Bir zamanlar bir hükümdar varmış. Bu hükümdarın kırk tane eri varmış. Kırkına da eziyet eder, onları kendine itaat ettirirmiş.

Erler bir gece dağın eteklerinde buluşup nam ve şan peşinde koşan hükümdarın arkasında konuşup plan yaparlarken; içlerinden biri bu durumu kendince bahaneler üreterek hükümdara söylemiş. 

Bu duruma sinirlenen hükümdar nida ederek: "Derhal o densizleri huzuruma getirin!" demiş.

Bu kırk kişiden biri olan Ali: "Hükümdarım, lütfen bizi itaat ettirmeyin. Bir duyuru yapıp sizin en güçlü veziriniz olan Hasan Bey'e karşı dövüşe davet edin." demiş.

Hükümdar biraz düşünüp: "Her yere duyuru yapıp söyleyin. Bu kırk kişiyi hangi yiğit kurtarırsa 40 akçe hediye ama kurtaramaz ise vahşi siyah köpeklerimi onun üstüne salarım, benden söylemesi!" demiş.

                Dövüş Günü GELDİ 

O zamana kadar birçok kişi kendine güvenip gelmişti ama hiç kimse kırk eri kurtaramamıştı. O bölgede meşhur olan Mehmet Bey bunu duyar ve dağlar, göller aşarak gelir ve Hasan Bey'e karşı dövüşeceğini hükümdara bildirir. Hükümdar pek umutlu değildir ama yine de kabul eder.