Bir gün Orhan, sıkıcı bir matematik dersinde oturuyordu.

Sınıfta herkes, denklemler ve problemlerle başa çıkarken, sıkılmış bir şekilde pencereden dışarıya bakıyordu.

Birdenbire, pencereden gelen garip bir ışıkla karşılaştı.

Işığın içine doğru çekiliyormuş gibi hissetti ve bir anda kendisini matematik kitaplarının içinde matematik tarihinde bir yolculuk yaparken buldu.

İlk durak, Antik Yunan'daydı. Öğrenci olarak Pisagor'un yanında oturdu ve üçgen teoremini keşfetmeye yardım etti. Sonra, Ortaçağ'da bir matematikçiyle Fibonacci sayıları üzerinde çalıştı. Her durakta, matematikle ilgili sorunları çözüyor ve tarihsel matematikçilerle işbirliği yapıyordu.