Μια φορά και ένα καιρό σε μια μακρινή χώρα ζούσε ένα κορίτσι που το λέγανε Αμελί. Ζούσε με την μητέρα και τον πατέρα της σε ένα σπίτι στο δάσος.

Πήγαινε κάθε μέρα βόλτα στο δάσος και μιλούσε με τους φίλους τα ζώα. Μια μέρα η φίλη της η ελαφίνα της είπε πως απέκτησε μια μικρή αδελφή. Έτσι ξεκίνησαν μαζί να πάνε να τη γνωρίσει.

Πλησίαζαν τα Χριστούγεννα και η Αμελί αναρωτιόταν τι να ζητήσει από τον Άγιο Βασίλη. Η αλήθεια είναι ότι ένιωθε μόνη παρόλο που είχε τα ζώα για φίλους. Αποφάσισε ότι θα ζητούσε από τον Άγιο Βασίλη μία αδερφή.

Αφού γνώρισε την αδερφή της ελαφίνας, πήρε το δρόμο για το σπίτι της. Ξαφνικά ανάμεσα στα δέντρα είδε μία λάμψη. Πλησίασε, καθώς δεν φοβόταν, για να δει τι ήταν αυτό που έλαμπε τόσο πολύ.

Προχώρησε λοιπόν χωρίς φόβο να δει τι ήταν. Τότε αντίκρυσε μία νεράιδα. Είχε ακούσει ότι υπήρχαν νεράιδες αλλά δεν το πίστευε. 

Γεια σου Αμελί. Είμαι η νεράιδα Τριανταφυλλένια και μου είπε η μαμά σου να σε πάω στο σπίτι επειδή άργησες.

Σε ευχαριστώ πολύ νεράιδα Τριανταφυλλένια, αλλά μπορώ να πάω και μόνη μου στο σπίτι, ξέρω το δρόμο.

Εγώ πρέπει να σε πάω στη μαμά σου και θα σε πάω ότι και να λες. Πλησιάζουν Χριστούγεννα και σε περιμένουν να στολίσετε.

Τότε η νεράιδα έπιασε από το χέρι την Αμελί και χωρίς εκείνη να το καταλάβει έκλεισε τα μάτια της. 

Τότε η Αμελί ξύπνησε σε ένα κάστρο που ήταν γεμάτο από στολίδια που μιλούσαν. Εξήγησαν στην Αμελί ότι η νεράιδα δεν ήταν ούτε ευγενική ούτε καλή. Βρέθηκαν εκεί γιατί τα είχε πάρει από όλα τα σπίτια επειδή δεν της άρεσαν τα Χριστούγεννα.

Πίσω στο σπίτι οι γονείς της Αμελί είχαν ανησυχίσει πάρα πολύ γιατί έλειπε πολλές ώρες και είχε νυχτώσει. Τότε έστειλαν τους φίλους της τα ζώα να την βρούνε. 

Γρήγορα παιδιά, πρέπει να πάμε να βρούμε την Αμελί. Είναι παράξενο που δεν έχει γυρίσει ακόμα στο σπίτι.

Φίλοι μου κοιτάξτε.. ένα κάστρο. Είμαι σίγουρος πως εδώ είναι η φίλη μας. Γιατί όμως έχει τόσα πολλά στολίδια; Που τα βρήκαν όλα αυτά;