Σε ένα μικρό χωριό ήταν δύο φίλοι, ο Λάζαρος και ο Χρήστος, που μια μέρα αποφάσισαν να πάνε μια βόλτα στο δάσος. Καθώς προχωρούσαν δεν χόρταιναν να απολαμβάνουν τη φύση.

-      Αχ! Τι ωραία είναι εδώ στο δάσος Λάζαρε. Τι ησυχία!

-       Ναι, συμφωνώ. Μπορείς να ακούσεις τα πουλάκια, να μυρίσεις τα αγριολούλουδα, να περπατήσεις στα μονοπάτια, να δροσιστείς στο ποταμάκι του...

- Πάμε να μαζέψουμε βατόμουρα για να μας φτιάξει η μαμά μαρμελάδα;

-       Όχι πρώτα να παίξουμε. Έχω όρεξη να παίξουμε κρυφτό και να κρυφτούμε πίσω από τα δέντρα. 

- Ναι, ωραία ιδέα. Έλα να δούμε ποιος θα τα φυλάξει  .

Τα παιδιά παίζουν κρυφτό. Κάποια στιγμή  ο Λάζαρος πρόσεξε κάτι και είπε:

-  Κοίτα εκεί πάνω Χρήστο. Τι καπνός είναι αυτός;

-  Ωχ, έπιασε φωτιά το δάσος. Δώσε μου γρήγορα το κινητό σου να πάρουμε τηλέφωνο την πυροσβεστική, είπε ο Χρήστος.

-  Δυστυχώς το ξέχασα σπίτι. Πάμε γρήγορα στο χωριό να ενημερώσουμε τους κατοίκους. Θα πάρουν αυτοί τηλέφωνο, πρότεινε ο Λάζαρος.

-   Αλίμονο στα ζωάκια ! είπε ο Χρήστος, καθώς φεύγανε.

 Λίγο πιο πέρα μια εξαμελής ,χαρούμενη οικογένεια λαγών έκανε τη βόλτα της ανέμελα στο δάσος που ήταν γεμάτο από έλατα, πεύκα, βελανιδιές και σπάνια ενδημική χλωρίδα. Δεν είχαν ακόμη καταλάβει ότι το δάσος τους έπιασε φωτιά. 

-  Άντε παιδιά μου να μαζέψουμε όσο πιο πολλά τρόφιμα μπορούμε να τα έχουμε τον χειμώνα, είπε ο μπαμπάς λαγός.

-  Και μόλις τελειώσουμε σας έχω μια έκπληξη. Θα κάνουμε πικ-νικ εδώ στο δάσος, συμπλήρωσε η μαμά λαγουδίνα.

-  Ναι !!! και να κάνουμε παιχνίδια, είπε με ενθουσιασμό ένα από τα λαγουδάκια.

-   Συμφωνώ με τον αδερφό μου , αλλά να φάμε πρώτα και καμιά νοστιμιά, συμπλήρωσε ένα άλλο λαγουδάκι.

- Ε! Κοιτάξτε εκεί . Τι μαύρος καπνός είναι αυτός; είπε το μικρότερο λαγουδάκι.

-Πο πο! Έπιασε φωτιά το δάσος μας ,είπε ένα άλλο λαγουδάκι. 

-  Γρήγορα μαζέψτε τα όλα και πάμε όσο γίνεται πιο μακριά για να προστατευτούμε, τους είπε ο μπαμπάς λαγός.

-       Στο δρόμο μας να ενημερώσουμε για τη φωτιά και τα άλλα ζώα, πρόσθεσε η μαμά λαγουδίνα.

Καθώς η οικογένεια των λαγών έφευγε, όλοι μαζί φώναζαν: "Πυρκαγιά, πυρκαγιά! Κρυφτείτε όλοι στις φωλιές σας να σωθείτε".

Όσο τα ζώα έτρεχαν να προστατευτούν από την πυρκαγιά , οι φλόγες γινόντουσαν πιο έντονες , ο καπνός πιο ασφυκτικός , καιγόντουσαν δέντρα και σπάνια φυτά. Ένα από τα ζώα , που άκουσε τις κραυγές των άλλων ζώων ,ήταν η ατρόμητη καφέ αρκούδα . Βγήκε από τη σπηλιά της και άρχισε να τρέχει προς την πυρκαγιά για να δει τι είχε συμβεί από κοντά. Στο δρόμο συνάντησε πολλά ζώα που έτρεχαν να κρυφτούν.

Ένα από αυτά τα ζώα ήταν και ένα ζαρκάδι που σταμάτησε λίγο και είπε στην αρκούδα:

- Πού πας από εδώ ; Τρέχα στη σπηλιά σου να κρυφτείς, μήπως και σωθείς από την πυρκαγιά.

- Πάω να δω τη φωτιά από κοντά. Θα 'ρθεις μαζί μου; το ρώτησε η αρκούδα.

-  Δυστυχώς δεν μπορώ να έρθω  μαζί σου, πρέπει να προστατεύσω την οικογένεια μου. Σου εύχομαι καλή τύχη! της είπε το ζαρκάδι.

Η αρκούδα συνέχισε την πορεία της , ώσπου έφτασε στο σημείο της πυρκαγιάς. Είδε τι μεγάλη ήταν ,και αποφάσισε  να συγκεντρώσει όλα τα ζώα για να βοηθήσουν να σβηστεί.

"Ζώα του δάσους βγείτε όλα από τις φωλιές σας και ελάτε να με βοηθήσετε να σβήσουμε την πυρκαγιά" , φώναξε η αρκούδα.

Δειλά , δειλά και φοβισμένα κάποια ζώα, όπως σκαντζόχοιροι, σκίουροι, ζαρκάδια, αγριόχοιροι, λύκοι, αγριόγατες, αλεπούδες και λαγοί βγήκαν από τις φωλιές τους και πήγαν κοντά στην αρκούδα.

- Ναι , θέλω κι εγώ να βοηθήσω να σώσουμε το σπίτι μας , το δάσος, είπε ένα σκιουράκι.

- Κι εμείς θέλουμε να βοηθήσουμε, είπαν και τα υπόλοιπα ζώα.