Preview audio:

storyj.mp/afa87thkpbwj

O Βόλος

Ο Βόλος, η πόλη μας, είναι μία από τις μεγαλύτερες και ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας και ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της. Βρίσκεται στη Θεσσαλία και είναι χτισμένος στον μυχό του Παγασητικού κόλπου στους πρόποδες του Πηλίου, του βουνού των Κενταύρων. Ο Βόλος έχει μεγάλη ιστορία που ξεκινάει από τον Ιάσονα και την περίφημη Αργοναυτική Εκστρατεία και φτάνει μέχρι το σήμερα.Επειδή στους σεισμούς του 1955 το μεγαλύτερο μέρος της πόλης καταστράφηκε, ο Βόλος έχει βασικά νέα κτίρια και πολύ καλή ρυμοτομία. Όλοι οι κάθετοι δρόμοι του οδηγούν στην παραλία, στην πεζοδρομημένη παραλιακή λεωφόρο Αργοναυτών και το επιβατικό λιμάνι στο δυτικό άκρο της, η οποία αποτελεί και ένα από τα δημοφιλέστερα σημεία συνάντησης και περιπάτους για τους κατοίκους και τους επισκέπτες. Η θάλασσα δημιουργεί ένα υπέροχο παραλιακό μέτωπο με γραφικά μαγαζιά, ανάμεσά τους και τα περίφημα τσιπουράδικα.

Τα αξιοθέατα του Βόλου είναι πολλά: τα μουσεία, τα βιομηχανικά κτίρια των αρχών του 20ού αιώνα, οι ιστορικές εκκλησίες, πολλά αρχοντικά, αστικά μέγαρα στο κέντρο, ο σιδηροδρομικός σταθμός (δημιούργημα του Εβαρίστο ντε Κίρικο), το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, η συνοικία «Παλιά» (υπολογίζεται πως κατοικείται διαρκώς από το 3.000 π.Χ., ενώ σύμφωνα με μια εκδοχή ταυτίζεται με την αρχαία Ιωλκό), ο λόφος της Γορίτσας, το μεγάλο πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου με την ομώνυμη εκκλησία (έργο του σημαντικού αρχιτέκτονα Αρ. Ζάχου, 1936) και το πάρκο Αναύρου με την υπαίθρια γλυπτοθήκη, την πλατεία Ρήγα Φεραίου ( τη μεγαλύτερη της πόλης) με το εντυπωσιακό Δημαρχείο και το κτίριο του Δημοτικού θεάτρου με τη μεγαλύτερη σκηνή των Βαλκανίων, είναι μερικά από αυτά. Μια πόλη που συνδυάζει όλη τη γοητεία της θάλασσας με τη μυστηριακή ομορφιά του βουνού, την ιστορία και την παράδοση με τη σύγχρονη πραγματικότητα!!!

Αχινός, η αρχαία πόλη του Εχίνου

Το χωριό μας, Αχινός, είναι κτισμένος πάνω στα ερείπια της αρχαίας πόλης του Εχίνου (5οςαιων. π.Χ)και βρίσκεται στους πρόποδες της Όθρυος, κοντά στις βόρειες ακτές του Μαλιακού. Ως ιδρυτής του Εχίνου αναφέρεται ο Εχίονας, ο οποίος καταγόταν από τη γενιά των Σπαρτών της Θήβας και ήταν γαμπρός του βασιλιά της Κάδμου. Ο Εχίνος ήταν πόλη των Φθιωτών Αχαιών μαζί με το φρούριό της και ανήκε στο βασίλειο του Αχιλλέα.Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας αποτελούσε φέουδο της Βαρωνίας του Ζητουνίου. Στην τουρκοκρατία έγινε τσιφλίκι τούρκου πασά και αργότερα αγοράζεται από την οικογένεια Σκουμπουρδή που καταγόταν από την Ήπειρο και ονομάζεται «Σκουμπουρδέικα».

