Τα κείμενα στο βιβλίο της Κατερίνας Χαδουλού  διαμορφώθηκαν από τα νήπια του 7 Νηπιαγωγείου Χαϊδαρίου στα πλαίσια του Προγράμματος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης                     << Συστήνομαι κι εγώ με τους 17 Βιώσιμους στόχους της Ανάπτυξης>>.

Μιά φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένας βυθός...............

Ένας βυθός γεμάτος σκουπίδια. Πολύ βρόμικος...Θεοβρόμικος γιατί ήταν γεμάτος με σακούλες, κουτιά, μάσκες από τον κορονοϊό, καλαμάκια, κουτιά από χυμούς, πλαστικά ποτήρια....Το όνομά του ήταν ΣΚΟΥΠΙΔΑΚΙΑΣ

Όμως είχε και κοράλια, ψαράκια, όμορφα και λαμπερά κοχύλια κι ένα σπιτάκι από αχινό

Ποιανού ήταν άραγε; Σε αυτό το σπίτι ζούσε ο Η2 (υδρογόνο δύο)

Κάθε πρωί που ξυπνούσε έπινε το τσάι του, πότιζε τα φυτά του,έπαιρνε μια σακούλα κι ένα πιαστράκι σαν πηρούνι κι έβγαινε έξω στον μαγικό βυθό

Κάθε μέρα προσπαθούσε να μαζέψει τα σκουπίδια και να καθαρίσει τον βυθό. Μόνο αν καθάριζε θα μπορούσε να του δώσει νέο όνομα και να τον πει ΚΑΘΑΡΑΚΙΑ

Μάζευε και μάζευε και μάζευε.. Όμως αυτά ήταν ατελείωτα

Η προσπάθειά του έμοιαζε μάταιη. Τα αποτελέσματα δεν ήταν και τόσο καλά.Όσο αυτός μάζευε, τόσο πιο πολλά σκουπίδια κατέβαιναν  στον βυθό

ΧΙΛΙΑΔΕΣ σκουπίδια. Ο Η2 απελπιζόταν. Αυτός να μαζεύει και οι άλλοι να βρομίζουν τον υπέροχο βυθό του;

Έτσι λοιπόν μια μέρα αποφάσισε να φύγει....

Μάζεψε τα προσωπικά του αντικείμενα και εργαλεία, πήρε τα φυτά του και ξεκίνησε στεναχωρημένος...

ίσως για να βρει έναν άλλο βυθό πιο καθαρό και φιλόξενο από αυτόν που ζούσε. Έμοιαζε κλαμένος

Οι μέδουσες τον συνόδευαν στο ταξίδι του και τον χαιρετούσαν. Όμως αυτός ήταν πολύ σκεφτικός

Δυστυχώς όπου και να πήγαινε, όλος ο βυθός ήταν βρόμικος. Παντού σκουπίδια και βρομιές. Παντού η ίδια κατάσταση

Ο Η2 δεν έχασε καιρό. Άρπαξε την  απόχη του και συνέχισε το έργο του