YUNUS EMRE

1240 yılında Sarıköy'de doğmuştur. Tabduk Emre’nin deyimiyle “Bizim Yunus”, 13. yüzyılın ikinci yarısı ile 14. yüzyılın başlarında Anadolu’da yaşamış büyük bir mutasavvıf ve şairdir. Yunus Emre iyi bir mescid ve medrese eğitimi almıştır. Sa‘dî-yi Şîrâzî’den ve Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’den tercüme yapacak kadar Farsça’ya hakim olduğu görülmektedir. Geniş bir ilmi ve felsefi kültüre sahip olmasına karşın kullandığı üslûp son derece mütevazidir. İlahi aşkla coşkulu olan Yunus ilahileri Kur’an ve Sünnete sıkı sıkıya bağlı, sade bir dilli ve öğretici mahiyettedir.  Yunus’un Risâletü’n-Nushiyye ile Divan adında iki eseri bulunmaktadır.

İLİM İLİM BİLMEKTİR

"İlim ilim bilmektir,

İlim kendin bilmektir

Sen kendini bilmezsin,

Ya nice okumaktır.

Okumaktan mani ne?

Kişi Hakkı bilmektir,

*Çün okudun bilemedin,

Ha bir kuru emektir.

*Çün: Zira, çünki, madem ki

***

Dört kitabın manisi,

Bellidir bir elifte,

Sen elifi bilmezsin,

Bu nice okumaktır?

Yunus der ki: Ey hoca,

Gerekse var bin Hacca,

Hepisinden iyice,

Bir gönüle girmektir."