Τον σπόρο, ω Μούσα,

τον πολύσπορο να μου ανιστορήσεις, 

που βρέθηκε

ως τα πέρατα του κόσμου να γυρνά, 

αφού στο ΤριανταφΙΛΙΟΝ πάτησε,

τον κήπο τον ιερό.

Ο Σπορυσσέας και οι άλλοι σπόροι ξεκίνησαν  με τα καράβια τους από το ΤριανταφΙΛΙΟΝ  

για την  πατρίδα τους, ΚολοκΙΘΑΚΗ. 

Όμως ένας δυνατός άνεμος έφερε τα καράβια τους

 στη χώρα της Κινόα.

 Αγκυροβόλησαν ρίχνοντας μια αγκινάρα στη θάλασσα, βγήκαν από τα πλοία τους, λεηλάτησαν την πόλη, 

βρήκαν το καλύτερο λίπασμα και το έριξαν στο φαγοπότι.

Οι Κινόες, όταν είδαν ότι οι σπόροι έφαγαν 

όλο το λίπασμα, θύμωσαν πολύ κι έδιωξαν μακριά

 τον Σπορυσσέα και τους συντρόφους του.

Τα κύματα τους παρέσυραν στη χώρα των Λωτοφάγων. Τρεις σπορο-σύντροφοι βγήκαν 

 για να εξερευνήσουν την περιοχή. 

Έφαγαν τον μελιστάλαχτο λωτό

 και σύντομα μαγεύτηκαν  από τη νοστιμιά του

 και λησμόνησαν την πατρίδα τους, 

το τρυφερό… ΚολοκΙΘΑΚΗ.

Ο Σπορυσσέας  ανησύχησε από την πολύωρη 

απουσία τους και βγήκε να τους ψάξει.

Τους βρήκε μέσα στους  λωτούς και τους  ξεκόλλησε. Τους έβαλε στο πλοίο με το ζόρι

και  σάλπαραν για αλλού.

Ταξίδευαν μέρες, ώσπου φτάσανε 

στο νησί των πελώριων  Κυκλάμινων. 

Ο Σπορυσσέας και οι σποροσύντροφοί του  

κατέφυγαν στη σπηλιά ενός γιγάντιου Κυκλάμινου, 

από το φυτώριο του Ποσειδώνα.

Μπαίνοντας στην σπηλιά κοιτούσαν έκθαμβοι 

τα γεμάτα πανέρια

από ζηλευτό φυλλόχωμα και κοκκινόχωμα. 

Τότε οι σποροσύντροφοι τον παρακάλεσαν 

να πάρουν όσο χώμα προλαβαίνουν και να φύγουν.

Ο Σπορυσσέας όμως δεν τους άκουσε επειδή ήθελε να  δει μήπως ο Κυκλάμινος   ήταν φιλόξενος.

 Αντίθετα, όμως, ήταν τόσο  βίαιος και αγενής,

 που ρούφηξε μερικούς από τους σπόρο-συντρόφους. 

Για να ξεφύγουν από τον γιγάντιο Κυκλάμινο, 

κατάστρωσαν ένα έξυπνο σχέδιο:

 πήραν έναν βολβό και τον σφήνωσαν

 μέσα στο άνοιγμα του Κυκλάμινου.

 Έτσι αυτό δεν μπορούσε να κοιτάξει πια προς τον ήλιο. 

Για να τους εκδικηθεί ζήτησε από τον γεωπόνο του, 

τον Ποσειδώνα,  να τους τιμωρήσει, λέγοντας 

“Με τύφλωσαν οι σπόροι”. 

Έπειτα από πολλές θαλασσοταραχές, έφτασαν

 στο πλωτό νησί του Αιόλου, του θεού των Ανέμων, 

που  τους φιλοξένησε.

 Κατά την αναχώρηση τους τούς έδωσε ένα ασκί,

με όλα τα βλαβερά φυτοφάρμακα, 

εκτός από τα βιολογικά, 

και τους είπε να μην το ανοίξουν.

Ωστόσο, μια βραδιά, που κοιμόταν ο Σπορυσσέας, 

οι σποροσύντροφοι άνοιξαν από περιέργεια το ασκί

 και ξεχύθηκαν όλα τα φυτοφάρμακα 

μολύνοντας το καράβι και τη θάλασσα. 

Επέστρεψαν στο νησί  για βοήθεια αλλά 

ο Αίολος τούς έδιωξε ως περιβαλλοντική καταστροφή. 

Ο άνεμος τούς οδήγησε  στη χώρα των Λαιστρυγόνων που ήταν Φασόλια Γίγαντες.

Αυτοί μόλις είδαν τους σπόρους  

άρχισαν να πετούν πέτρες 

για να  καταστρέψουν τα καράβια τους, 

γιατί δεν ήθελαν άλλα φυτά στη χώρα τους.

Πράγματι, οι σπόροι έπεσαν όλοι μέσα στη θάλασσα 

και μούλιασαν. 

Μόνο το καράβι του Σπορυσσέα σώθηκε.