Zbliżało się lato i w miarę jak dni stawały się coraz cieplejsze tak i atmosfera w moim domu stawała się coraz bardziej napięta. Każdy z członków rodziny miał inną propozycje dotyczącą miejsca spędzenia tegorocznych wakacji. Moja starsza siostra głosowała za wyjazdem w góry, mama i tata wybrali pobyt nad jeziorem, natomiast ja upierałam się na spędzenie urlopu nad morzem. W końcu udało mi się przekonać moich bliskich, że lato nad Morzem Bałtyckim to najlepszy sposób na wspólne wakacje.

   W lipcu rozpoczęliśmy wakacje w Jastrzębiej Górze. Po rozpakowaniu bagaży w hotelowych pokojach udaliśmy się na pobliską plażę, aby przywitać się z morzem. Kiedy moja rodzina opalała się bądź pływała w wodzie ja postanowiłam pójść na spacer do nieopodal położonego lasu. Zagłębiałam się w gąszczu drzew, gdy nagle zdałam sobie sprawę, że straciłam orientacje i nie wiem jak wrócić na plażę. Przestraszona usiadłam pod drzewem i zastanawiałam się co dalej zrobić. Niespodziewanie pojawił się przy mnie wysoki chłopiec o jasnych włosach i oczach koloru błękitnego. 

Młodzieniec przedstawił mi się jako Janek ma 15 lat i mimo młodego wieku zwiedził wiele miejsc świata i potrafi radzić sobie w trudnych sytuacjach. Dzięki chłopcu udało mi się opanować strach, a mój rówieśnik stwierdził, iż najlepiej abyśmy tutaj rozpalili ognisko, które da nam ciepło, odpędzi groźne zwierzęta oraz wskaże droge szukającym mnie rodzicom. 

Uspokojona słowami nowopoznanego kolegi zaczęłam zbierać suche kawałki drzewa i patyki, a Jaś przystąpił do rozpalania ogniska. Powoli zapadała już noc, a my byliśmy bardzo zmęczeni, mimo to opowiadaliśmy sobie o swoich rodzinach, przyjaciołach i zainteresowaniach. Nagle usłyszałam szczekanie psów i nawoływanie ludzi. To moi rodzice zorganizowali poszukiwania, a dzięki palącemu się ognisku szybko odnaleźli mnie w lesie. 

   Podziękowałam mojemu nowemu przyjacielowi za pomoc w trudnych chwilach.

 KONIEC