Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir sayı köyünde 0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 sayıları yaşarmış. Bu sayılar hep oyun oynarlarmış.

Günlerden bir gün muhafızlar sayılara bir tuzak kurup onları yakalamış ve onları saklamış. Bu durum, en yakın arkadaşları olan kurt ve filin kulağına kadar gitmiş. 

Ne zaman bir sıkıntı çıksa sayıların yanına gider, dertlerini çözerlermiş. Sayıları yalnız bırakmazlarmış.Fakat uzun zaman önce  birbirlerine küsmüşler. Sayılar kaybolunca bir araya gelmişler ve onları aramak için yola koyulmuşlar.

Fil ve kurt köyün yanındaki ormanda diğer hayvanlara durumu anlatmışlar. Ardından çita, şahin ve aslanla onları aramaya başlamışlar. O sırada yolda elinde sepetiyle  büyükannesinin evine giden küçük bir kıza rastlamışlar. Küçük kız, önce çok korkmuş. 

 Aslan, sayıların kaybolduğunu, onlarla yolda karşılaşıp karşılaşmadığını sormuş. Küçük kız ise sayıları görmediğini fakat kendisinin onlara yardım etmek istediğini söylemiş.

Yolda yürürken ağaca asılı bir not bulmuşlar. Sayılar, toplama ve çıkarma bilmeyen çocuklar oldukları için çok üzüldüklerini, ormandaki Bilge Baykuş’tan matematik öğrendikten sonra muhafızların kendilerini serbest bırakacağını yazmış. Fakat akşam hava kararıncaya kadar vakitleri varmış sadece.

Çitanın hızı sayesinde okula yetişmişler. Hayvanlar sayıları aramaya koyulmuş. Küçük kız, Bilge Baykuş’a durumu anlatmış. Meğer sayılar pek çok yere not bıraktığı için köydeki matematik işlemi yapamayan tüm çocuklar okuldaymış. Çocuklar tanıştıktan sonra derse başlamışlar.

Ders bittikten sonra çocuklar, evlerine doğru yürümeye başlamış. Küçük kız, ormanda yürürken derste öğrendiklerini düşünmeye başlamış. Bir sayıya başka sayı ekleyip çoğaltmaya toplama denirmiş. Toplamak artırırmış. Toplama işleminin yapılması için artı  sembolü  gerekirmiş. 

Fil, sayıları hala bulamadıklarını söylemiş. Karnı acıktığı için bu sırada ağaçtan kopardığı elmaları yiyormuş. Küçük kızın sepetinde az elma olduğunu görünce  kıza da vermek istemiş. Kızın sepetinde 5 elması varmış.  Fil, kıza 2 elma vermiş. Eğer toplamada zorlanırsak parmaklarımızı da sayabilirmişiz. Böylelikle küçük kız 5 ile 2’yi topladığımızda 7 olduğunu anlamış. Kızın sepetinde 7 elması olmuş, file teşekkür etmiş ve yürümeye devam etmiş. Fil ise 5+2=7 diye not etmiş ve uzaklaşmış.

Yolda düşünmeye devam ediyormuş küçük kız. Çıkarma işleminde bir sayıdan başka bir sayıyı azaltırız. Çıkarma işleminin de bir sembolü varmış. O da – sembolüymüş. Çıkarma işlemi toplama işleminin tam tersiymiş.

Kız yürürken ormanda kurtla karşılaşmış ve kurt, sayıları hala aradıklarını söylemiş. Hiç yiyeceği olmadığı için kurt, karnının çok aç olduğunu söylemiş. Kız, kurda 1 elma vermiş ve kurt teşekkür etmiş. Küçük kız yine parmaklarını kullanmış. 7 parmağından 1 parmağını kapatınca  6 elma kalmış. Bunların hepsini bir günde öğrenmek kızı çok mutlu etmiş ve yoluna devam etmiş. Kurt ise 7-1=6 diye not almış ve uzaklaşmış.