Μια φορά και έναν καιρό, σε μια μικρή τρύπα της κουζίνας ενός αρχοντικού, ζούσε ο Ρόμπι, ο ποντικός.

Του άρεσε τόσο πολύ το φαγητό και το μυαλό του ήταν συνέχεια εκεί. Πώς να μην το σκέφτεται άλλωστε; Συνεχώς μύριζε τις λαχταριστές λιχουδιές της μαγείρισσας.

Κάθε μέρα λοιπόν έκανε τη βόλτα του στην κουζίνα και έτρωγε ό,τι έβρισκε μπροστά του.

Τα λαχταριστά γλυκά, τα νόστιμα φαγητά, τις καραμέλες και τα γλειφιτζούρια και ό,τι άλλο υπήρχε στην κουζίνα.

Πολλές φορές έπαιρνε φαγητό στη φωλιά του για να το απολαύσει βλέποντας ποντικοεκπομπές στην ποντικοτηλεόραση ή παίζοντας ποντικοπαιχνίδια στο ποντικοplaystation.

Οι συνήθειες αυτές τον οδήγησαν σε παχυσαρκία. Είχε παχύνει τόσο πολύ που έμοιαζε με  μπαλόνι έτοιμο να σκάσει.

Με δυσκολία περνούσε πλέον την ποντικότρυπα του σπιτιού του. Ίδρωνε και ξεΐδρωνε  μέχρι να μπει μέσα.

Ακούστε τι έπαθε ανήμερα των Χριστουγέννων!

Η μαγείρισσα από νωρίς το πρωί ξεκίνησε τις προετοιμασίες για το xριστουγέννιατικο τραπέζι. 

Έβαλε στο φούρνο τη γεμιστή με κάστανα γαλοπούλα, έκοψε σαλάτες, έβαλε ζάχαρη άχνη στη βασιλόπιτα και άνοιξε το φύλλο για τις λαχταριστές πίτες της.

Οι μυρωδιές από τα εδέσματα του είχαν σπάσει τη μύτη. Σαν τις Σειρήνες  τον τραβούσαν να βγει από την ποντικότρυπα. Τις ακολούθησε χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες.  

Όρμησε λοιπόν στην γεμιστή γαλοπούλα και στη βασιλόπιτα που βρισκόταν στον πάγκο της κουζίνας.

Ξαφνικά, και ενώ ο Ρόμπι απολάμβανε λαίμαργα τα φαγητά που προορίζονταν για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, μπήκε μέσα η μαγείρισσα. 

Μόλις την είδε γούρλωσε τα μάτια και προσπάθησε να σκεφτεί πώς να ξεφύγει όταν την άκουσε να φωνάζει δυνατά: " Ψιψινέλ , τρέξε ένας ποντικός στην κουζίνα". 

Ο Ρόμπι  με δυσκολία κατέβηκε από τον πάγκο. Λαχάνιασε μέχρι να χωρέσει στην πόρτα της ποντικότρυπας.

Για καλή του τύχη, η Ψιψινέλ είχε αργήσει να έρθει. Ήταν κι αυτή φουσκωμένη από το φαγητό. Δεν ήταν παχουλή , απλά εκείνη την ημέρα λόγω Χριστουγέννων , είπε να το ρίξει λίγο έξω. 

"Μπορούμε να κάνουμε μία παρασπονδία μία φορά τον χρόνο" έλεγε στον εαυτό της κοιτάζοντάς τον μπροστά στον καθρέφτη και θαυμάζοντάς τον για την κομψή σιλουέτα της.

Παραλίγο πρόλαβε να γλιτώσει από τα νύχια της Ψιψινέλ. Το πάθημα όμως του έγινε μάθημα και από κείνη τη στιγμή ορκίστηκε στον εαυτό του ότι θα αλλάξει.

Θα ξεκινούσε μια σωστή διατροφή και θα έκανε γυμναστική βλέποντας ποντικοασκήσεις από την ποντικογυμνάστρια της πρωινής εκπομπής στο ποντικοκανάλι.

Αυτή τη συνήθεια- το να βλέπει τηλεόραση- δεν μπορούσε να την αλλάξει, αλλά υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι θα παρακολουθεί λιγότερες ώρες και θα βλέπει ντοκιμαντέρ, εκπαιδευτικές εκπομπές και τον Τομ και Τζέρι για να του θυμίζει την ιστορία του με την Ψιψινέλ!