Ακρόπολη Αχινού

Πρόκειται για πανάρχαια ακρόπολη που κατά καιρούς δέχθηκε τροποποιήσεις και προσθήκες. Σήμερα σώζεται σε σχετικά καλή κατάσταση μόνο ένας μεσαιωνικός πύργος. Υπάρχουν πάντως πολλά υπολείμματα των τειχών στο λόφο και μέσα στο χωριό.

Μουσεία και κτήρια του Βόλου

Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο

Το Μουσείο ανεγέρθηκε το 1909 με δωρεά του Αλεξίου Αθανασάκη. Είναι ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά μουσεία με πρωτότυπη χωροθέτηση.

Το Μουσείο της πόλης

Το Μουσείο της πόλης του Βόλου είναι το πρώτο σύγχρονο Μουσείο Πόλης στην Ελλάδα. Βρίσκεται στα Παλιά, στην οδό Φερών 15.

Σιδηροδρομικό μουσείο Θεσσαλίας

Ο γραφικός σταθμός του Εβαρίστο Ντε Κίρικο παραμένει ίδιος από το 1882, όταν η κατασκευή σιδηροδρομικού δικτύου από την Εταιρεία Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων έδωσε την πρώτη ώθηση στην ραγδαία ανάπτυξη της πόλης.

Μουσείο Αλέκου Δάμτσα στο κέντρο τέχνης Τζιόρτζιο ντε Κίρικο

Το Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο, οφείλει την ονομασία του στον σπουδαίο ιταλό ζωγράφο, που γεννήθηκε στον Βόλο. Στους τρεις ορόφους του κτηρίου εκτίθεται μόνιμα η πινακοθήκη του συλλέκτη Αλέξανδρου Δάμτσα, με 500 περίπου πίνακες από όλα τα σημαντικά καλλιτεχνικά ρεύματα του αιώνα μας.

Ο Βόλος στον κεντρικό του ιστό «μετρά» 51 διατηρητέα κτίρια, που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του ΥΠΕΚΑ, ενώ πολλά και σημαντικά είναι καταγεγραμμένα στον κατάλογο του υπουργείου Πολιτισμού.

Κτήρια του Βόλου

Στο ελληνικό κράτος 1881 άρχισε μια περίοδος ανάπτυξης για την πόλη. Ο κόσμος έδωσε μια πνοή στην πόλη όπως το Εβαρίστο Ντε Κίρικο και άλλοι που θα μεταφέρουν τη σύγχρονη ευρωπαϊκή τεχνογνωσία.

Αχίλλειον

Τρία κτήρια ξενοδοχείο αλυσίδα καταστημάτων.

Το μηχανουργείο

Το μηχανουργείο είναι ένα πολύ λατρευτό μέρος που πηγαίνουν πολλοί άνθρωποι για να φτιάξουν σιδερένια πράγματα

Τα αξιοθέατα του Αχινού

Ο Αχινός Φθιώτιδας δεν έχει πολλά αξιοθέατα αλλά αυτά που έχει ειναι πολύ ωραία. Έχει μια πλατεία στην οποία υπάρχει μια παιδική χαρά, Κ.Ε.Π., μία εκκλησία, την Αγία Αικατερίνη, και μία στάση. Λίγο πιο πέρα υπάρχει ένα σούπερ μάρκετ, ένα πρατήριο και δύο μαγαζιά με είδη κηπουρικής. Σχεδόν έξω από το χωριό βρίσκεται το δημοτικό σχολείο, ενώ τα παιδιά γυμνασίου ή λυκείου χρειάζεται να πηγαίνουν σχολείο στη Στυλίδα με το λεωφορείο.

Στην κορυφή του χωριού υπάρχει ένα κοιμητήριο και ένα μέρος των τειχών της αρχαίας πόλης του Εχίνου. Έξω από το χωριό αρχαιολόγοι έχουν βρει ένα οινοποιείο με 2 ληνούς, έναν πυθεώνα και αποθήκες από τα ελληνιστικά χρόνια. Λίγο πιο πάνω ξεχωρίζει ένας υπέροχος τόπος με ωραία, ψηλά πλατάνια και ένα ποταμάκι που ρέει δίπλα από το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου. Κοντά στην περιοχή ένας δρόμος οδηγεί στο περίφημο πύργο του Μελά.

