Ο Νοέμβριος είναι ο τελευταίος μήνας του Φθινοπώρου αλλά και ο προάγγελος του Χειμώνα. Οι γεωργικές και οι κτηνοτροφικές εργασίες είναι όλες σημαντικές και βιαστικές. 

Πρέπει όλες οι εργασίες να τελειώσουν πριν αρχίσουν τα μεγάλα κρύα.

Μαζί με τον χειμώνα έρχονται και οι μεγάλες γιορτές, που χρειάζονται προμήθειες, ξύλα τρόφιμα και τις προετοιμασίες για τις αργίες τους.

Τον Νοέμβρη γίνονται πολλές και διαφορετικές δουλειές γι' αυτό και του έχουνε δώσει πολλά λαϊκά ονόματα.

Βροχάρη,                                             για τις πολλές του βροχές.

Νιαστή                                   για τα τελευταία οργώματα

Παχνιστή                    για το κλείσιμο των ζώων στο παχνί.

Χαμένο                                            για τον πολύ μικρό χρόνο δουλειάς που αφήνει η μέρα του.

Ακόμα του δίνουν και                          ονόματα από τις γιορτές των Αγίων.

Αϊστράτηγο και Αϊταξιάρχη

Από τη γιορτή των Αγίων Ταξιαρχών στις 8 Νοεμβρίου

Αϊφίλιππα

από τη γιορτή του Αγίου Φιλίππου στις 14 Νοεμβρίου.

Μεσοσπορίτη

 από την Παναγιά τη Μισοσπορίτισσα στις 21 Νοεμβρίου.

Αντριά ή Αγιαντριά 

από τη γιορτή του Αγίου Αντρέα στις 30 Νοεμβρίου.

Οι Έλληνες αγαπούν τον Νοέμβριο σαν 

            ένα συγκαταβατικό γέρο

που τους βοηθά να μπουν στον χειμώνα.

Τους χαρίζει καλές μέρες 

για να μαζέψουν τον καρπό της ελιάς.

Τους δίνει από  νωρίς τα βραδινά, τις ευκαιρίεςνα μαζευτούν στα σπίτια τους και να χαρούν ανέμελα τα "Νυχτέρια". Τότε έκαναν μικρές δουλειές του σπιτιού.

Το νυχτέρι έδεσε τις οικογένειες, τις γειτονιές και το χωριό με ζεστασιά φιλοξενίας και συντροφιάς.