Μία ηλιόλουστη μέρα, στο δημοτικό σχολείο της Νίκαιας, το κουδούνι έχει χτυπήσει και οι μαθητές βγαίνουν στο διάλειμμα.

 Όλοι κάνουν παρέα με κάποιον, εκτός από εκείνο το παιδί με την πράσινη μπλούζα και τα καφέ γυαλιά.

Το παιδί αυτό λέγεται Ανδρέας. 

Ο Ανδρέας, αν και εξωτερικά μοιάζει με τους συμμαθητές του, δεν είναι ίδιος με εκείνους. Είναι μοναδικός!

Έτσι είχε πει στη μαμά του ο γιατρός που τον εξέτασε! 

"Κυρία Κατερίνα, ο γιός σας είναι απόλυτα υγιής! Όμως, κάποια τεστ που του έκανα έδειξαν ότι όταν μεγαλώσει, θα έχει αυτισμό." είπε ο γιατρός.

"Τι εννοείται γιατρέ; Τι είναι ο αυτισμός;" είπε ανήσυχη η μαμά του Ανδρέα. 

"Μην ανησυχείτε! Ο αυτισμός δεν είναι αρρώστια! Απλά, κάποιοι άνθρωποι έχουν διαφορετική συμπεριφορά από άλλους. Δηλαδή, ο Ανδρέας όταν μεγαλώσει θα προτιμάει να παίζει μόνος του τις περισσότερες φορές και στο σχολείο θα έχει κάποιες δυσκολίες σχετικά με τα όσα μαθαίνει. Αυτό, όμως, δεν είναι κακό! Απλά θα χρειάζεται περισσότερη βοήθεια για να λύσει τα μαθήματά του και θα χρειαστεί να τον αφήνετε  λίγο μόνο του για να παίξει!"είπε ο γιατρός

"Ο Ανδρέας θα είναι μοναδικός" είπε ο γιατρός.

Ο Ανδρέας, όταν πήγε στο σχολείο, τις περισσότερες φορές ήθελε να παίζει μόνος του. Και, όπως είπε και ο γιατρός, δυσκολεύεται στα μαθήματα του σχολείου. Μαζί του στην τάξη έχει πάντα την κυρία Νάντια, για να τον βοηθάει όποτε την χρειαστεί. 

Ο Ανδρέας, όμως, δυσκολεύεται και στην ομιλία του. Δηλαδή, όταν μιλάει, οι συμμαθητές του δεν καταλαβαίνουν τι λέει και πολλές φορές δεν τον προσκαλούν στο παιχνίδι τους. 

Η κυρία Νάντια έχει καταλάβει ότι τα παιδιά δεν θέλουν τον Ανδρέα στην παρέα τους και αποφάσισε να μάθει το λόγο.