Αλυκές

Η παραλία των Αλυκών βρίσκεται μέσα στο Βόλο. Εκεί υπάρχουν οργανωμένοι χώροι με PARKING , πολλές καφετέριες, εστιατόρια και ξενοδοχεία. Έχει αρκετές φορές βραβευθεί με γαλάζια σημαία.

Παραλίες Βόλου

Παραλία Χορευτού

Η παραλία του Χορευτού, είναι μια πολύ μεγάλη παραλία. Ένα μικρό κομμάτι της είναι οργανωμένο και υπάρχει και πολύς χώρος για να βάλεις την ομπρέλα σου, το οποίο χρειάζεται γιατί δεν υπάρχει σκιά. Η θάλασσα είναι πεντακάθαρη, με μικρό βοτσαλάκι, που βαθαίνει απότομα.

Τα Καλά νερά

Διαθέτει ωραία παραλία και υπόσχεται φανταστικές διακοπές και ώρες ξεγνοιασιάς. Η περιοχή οφείλει το όνομά της στα άφθονα τρεχούμενα νερά. Τα πλατάνια και οι ευκάλυπτοι που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα δημιουργούν ένα εξωτικό σκηνικό που αξίζει να απολαύσετε.

Παραλία Πάλτση

Η Πάλτση ή αλλιώς Άγιος Κωνσταντίνος, είναι όμορφη και γνωστή με τη χρυσή άμμο και την πλούσια φύση τριγύρω. Αυτοί είναι οι λόγοι που την προτιμούν περισσότεροι επισκέπτες κάθε καλοκαίρι για να απολαύσουν κολύμπι και χαλάρωση. Είναι μεγάλη παραλία με άμμο και βότσαλα, δεν είναι οργανωμένη, δεν έχει μαγαζί για προμήθειες και κυρίως δε διαθέτει σκιά.

Το αρχαίο οινοποιείο του Αχινού

Το 2015, με αφορμή την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου ΠΑΘΕ, αποκαλύφθηκε στην περιοχή βόρεια του Αχινού ένα αρχαίο οινοποιείο των πρώτων μεταχριστιανικών αιώνων. Η συντήρηση του κτίσματος και η πολύ καλή κατάσταση των ευρημάτων που βρέθηκαν, δίνουν μια αντιπροσωπευτική εικόνα του πώς ήταν το οινοποιείο τότε. Ήταν χτισμένο με τοίχους αργολιθοδομής, κεραμοσκεπές και τα δάπεδα ήταν φτιαγμένα από πατημένο χώμα. Χωριζόταν σε 8 χώρους που περιλάμβαναν τα δωμάτια που εργάζονταν και τις αποθήκες.

Τα πατητήρια ονομάζονταν ληνοί. Το υπολήνιο ήταν μια λακκούβα στο έδαφος όπου κατέληγε ο μούστος μέσω ενός διαδρόμου συνδεδεμένου με τον ληνό. Το πάτημα των σταφυλιών γινόταν με γυμνά πόδια και εκείνοι που το έκαναν λέγονταν ληνοβάτες. Τοποθετούσαν τον μούστο σε πήλινα αγγεία, τους πίθους, και τοποθετούνταν σε ένα μεγάλο δωμάτιο, τον πιθεώνα. Εκτός από τους δύο ληνούς και τους δύο πιθεώνες υπήρχαν δύο αποθήκες και ένας κεντρικός χώρος για τον οποίο δεν έχουμε πληροφορίες για το πώς χρησιμοποιούνταν.

Ιστορικά πρόσωπα του Βόλου

Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος)

Ο Ρήγας Βελεστινλής γεννήθηκε στο Βελεστίνο το 1757 από ντόπιους γονείς, οι οποίοι του έδωσαν το βαπτιστικό όνομα «Ρήγας».

