Annem bir balıktı...

        önce  abimi doğurdu sonra beni, Oturduk birlikte bir sofraya başladık yemeye annemi. İlk mesleğini yedik; hayalleri ile birlikte. Tek başına filizlendirdiği zanaatini verdi bize. Hatırlıyorum; küçük bir dükkanda sarı ışıklar, rutubet kokusu ve her yerde bol miktarda sivri iğne vardı... Eline batan iğneler banada batmasın diye hep vardı. Aynı kişilerin tatlarını bilmemi istemezdi. Pek anlamazdım iğnelerin acısını meğer konu iğneler değil tecrübelermiş. 

Henüz hikayesi olmayan kumaşları UĞRAŞLAR VEREREK ANLAMLARI OLAN, anılar biriktiren KIYAFETLERE dönüştürürdü. Kumaşında hata olsa, leke olsa bile Dikişleriyle gizler, mücevhere ihtiyaç dahi duymayan kıyafetleri var ederdi. bİZİMDE BİRER KUMAŞ OLDUĞUMUZU ÇOK SONRA ÖĞRENDİM

ANNEM BİR BALIKTI ÖNCE DOĞURDU SONRA VAR ETTİ, OTURDUK BİRLİKTE BİR SOFRAYA BAŞLADIK YEMEYE ANNEMİ. soNRa GENÇLİĞİNİ YEDİK; TÜM GÜZELLİKLERİYLE. öNCE BİR GÖZLÜK TAKMAYA BAŞLADI. iNCE ÇERÇEVELİ GÜMÜŞ GÖZLÜĞÜNDEN YANSIYAN BAKIŞLARIMI ANIMSIYORUM. bazı zamanlar camların ardında ki gözlere bakardım. Bakmak ve görmenin farkını çok sonra öğrendim

Gözlerinin ardından etkileri kefenleşti. Bir yaz günü ablasına ''karlar yağmaya başladı'' dediğini anımsıyorum. bunun ne demek olduğunu anlayamamıştım. Bu güneşli günde hiçbir yerde kar yağmadığını biliyordum. meğer kar sadece yollara değil bizlere de yağarmış.

SAÇLARININ PEŞİNDEN SIRA TENİNE GELMİŞTİ; HER ZAMAN SICAK VE GÜVENLİ HİSSETTİREN, SARILDIĞIMDA HUZUR VEREN TENİNDE KIRIŞIKLIKLARI SEÇEBİLMEYE BAŞLADIM. gÜLÜMSEYİNCE GÖZLERİNİN YANINDA BİRKAÇ SIRA VAR OLAN O KIRIŞIKLIKLAR ARTIK ONUN HER DAİM YANINDAYDI. aVUCUMUZDA Kİ KIRIŞIKLIKLARIN FAL İÇİN KULLANILDIĞINI BİLİRDİM, YÜZÜMÜZDEKİLERİNSE KADERİMİZİ ANLATTIĞINI ÇOK SONRA ÖĞRENDİM.