Τα κόκκινα λουστρίνια

Την τελευταία φορά που πήγα στην αγορά για να πάρω δέρματα και σόλες για το αφεντικό μου γύρισα προβληματισμένος, αφού είχαν τελειώσει και γι' αυτό έπρεπε να περιμένω μέχρι την άλλη εβδομάδα… Αυτό σημαίνει ότι μέχρι την άλλη εβδομάδα δεν θα μπορέσω να δουλέψω γιατί δεν έχω τα κατάλληλα υλικά που χρειάζομαι. Σκεφτόμουν να πάω σε μια άλλη αγορά που βέβαια ήταν πολύ πιο μακριά. Ήξερα ότι το αφεντικό μου θα θύμωνε επειδή άργησα αλλά και πάλι ήταν απαραίτητα αυτά τα υλικά λόγω του ότι είχαμε αρκετή δουλειά αυτές τις εβδομάδες.

Τσαγκαράδικο

 Μια μέρα καθώς επέστρεφα στο σπίτι μου εξαντλημένος από την πολλή δουλειά είδα ένα πανέμορφο κορίτσι το οποίο συνοδευόταν από τον πατέρα της. Τα μάτια της ήταν μεγάλα και η περπατησιά της άψογη. Τα μαλλιά της έλαμπαν καθώς έπεφταν στους ώμους της και το φουστάνι ήταν κατάλευκο, μεταξωτό. Ενώ περνούσαν οι μέρες την έβλεπα λες και την ήξερα από πολύ καιρό. Κάθε φορά γινόταν όλο και πιο όμορφη, όλο και πιο γλυκιά. Την σκεφτόμουνα στην δουλειά  και στο σπίτι μου.

Το αφεντικό μου στην δουλειά ήταν σκληρό και ειδικά αυτές τις μέρες που είχαμε πολλή δουλειά. Δεν ήξερα πια τι να πρώτο σκεφτώ. Όλα πια μου ήταν τόσο μπερδεμένα. Οι οικονομικές δυσκολίες στην οικογένεια μου δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν. Ίσα ίσα μπορούσαμε να επιβιώσουμε. Η δουλειά ήταν δύσκολη και πια δούλευα και υπερωρίες. Την αδερφή μου δεν προλάβαινα να την δω ούτε το πρωί ούτε το βράδυ. Ήταν πολύ κουραστικό για εμένα, και έφτασα στο σημείο όπου δεν άντεξα άλλο και αρρώστησα πολύ άσχημα. Έκατσα μια ολόκληρη εβδομάδα στο νοσοκομείο, αλλά ήταν δύσκολα γιατί οι γονείς μου δεν είχαν αρκετά χρήματα για να αγοράσουν τα απαραίτητα φάρμακα.

 Μετά από κάμποσες ημέρες επέστρεψα στην δουλειά αλλά δεν βρήκα αυτό που περίμενα. Ήταν ακριβώς το αντίθετο. Η δουλειά ήταν πολλή και η κούραση ήταν ανυπόφορη. Στο σπίτι η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη καθώς η μητέρα μου δούλευε και ο πατέρας μου έλειπε από το σπίτι. Το βράδυ σκεφτόμουν το όμορφο κορίτσι και ήθελα σαν τρελός να την γνωρίσω.

Μέχρι που σκέφτηκα να της κάνω ένα δώρο. Όμως τι δώρο θα ήταν αυτό; Θα της άρεσε; Καθώς οι μέρες περνούσαν και σκεφτόμουν τι δώρο να της κάνω, αποφάσισα. Πιστεύω ότι θα ήταν το καλύτερο δώρο!!! Ένα ζευγάρι κόκκινα λουστρίνια!!! Στην δουλειά όταν το αφεντικό μου με έστελνε στην αγορά για να αγοράσω δέρματα προσπαθούσα κρυφά να προμηθευτώ κάποιο δέρμα για το δώρο. Ήμουν ενθουσιασμένος καθώς πρώτη φορά ένιωθα έτσι. Όμως το λουστρίνι ήταν πανάκριβο και εγώ δεν είχα τόσα χρήματα. 

Άρχισα κρυφά από το αφεντικό μου να μαζεύω χρήματα μέχρι που μια μέρα ήρθε η ώρα. Πήρα ότι μπορούσα με τα λεφτά που μάζεψα κρυφά και άρχισα λοιπόν να φτιάχνω σιγά σιγά τα κόκκινα λουστρίνια. Προσπάθησα να τα φτιάξω όσο καλύτερα μπορούσα. Καθόμουν τα βράδια όταν το αφεντικό μου έφευγε και τα έφτιαχνα όσο πιο καλά μπορούσα. Η κόρη του δασκάλου δεν έβγαινε συχνά έξω. Μάλλον η μητέρα της δεν την άφηνε γιατί ο πατέρας την είχε αδυναμία και δεν της χαλούσε χατίρι. 

 Μετά από πολύ περπάτημα έφτασα επιτέλους στο πλούσιο σπίτι της. Ο κήπος ήταν τεράστιος και τα δέντρα πολλά. Άρχισα να περπατάω σιγά σιγά στον διάδρομο και μόλις έφτασα στην είσοδο έτρεμα. Δεν ήξερα τι να κάνω, να χτυπήσω το κουδούνι ή όχι; Να της μιλήσω ή όχι; Βέβαια ήθελα να την δω επιτέλους από κοντά, να ακούσω την όμορφη φωνή της. Έκλεισα τα μάτια μου και μετά από λίγα δεύτερα άνοιξε η πόρτα. Ήταν μια γυναίκα μεγάλη σε ηλικία μάλλον υπηρέτρια και μετά από λίγα λεπτά εμφανίστηκε η κόρη του δασκάλου.