Σε ηλικία περίπου είκοσι ετών φεύγει από το Βελεστίνο και μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί δραστηριοποιείται στο εμπόριο, εισέρχεται στον πνευματικό κύκλο του λογίου και σοφού Δημ. Κανταρτζή και γίνεται «γραμματικός» των ηγεμόνων.

Ο Ρήγας συνέλαβε το μεγαλόπνοο έργο της επανάστασης των σκλαβωμένων του Βαλκανικού χώρου με τις δικές τους δυνάμεις και οραματίσθηκε τη δημιουργία ενός πολυεθνικού, πολυγλωσσικού και πολυθρησκευτικού κράτους μετά το γκρέμισμα της οθωμανικής απολυταρχικής τυραννίας.

Άνθιμος Γαζής

Γεννήθηκε το 1758 στις Μηλιές από φτωχούς γονείς, βαπτίστηκε με το όνομα Αλέξανδρος, ενώ όταν χειροτονήθηκε το άλλαξε. Το οικογενειακό του όνομα Γκάζαλης το άλλαξε σε Γαζής . Παρακολούθησε μαθήματα κοντά στον ιερομόναχο Άνθιμο Παπαπανταζή στην Ζαγορά και σπούδασε και στην Κωνσταντινούπολη. Το Μάιο του 1821 κήρυξε την επανάσταση στη Θεσσαλία και τη Μαγνησία και έλαβε μέρος σε όλες τις μετέπειτα μάχες στην περιοχή. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους διαφωτιστές και αγωνίστηκε για τη διάδοση των ευρωπαϊκών ιδεών στην πατρίδα μας.

Διηγηματογράφος, ποιητής, δημοσιογράφος και μεταφραστής, από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Γεννήθηκε στη Σκιάθο στις 4 Μαρτίου 1851, όπου και πέθανε από πνευμονία τα ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου 1911, αν και τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Αθήνα. Όλη του η ζωή κύλησε λιτά και ασκητικά ανάμεσα στη βιοπάλη, τη συγγραφή και την εκκλησία. Σημαντικά του έργα: «Οι Έμποροι των Εθνών», «Η Γυφτοπούλα», , «Χριστουγεννιάτικα διηγήματα», «Η Φόνισσα», «Σταχομαζώχτρα», «Στο Χριστό στο κάστρο» κ.α. Η γλώσσα του Παπαδιαμάντη είναι ιδιόμορφη, ενώ σε όλο το έργο του είναι διάχυτη η έντονη λατρεία της φύσης, η θρησκευτική ευλάβεια και η βυζαντινή μελωδία .

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Δημήτρης Σαράτσης

Πολύ σημαντική προσωπικότητα, γιατρός, βουλευτής, Υφυπουργός και δημοτικός σύμβουλος του Βόλου, με ιδιαίτερη ιατρική, κοινωνική και πολιτική δράση. Γεννήθηκε το 1871. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι. Από το 1895 μέχρι το 1899 ήταν διευθυντής του Πολιτικού Νοσοκομείου και τη διετία 1912-13 του Νοσοκομείου του Ερυθρού Σταυρού στο Βόλο

Το 1908 ήταν ένας εκ των πρωταγωνιστών στην ίδρυση του Εργατικού Κέντρου Βόλου. Συμμετείχε επίσης και στην ίδρυση του Εκπαιδευτικού Ομίλου που είχε στόχο τη χρήση της δημοτικής γλώσσας στα σχολεία. Κατηγορήθηκε μαζί με τον Αλέξανδρο Δελμούζο στην υπόθεση των Αθεϊκών του Βόλου και αθωώθηκε.

La Tour Melas, το οινοποιείο - στολίδι του τόπου μου

Το La Tour Melas, ο πύργος του Μελά, βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο του Αχινού. Πρόκειται για ένα σύγχρονο οινοποιείο που ο αμπελώνας του διαμορφώθηκε το 2001 με κλήματα βιολογικής καλλιέργειας από τη Γαλλία. Ο πέτρινος πύργος, σύμβολο του κτήματος, παλιότερα ήταν μια τσιμεντένια δεξαμενή που συγκέντρωνε το νερό μιας πηγής λίγο ψηλότερα. Όταν ξεκίνησε η κατασκευή του οινοποιείου, η δεξαμενή χτίστηκε με πέτρες και προστέθηκαν δύο όροφοι με δωμάτια όπου φιλοξενούνται οι «λάτρεις του κρασιού». Τα αμπέλια του μπορούν να παράγουν 300.000 φιάλες τον χρόνο. Το 80% παραγωγής κρασιού είναι ροζέ και το άλλο 20% κόκκινο.

