniu góry. Przeszli przez gęste krzaki i przez strumyk. Po długim spacerze dotarli do wspaniałej, zielonej góry. Wspięli się na jej szczyt i zobaczyli przepiękny widok – cały las rozpościerał się przed nimi.

To już prawie tutaj!