Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι, που το έλεγαν Ευτυχία.

Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου και τώρα είναι πέντε χρονών.

Ζούσε με τους γονείς της σε ένα όμορφο μικρό σπιτάκι.

Είχε και τρεις καλές φίλες την Χαρά, την Ειρήνη και την Αγάπη.

Όλες οι φίλες μαζί έπαιζαν στο λιβάδι με τις πεταλούδες και μάζευαν 

αγριολούλουδα να τα χαρίσουν στις  μαμάδες τους.

Όλοι όσοι ήταν μαζί με την Ευτυχία, ήταν πολύ χαρούμενοι και ευτυχισμένοι!!!

Ήθελαν να την έχουν πάντα κοντά τους.

Τότε η Ζήλια ζήλεψε πολύ!!!

-Πρέπει κάτι να κάνω, για να απομακρύνω την Ευτυχία από τους ανθρώπους!!!

Δεν αντέχω να τους βλέπω χαρούμενους και ευτυχισμένους!!!

Έτρεξε λοιπόν στον άντρα της τον Φθόνο και ζήτησε την βοήθειά του.

Ο Φθόνος ήταν πολύ κακός, όπως και η γυναίκα του.

-Χα χα χα γέλασε βαθιά ο Φθόνος!!!

Θα την κλέψουμε από τους ανθρώπους. 

Έτσι έγινε και τώρα στο λιβάδι δεν είναι η Ευτυχία.

Οι πεταλούδες και τα λουλούδια είναι στεναχωρημένα.

Οι άνθρωποι άλλαξαν!!!

Να όπως αυτός ο κύριος ο ψηλός και λεπτός. Είναι ο κύριος Μελλοντικός ,έτσι είναι το όνομά του.

Στέκεται και κοιτάζει μακριά, πολύ μακριά και συλλογίζεται, τι να κάνει στο μέλλον, για να γίνει η ζωή του, όμορφη και άνετη.

Η κυρία Λουσάτη, που μένει  πιο κάτω στην γειτονιά ,το μόνο που την απασχολεί καθημερινά, είναι πώς θα αγοράσει πολλά και όμορφα ρούχα, χρυσά κοσμήματα, παπούτσια και τσάντες της μόδας, για να ξεχωρίζει από τους άλλους.