Γεια σας! Είμαστε οι μαθητές της Δ΄τάξης του Δ.Σ. Κίτρους.

Εδώ μας βλέπετε να φοράμε τις αποκριάτικες μάσκες που φτιάξαμε. Καταλαβαίνετε βέβαια πως λατρεύουμε τα σκυλάκια και όχι μόνο !

Ας συστηθούμε!

Είμαι ο Γιώργος!

Είμαι ο Άλντο!

Είμαι η Αποστολία!

Είμαι η Άιλα!

Είμαι ο Στέφανος!

Είμαι ο Ανδρέας!

Είμαι η Ενκέλα!

Είμαι η Ελένη!

Το βλέπετε το σχολείο μας; Μπορεί στα μάτια σας να μη φαίνεται πολύ όμορφο, ωστόσο, στα δικά μας μάτια φαίνεται  το ομορφότερο σχολείο του κόσμου και αισθανόμαστε  πολύ τυχεροί που πηγαίνουμε σε αυτό. Γιατί είναι ένα σχολείο γεμάτο ΑΓΑΠΗ, ΣΤΟΡΓΗ, ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ. Ο δ/ντής μας μάλιστα  έχει πολλές ιδέες και σε συνεργασία με το δήμο και το σύλλογο γονέων είμαστε σίγουροι πως θα το βελτιώσει ακόμα περοσσότερο.

Κάθε μέρα, εδώ και χρόνια η αυλή μας αποτελεί σπίτι για αδέσποτες γατούλες και σκυλάκια, αφού εμείς τα παιδιά, σε κάθε διάλειμμα τους αφήνουμε  φαγητά που αποτελούν νόστιμες λιχουδιές γι' αυτά. 

Φέτος από την αρχή της σχολικής χρονιάς εμφανίστηκαν αρκετές γάτες,  δύο μεγάλα φιλικά και παιχνιδιάρικα σκυλάκια και ένα μικρό γατάκι που τελικά υιοθετήθηκε από μία μαθήτρια της Στ΄.

Απ' όλα τα αδέσποτα ξεχωρίσαμε μία ευγενική και υπάκουη σκυλίτσα   που την ονομάσαμε Μόνα Λίζα. 

Η Μόνα Λίζα ήταν γεμάτη με όγκους στο στήθος γι' αυτό ειδοποιήσαμε την υπεύθυνη των αδέσποτων του δήμου μας, έτσι ώστε  να τη φροντίσουν.

Όμως δεν πρόλαβαν, γιατί, όταν επιστρέψαμε μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων, εμφανίστηκε η Μόνα Λίζα στην αυλή του σχολείου μας, κρατώντας με καμάρι στο στόμα της το κουταβάκι της. Μας εμπιστευόταν και  ήταν σαν να  ζητούσε τη βοήθειά μας για να το μεγαλώσει.

Αμέσως φτιάξαμε σπιτάκι από χαρτόκουτο και το τυλίξαμε με αδιάβροχη μεμβράνη για να προστατευτούν τις κρύες μέρες και νύχτες του χειμώνα και  αναλάβαμε να τις ταΐζουμε και να τις δίνουμε φρέσκο νεράκι. Οι κυρίες του σχολείου ανέλαβαν να καθαρίζουν τις ακαθαρσίες τους.

Είμαι η Πέρσα!

Τις επόμενες μέρες εμφανίστηκαν στην αυλή μας ακόμη 5 κουταβάκια. Το ένα το υιοθέτησε μια συμμαθήτριά μας και τα υπόλοιπα αναλάβαμε να τα φροντίζουμε εμείς.

Είμαι ο Αριστοτέλης!

Είμαι ο Παοκτσής ή Πεταλούδας!

Είμαι ο Rocky ή φοβιτσιάρης!

Είμαι ο Βανίλιας!

Όπως βλέπετε φτιάξαμε και άλλο σπιτάκι από χαρτόκουτο και τα τοποθετήσαμε όλα μαζί στο πάρκο, έξω από το σχολείο μας.

Δείτε τα πώς τρώνε όλα μαζί αγαπημένα κι ευτυχισμένα!!

Όπως βλέπετε ο Rocky προτιμούσε να ανεβαίνει πάνω στο σπιτάκι κι όχι μέσα σε αυτό. Δείτε και τον Βανίλια που τρυπώνει στο χαρτόκουτο!

