Güzel bir doğum günü güzel bir aile ve yakın dostlar ile gerçekleşebilir. 

Güzel bir gündü. Nur erkenden uyanmış kahvaltısını yapmıştı. Çok heyecanlı idi. Çünkü ertesi gün onun doğum günü idi. Bir sonraki gün cumartesi idi. Nur da doğum günü hediyesinin kitap olmasını istiyordu. O yüzden doğum gününde kütüphaneye git-

mek istiyordu. Bütün gün ortalıkta dolanıp duruyor heyecandan ne yapacağını 

bilemiyordu.Bütün arkadaşlarını doğum gününe çağırdı. Çok mutluydu bir gün ona çok uzun geliyordu. Koskoca bir yıl beklemişti bir gün de bekleyebilirdi. 

 Sonunda o gün gelip çatmıştı. Nur sabahın 6'sında uyanıp hazırlanmaya başlamıştı. Ancak bir aksilik vardı. Saat 10.00 olmasına rağmen hiç kimse uyanmamıştı. Nur kendi kendine "şimdi uyanırlar" diyormuş. Sonunda herkes uyan-

mış birbiriyle konuşuyordu. Nur hemen salonun karşısına geçip "Hanımlar beyler hepiniz hoşgeldiniz. Bugün sizlerle birlikte Nur'un doğum gününü kutlayacağız." dedi. Beklene-

nin aksine Nur'un konuşması kimsenin dikkatini çekmedi, herkes normal konuşmasına devam etti. Nur sözlerini bir 

daha tekrar etti. Bu sefer daha yüksek sesle konuştu. Ancak yine bir

değişim olmadı. Nur çok üzüldü. Bir kez daha denedi. Bu kez herkesin yanına tek tek giderek herkesin ilgi-

sini kazanmaya çalışıyordu Nur. Yine başaramadı. Nur sonunda pes etti ve bir köşeye oturdu. 

Neden hiç kimse beni

dikkate almıyor? 

Nur kendini "Daha yeni uyandıkları içindir." diye sakinleş-

tirmeye çalıştı. Ancak Nur'un dediği gibi değildi. Çünkü öğlen olmuştu, ancak herkes hala birbiriyle konuşuyordu. Nur saate baktı, saat 13:00 idi. Şimdi arkadaşlarının gelmesi gerekiyordu. Nur çok sevindi. Çünkü arkadaşları ailesinin dikkatini çekmeyi başarabilirdi. Nur bekledikçe bekledi. Ancak kimse gelmedi. Nur ağlayacaktı neredeyse. Çok üzülmüştü. Kimse onun doğum gününü kutlamıyor ,ona bağırıp duruyordu. Ancak Nur'un üzülme sebebi bu da değildi. Nur'un üzülme sebebi ailesinin doğum gününü unutmuş olmasıydı. 

Anne bugün benim doğum günüm. Bana

 pasta yapmaya-

cak mısın? 

Gerçekten mi? Çok sevindim kızım! 

Rama ve Ahmed ders çalışıyorlardı. Nur da onla-

rın yanına gidiyordu. Rama

ise Nur'u ders çalıştıkları odadan kovuyordu. Nur ise

Rama'ya olan kızgınlığın-

dan odadan çıkmıyordu. 

Akşam yemeğini bile yemişlerdi. Ancak hiç kimse doğum gününü kutlamamış-

tı. Nur sinirinden ne yapacağını bilemiyordu. Saat 20.00 idi. Birden kapı çaldı. Gelen arkadaşı Ayşegül idi. Nur Ayşegül'ü karşılarken annesi ona arkadaşını odasında karşılamasını söyledi. Ayşegül ile Nur'un annesi birbirlerine göz kırptılar. 

Hoşgeldin Ayşegül