Μια φορά και έναν καιρό, 

ένα μικρό κοριτσάκι, η Λουλουδένια, μετακόμισε σε μια μεγάλη και αχανές πόλη. 

Αυτό όμως δεν της άρεσε και ήθελε να επιστρέψει στο χωριό με τα καταπράσινα λιβάδια και τα πολλά πολλά ζωάκια.

Αχχ...

Μακάρι να μπορούσα να επιστέψω στο χωριό μου, στον παππού και τη γιαγιά και τα ζωάκια μου.

Θα σκεφτώ ένα σχέδιο έτσι ώστε να πείσω τους γονείς μου να επιστρέψουμε πίσω. 

Ουφ... σιγά μην σκεφτώ ποτέ κάτι τόσο πονηρό, θα με καταλάβουν.

Ξαφνικά εμφανίζεται ο φίλος της λουλουδένιας, ο Τζος...

Τ- Γειά σου λουλουδένια!

Λ- Γειά σου Τζος! (Απαντάει λυπημένα η λουλουδένια)

Τ- Τί έχεις σε βλέπω πολύ προβληματισμένη

Λ- Θέλω να με βοηθήσεις να βρω έναν τρόπο να πείσω  τους γονείς μου να επιστρέψω στο χωριό μου.

Τ- Εννοείταιιι! Ξέρω ακριβώς τι πρέπει να κάνεις 

Οι 2 φίλοι πηγαίνουν σπίτι για να καταστρώσουν τα σχεδιά τους

Λ- 'Οχι! Με τίποτα

Τ- Μα γιατί?

Λ- Δεν πρόκειται να τους πούμε ότι έχει βόμβα το σπίτι

Τ- Μα είναι μεγαλοφυές!

Λ- Μήπως να τους πω απλά την αλήθεια¨?

Τ- Μήπως να φύγεις κρυφά από το σπίτι?

Λ- Θα τους πω απλά πως νιώθω και θα φύγουμε σίγουρα!

Την επόμενη μέρα, η λουλουδένια πηγαίνει στο πάρκο με τους γονείς της, αλλά δείχνει πολύ προβληματισμένη και οι γονείς της την ρωτούν

Μπαμπάς- Τι έχεις λουλουδένια?

Μαμά- Από χθες φαίνεσαι στεναχωρημένη

Λ- Θέλω να γυρίσουμε πίσω στο χωριό στη γιαγιά και τον παππού..