Zeynep kışa bayılıyordu. Kar topu oynamayı, kardan adam yapmayı heyecanla bekliyordu. İşte, kış gelmişti. Zeynep evden çıktığında kar yağıyordu. Zeynep çok sevindi. Okula gitmezse çok fazla kar oynayabilirdi fakat okulu aksatmak istemiyordu bu yüzden hızlıca okula gitti.

Okulda dersleri sayıyor, saate bakıp duruyordu. Öğretmeni "Ne bu acele Zeynep" dedi. Zeynep "Öğretmenim karla oynamak için sabırsızlanıyorum." dedi. Öğretmeni Pınar Hanım gülerek "Hmm, demek çok sabırsızlanıyorsun." dedi. Zeynep: "Hem de nasıl."

İşte, dokuzuncu dersin sonunda  zil çalmıştı. Zeynep bahçeye çıkınca çok heyecanlandı çünkü her yer kardı. Zeynep arkadaşlarına dedi ki "Birlikte kar oynayalım mı?". Arkadaşları "Eveeet!" diye haykırdı.

    Zeynep'in annesi geldi. Zeynep arkadaşlarına veda ederek annesine koştu. Arabaya atlayıp eve gittiler. Zeynep annesinden izin alıp eldivenini, atkısını, botunu, montunu, şapkasına ve kalın kıyafetlerini giyerek dışarı çıktı. Yanına zeytin ve havuçta aldı, sonra iki uzun dal aradı. Uzun bir arayıştan sonra sonunda güzel uzun dallara kavuştu ve bir sürü karı bir araya getirerek kardan adamın taslağını oluşturdu.     

 Burnu için havuç, gözleri, ağzı ve düğmeleri için de zeytin kullandı ve çok güzel bir kardan adam yaptı. Arkadaşı Elif'i yanına çağırıp kardan adamı gösterdi. Sonra kar topu oynamaya karar verdiler ve çok eğlendiler.

    Hava kararmaya başlamıştı, birbirlerine veda edip evlerine dağıldılar. Zeynep annesinden sıcak çikolata istedi. Sandalyeyi camın önüne çekip minik battaniyesini aldı. Sıcak çikolatasını alıp kardan adamını ve yavaş yavaş yağan karı izledi. Pencerenin önünde uyuya kaldı. Annesi Zeynep'i görünce sıcacık yatağına götürdü. 

Güle güle

Hadi gel Zeynep