Lale henüz alışmadığı yeni evinden güzel bir sabaha uyandı. Kendi kendine bugün eskiye olan özlemimi giderecek ve yeni taşındığım eve alışmak için çaba göstereceğim dedi.

Çünkü çok sevdiği komşuları sevdiği arkadaşları, okulu, sevdiği her şey geride kalmıştı. 

O gün kahvaltısını yaptı. En güzel kıyafetleri giydi ve yeni okuluna gitmek için yola koyuldu. 

    Yeni sınıfına girmeden önce çok tedirgindi.

Nasıl karşılanacağını bilemiyordu. 

Sınıfa girdi ve öğretmen onu sınıftakilere tanıtıp bir yere oturmasını söyledi. 

Lale teneffüste yalnızdı. Kimse gelip onunla konuşmaya çalışmadı. O da çok utanıyordu.

Ders esnasında silgiye ihtiyacı oldu ve kontrol edince silgisinin yanında olmadığını fark etti. Yanına oturduğu Mert'ten silgi istedi. Ancak Mert silgisini vermek istemedi. Lale bu duruma çok üzüldü. Ve sınıfa geldiği ilk andan beri sınıfın çok gürültülü olduğunu, biri konuşurken diğerlerinin onu dinlemediğini, hoşgörülü bir ortam olmadığını fark etti.

Lale tüm bu olanlara çok üzüldü ve eski sınıfını özlediğini fark edip ağlamaya başladı. Bu durumu fark eden Esra Öğretmen Lale'nin yanına gitti.

-Lale neden ağlıyorsun?

-Eski okulumu çok özlüyorum.

-Neden Lale ?   

-Öğretmenim orda herkes birbirine hoşgörülü

davranıp yardım ediyor, konuşurken sözünü kesmiyordu. 

Ve burada kendimi çok yalnız hissediyorum dedi.  

Esra öğretmen Lale'nin bu durumuna çok üzüldü. Ona sınıftaki öğrencilerle konuşacağını söyledi. 

Esra öğretmen sonraki ders saatinde birlikte yaşama kültürünün gereklerini anlattı. Yardımlaşma, hoşgörü, saygı ve sevginin çok önemli olduğunu anlattı.

Teneffüste Mert Esra öğretmeninin süylediklerini dinleyip Lale ile konuşmak için yanına gitti. Yalnız  hissetmemesi ve onunla arkadaş olmak istediğini söyledi. Bunu kazanan Lale bu duruma çok sevindi ve arkadaş olmayı kabul etti. Sonraki günlerde birbirlerine saygı ve hoşgörüyle yaklaşınca yardımlaşmanın ve hoşgörünün birlikte 

yaşamak için ne kadar önemli olduğunun 

anladılar.