Μια φορά και έναν καιρό ζούσε σ' ένα καταπράσινο αγρόκτημα μια πάπια. Είχε φτιάξει την φωλιά της στην άκρη της λίμνης και εκεί κλωσούσε τα αυγά της.

Κάθε μέρα καθόταν ώρες και κλωσούσε τα αυγουλάκια, τα ζέσταινε και περίμενε πως και πως να βγουν από μέσα τους τα μικρά παπάκια.

Ώσπου μια μέρα έσπασαν και από μέσα βγήκαν όμορφα κίτρινα παπάκια. Η πάπια καμάρωνε τα παιδάκια της εκτός από ένα αυγό που δεν είχε ακόμα σπάσει .

Όταν έσπασε από μέσα δεν βγήκε ένα παπάκι σαν τα προηγούμενα! Το πλασματάκι που είχε γκρίζο τρίχωμα ήταν πιο άσχημο από τα άλλα παπάκια.

-Βρε λες αυτό το αυγό να είναι από γαλοπούλα; - Σκεφτόταν η πάπια καθώς καμάρωνε τα παπάκια της. – θα δούμε. Αν είναι γαλόπουλο θα φοβάται να μπει στο νερό.

Έτσι όταν πέρασαν λίγες μέρες η πάπια πήρε τα παπάκια της και πήγαν στη λιμνούλα που ήταν εκεί κοντά. Όλα τα παπάκια ακόμα και το γκρίζο παπάκι βούτηξαν χαρούμενα στο νερό και ακολούθησαν την μανούλα τους. Η πάπια σαν είδε και το γκρίζο παπί να μπαίνει στο νερό πείστηκε πως ήταν σίγουρα δικό της και αποφάσισε να το αγαπάει όπως και τα άλλα παιδιά.

-Ο καιρός περνούσε και ενώ τα αδέλφια του γινόταν όλο και πιο όμορφα αυτό φαινόταν όλο και πιο άσχημο δίπλα τους. Τα ζώα του αγροκτήματος το κορόιδευαν, το ίδιο και τα αδέρφια του.

-Εκείνο στεναχωρημένο έτρεχε και κρυβόταν κάτω από τα πούπουλα της μαμάς πάπιας. Μην στεναχωριέσαι παιδάκι μου, του έλεγε εκείνη που το αγαπούσε. Δεν είσαι άσχημο, είσαι απλά διαφορετικό.

- Μια μέρα όμως μια από τις κότες στο αγρόκτημα το πήρε στο κυνήγι τσιμπώντας το. Τα άλλα ζώα βρήκαν την ευκαιρία και άρχισαν να υποστηρίζουν την κότα.

- Να φύγεις από ‘δω. Δεν είναι εδώ η θέση σου. Είσαι πολύ άσχημος και δεν σε αγαπάει κανείς!

- Ναι φύγε!