Η διαδικασία είναι η εξής: Την περίοδο του τρύγου έρχεται ένα φορτηγό και ξεφορτώνει τα σταφύλια που έχουν μαζευτεί. Γίνεται η διαλογή και έπειτα οδηγούνται στο πιεστήριο για να βγει ο μούστος. Έχουν διάφορες δεξαμενές, διαφορετικές για κάθε είδος κρασιού, όπου φυλάγεται ο μούστος σε συγκεκριμένες θερμοκρασίες για να γίνει η αλκοολική ζύμωση. Έπειτα το κρασί το βάζουν σε δρύινα βαρέλια από την Αυστρία, για να πάρουν μυρωδιά και γεύση. Τέλος, αποστειρώνουν τα μπουκάλια στο εμφιαλωτήριο, τα γεμίζουν με κρασί, βάζουν τις ετικέτες με τη φίρμα του οινοποιείου και τα συσκευάζουν σε πακέτα.

Διαφημιστικές αφίσες

Οι κολιτσιάνοι ή αλλιώς οι ανεμώνες της θάλασσας , τηγανισμένοι σε κουρκούτι σερβίρονται μόνο στα παραδοσιακά τσιπουράδικα του Βόλου. Οι κολιτσιανοί είναι ένας μεζές σήμα κατατεθέν του Βόλου και όσο τσουχτεροί είναι στο μάζεμα μέσα στη θάλασσα τόσο ζουμεροί και νόστιμοι είναι όταν τηγανιστούν με κουρκούτι και συνοδέψουν με τα τσίπουρα.

Τοπικά φαγητά Βόλου

Ένα από τα τοπικά φαγητά του Πηλίου είναι το σπετζοφάι . Το όνομά του το πήρε από τη σπέτζα, που στο πηλιορείτικο ιδίωμα σημαίνει καυτερή πιπεριά. Το σπετζοφάι είναι τηγανισμένα λουκάνικα με σάλτσα από πιπεριές και ντομάτα. Είναι γρήγορο και απλό φαγητό.

Η Βολιώτικη κοπανιστή με το βαθύ πορτοκαλί της χρώμα θα φωτίσει το τραπέζι σας και θα ξυπνήσει τις αισθήσεις σας με την έντονη καπνιστή της γεύση.

Η πίτα είναι το όνομα ενός αρτοσκευάσματος από ζύμη το οποίο είναι γεμιστό με διάφορα συστατικά. Πίτες παρασκευάζονται σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Μερικά παραδείγματα από αυτές τις πίτες είναι : τυρόπιτα , μανιταρόπιτα , σπανακόπιτα, μηλόπιτα . Αρτοκευάσματα τα οποία στην ουσία είναι κέικ επίσης ονομάζονται πίτες (π.χ. βασιλόπιτα , φανουρόπιτα, καρυδόπιτα).

Ο λευκός μπακλαβάς σερβίρεται στους γάμους , αλλά και σε ταβέρνες. Τον σερβίρουν δωρεάν στο τέλος του γεύματος με αμύγδαλα αντί για καρύδια και πολλά λεπτά χειροποίητα φύλλα.

Το γλυκό του κουταλιού είναι παραδοσιακό γλυκό το οποίο παρασκευάζεται συνήθως από φρούτα βρασμένα σε ζάχαρη. Τα γλυκά του κουταλιού αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής γαστρονομικής παράδοσης. Η ζάχαρη στα γλυκά του κουταλιού λειτουργεί σαν συντηρητικό. Όλα τα φρούτα γίνονται γλυκό του κουταλιού.