Κάποιοι φιλόζωοι της γειτονιάς έφτιαξαν ένα ξύλινο σπιτάκι και το τοποθέτησαν δίπλα στα χαρτόκουτα. Ο Παοκτσής φυσικά το εγκαινίασε.

Δείτε τα όλα μαζί ευτυχισμένα και ασφαλή στην αυλή μας! Έγιναν μέλη της οικογένειάς  μας.

Κάθε πρωί μας υποδέχονταν στην είσοδο,  είτε περίμεναν τους δασκάλους μας έξω από τα αυτοκίνητά τους.

Μας ακολουθούσαν επίσης στις τοπικές εκδρομές.

Εδώ φαίνεται ο Βανίλιας στην επίσκεψή μας στο Λαογραφικό Μουσείο Κίτρους.

Ζαβολιάρικα σκυλάκια, ξήλωναν διαρκώς το δίχτυ που βάλαμε για να μην μπαίνουν στην αυλή μας.

Ωστόσο ο φυσικός χώρος των σκυλιών δεν είναι το προαύλιο ενός σχολείου. Ενημερώσαμε τη φιλοζωική του δήμου μας "Τυχερές ψυχές" και οι εθελόντριές της  ανέλαβαν τον εμβολιασμό τους, την αποπαρασίτωσή τους και άρχισαν να ψάχνουν χώρο για τη φιλοξενία τους.

Μια μέρα, μια συμμαθήτριά μας, ενημέρωσε τους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας, πως η Μόνα Λίζα, βρισκόταν ξαπλωμένη και ανήμπορη,  στη μέση του δρόμου λίγο πιο κάτω από το σχολείο μας. Ειδοποιήσαμε και πάλι τη φιλοζωική και τον υπεύθυνο του δήμου για να μεταφερθεί σε κτηνιατρείο.

Οι υπάλληλοι του δήμου βοήθησαν  να φορτωθεί  η σκυλίτσα στο αυτοκίνητό  και να μεταφερθεί σε κτηνιατρείο της Κατερίνης.

Η Μόνα Λίζα έμεινε περισσότερο από 1 μήνα στο κτηνιατρείο. Της έκαναν  χειρουργεία, την εμβολίασαν και την αποπαρασίτωσαν.

Και μια μέρα,  την είδαμε στην αυλή μας να μας κάνει χαρούλες. Είχε επιστρέψει! Χαρές που κάναμε όλοι!

Βλέπετε το διάστημα που η Λίζα βρισκόταν στο κτηνιατρείο, η φιλοζωική είχε πάρει τα μικρά προκειμένου να δοθούν για υιοθεσία. Είναι αλήθεια πως κι εμείς στεναχωρεθήκαμε, σλλά σκεφτήκαμε το καλό των κουταβιών, αφού ο χώρος που ανήκουν δεν είναι το προαύλιο ενός σχολείου. Τα ζώα είναι ζωντανά πλάσματα και ανήκουν σε μια οικογένεια.

Ωστόσο, πρέπει να στεναχωρήθηκε, αφού δεν βρήκε την Πέρσα, το κουταβάκι της και τα υπόλοιπα αξιαγάπητα και χαδιάρικα κουταβάκια. 

Στις 4 Απριλίου, που έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Φιλοζωίας, καλέσαμε στο σχολείο μας το σωματείο της Μεθώνης "Τυχερές Ψυχές". Οι εθελόντριες μας μίλησαν για το όραμα του σωματείου, για τις βασικές τους αξίες - ΔΕΣΜΕΥΣΗ, ΣΥΜΠΟΝΙΑ, ΣΕΒΑΣΜΟ, ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ, ΕΥΓΕΝΕΙΑ - . Ακούσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον για τα δικαιώματα και τις ανάγκες των ζώων συντροφιάς, για τον τρόπο που μπορούν να μειωθούν τα αδέσποτα μέσω της στείρωσης και της υιοθεσίας,  για τη γλώσσα του σώματος των σκυλιών και πως συμπεριφερόμαστε, όταν συναντούμε ένα άγνωστο ζώο,  για τις υποχρεώσεις του κηδεμόνα, την φροντίδα των ζώων, την κακοποίηση και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τέτοιες καταστάσεις. Τέλος κάναμε ερωτήσεις και συμμετείχαμε στη συζήτηση για τη συνύπαρξη του ανθρώπου με τα ζώα.