Μια μικρή χελώνα που την λέγανε Δόνα, στην καθημερινή της βόλτα έξω στον κήπο, τριγυρνώντας γύρω-γύρω, ακούει κάτι τόσο τρομερό, που της αναστατώνει το μυαλό.

Ένα κουνελάκι, τόσο μικρό παιδάκι, να λέει στον μπαμπά του, πως δεν του αρέσουν τα λάχανά του, αλλά τα μακαρόνια της μαμάς του με τα κρουτόνια και τα διάφορα σχήματά τους.

Της χελώνας αυτό δεν την άρεσε και τότε αποφάσισε το κουνελάκι να βοηθήσει και λαχανικά να τον ταΐσει.

Η χελώνα τότε τρέχει να προλάβει, το κουνελάκι να φτάσει, να του πει πως με τα μακαρόνια, δεν μεγαλώνουνε τα ζώα.

Όμως, προτού η χελώνα προλάβει να φτάσει το κουνελάκι αυτό μπαίνει στην φωλιά του και αρχίζει το φάγωμά του.

Όλα τα είδη μακαρόνια είχε έτοιμα το κουνελάκι, και ένα-ένα τα πιάτα έτρωγε με το πιρουνάκι.

Δεν άφηνε πίσω μακαρόνι, και τα πιάτα του γυάλιζαν σαν διαμάντι.

Η χελώνα τότε παίρνει μια απόφαση μεγάλη, να μαζέψει ότι λαχανικό βρει και να το μαγειρέψει στην στιγμή. Στο κουνελάκι τότε να το δώσει έτσι ώστε να μεγαλώσει.

Η χελώνα λοιπόν παίρνει την επόμενη μέρα, μια σούπα με σέλινο, σπανάκι και καρότα.

Στο κουνελάκι την δίνει.

Μα αυτό την ευχαριστεί και σε ένα παπάκι την ταΐζει.

Στην χελώνα λέει το κουνελάκι πως μόνο μακαρόνια λαχταράει, τα λαχανικά δεν τα μπορεί ούτε μπροστά του να τα δει.

Τότε η χελώνα λυπημένη αλλά ακόμη πεισμωμένη, επιστρέφει στο σπιτάκι της και ανοίγει το βιβλιαράκι της, συνταγή με λαχανικά και μακαρόνια για να βρει, και το κουνελάκι επιτέλους να αντιληφθεί, ότι τα λαχανικά είναι καλά για μεγάλους και παιδιά.

Αφού αλλάζει η μέρα, η Δόνα η χελώνα πρωί-πρωί ξυπνά, την τέλεια συνταγή να βρει, στο κουνελάκι να φανεί δυνατή και σωστή.