Kitabın Adı:En Güzel Hediye                                 Veysel Karânî

                Yazar: Ayşe Nur GEZEK

Peygamber Efendimizin gül zamanlarında Yemen'de minik bir köyde Veysel Karânî adında biri yaşarmış. Deve çobanlığı yapan Veysel, günlerini develeri besleyerek geçirirmiş. Veysel Karânî'nin melek gibi bir annesi varmış onu çok sever, ne söylese sözünü hemen dinlermiş. Anneciğini üzmemeye gayret edermiş çünkü bu durumun Allah'ın hoşuna gideceğini biliyormuş.

Veysel Karânî Peygamber Efendimizi hiç görmemiş fahat adını, yaptıklarını duymuş ve görmeden onu kalpten sevmişti. Bir yandan da yüzünü merak ediyor, bir kere bile olsa onu görmek istiyordu. Annesiyle yaşayan Veysel annesinden çok sevdiği Peygamberi görmek için izin istedi. Annesi izin verdi ama bir şartı vardı "Gideceksin eğer evinde bulamazsan oyalanmadan geri geleceksin"  dedi.

Veysel yola çıktı. Heyecan dolu, uzun bir yolculuk sonunda Peygamber Efendimizin evini gördü.

O anda sevinçten uçacaktı. Kapıyı Peygamber efendimizin kızı açtı ve " Babam evde yok bekleyin" dedi. Veysel o an annesine verdiği sözü hatırladı, verdiği sözü yerine getirmeli, sözünden çıkmamalıydı. Veysel yol boyunca çok üzülmüştü ama annesine bir söz vermişti o yüzden evine dönmeliydi. Uzun yolculuk sonrasında köyüne vardı.

Peygamber Efendimiz akşam evine dönünce kapıda Veysel'in izini görünce hemen kızına sordu "Evimize kim geldi böyle?". O zaman öğrendi ki gelen Veysel'di. Peygamber Efendimiz üzerindeki hırkasını çıkarıp Veysel Karânî'ye hediye edilmesini istedi. Peygamberimiz "Ben Veysel'i görmedim ama onu çok sevdim ona dostum dediğimi de söyleyin" dedi.